12 februari 2012     WILLEMS VALENTIJNRIT

                                   

Schaatsers op De Gavers ... vogeltjes wanhopig op zoek naar water dat niet bevroren is ... voetbalwedstrijden afgelast (buiten 1° klasse dan) ...

auto’s die moeite hebben om te starten ... en vooral overal te lande thermometers die negatieve temperaturen weergeven .

- 8°C om precies te zijn ! Maar toch verschenen Willem en Fweddy aan de chicanne voor hun wekelijkse Chasse Patat afspraak .Ook Steven liet zich niet kennen en haalde den Basso van stal . En met de kop iets dieper in de kas als anders werd koers gezet richting Zweden, ...eh Zwevegem . (ne mens zou beginnen twijfelen bij zulke weersomstandigheden)

 

Aan de Finlandia, ...eh Finish, zat Daene ons op te wachten in zijne Citroën . Hij had zijn wagen laten draaien met de chauffage aan, al stond zijn deur wel wagenwijd open ! Niet veel later arriveerde ook Peter met Christ . De Peet had Christ waarschijnlijk moeten bijsturen want die zijn bril was zodanig beslagen dat het leek alsof hij door de mist moest rijden .

Bouwvakkers Ronald en Johnny Mottard dachten dat er bij de Patatten ook weerverlet was en bleven thuis .

‘Valentijn’ Willem haalde rijsttaartjes boven in de vorm van een hartje, deelde die uit, en zorgde zo voor een hartverwarmend moment .Toch nog iets dat warm kreeg ... Voor de te volgen route verontschuldigde hij zich echter en vertrouwde de wegkapiteinsband toe aan Daene .

“Ja lap, naar de Kluis !” ; flitste door menig aanwezig hoofd . Doch protesteren deden we niet want hoe rapper we konden aanzetten hoe liever !

 

Na de stop voor het rode licht, kreeg Fweddy in de mot dat de helft in het rood gekleed was . Wat een inkleding !

En niet veel later een eerste keer IN het rood met de brug over de vaart en het oplopend stuk richting Trompe .

In de Zwevegemstraat richting Ingooigem liet Steven de benen eens goed warm lopen, en in de Pastoor Verrieststraat deden ook Daene, Fweddy en de Peet hun deel en stoven aan 38 richting Tiegem .(waar waren we feitelijk weer mee bezig ?) Geen Tiegem zonder Tiegemberg, en dus namen we deze eens langs de kant van de Bomstraat . En raar maar waar werd daar geen bommetje gesmeten .

Dat je door de koude ook psychische storingen in de bovenkamer kan oplopen bewees Steven toen hij op den Tiegem papegaaien zag rondvliegen .

Daar zaten inderdaad wel vogels, maar papegaaien ... Er zaten er op de weg twee te pikken in een doodgereden konijn . (dat kan precies wel ne keer smaken op ne zondag ;konijn ...) In Anzegem namen we de vlambaan (N494) richting Wortegem om daar vervolgens de Oudenaardseweg te volgen richting ... Oudenaarde . Logisch zou je denken . Maar in Deerlijk is een Breestraat en als je die volgt kom je niet in Bree uit maar op den Belgiek of in Desselgem ! Er is trouwens ook een Olmenlaan en die loopt zelfs dood ! Ik moet dringend eens een klacht indienen, maar ik zat eigenlijk op weg naar Oudenaarde met mijn verslag . Ook daar werd goed doorgefletst en de nieuwe aankomststad van de Ronde diende zich aan . De benen werden nu even stil gehouden en de tijd genomen om eens van de bidon te nippen . Maar viel dat even tegen !

Heel den inhoud bevroren ! Isostar ijslolly’s ontstonden en Willem zijn banaan was een Banana split geworden .

Aan de overzijde van de Schelde namen we het fietspad tot in Leupegem om van daaruit naar de oude spoorweg te trekken .

Om geen kou te lijden staken we een tandje bij maar moesten al gauw weer vaart minderen omdat het fietspad verderop nog bedekt lag met een sneeuwtapijtje van een tweetal centimeter . Alsof we deelnamen aan de ronde van Lapland reden we gewoon door .

Fweddy probeerde zelfs Willems hoofd zot te maken om de Koppenberg erbij te nemen, maar Willem hield het hoofd (ondanks de VTM haarband) koel . Het leek ons toch nog het verstandigst om van het fietspad af te gaan en langs de Koppenberg heen de binnenwegen te nemen . Daar ging de moppentrommel open en was een combinatie te horen van lachen en klappertanden . Klappertandlachen zeg maar .

Gedaan met lachen toen we de vlambaan in Zulzeke opdraaiden, Christ en Fweddy op het groot mes tot in Berchem .

De terugweg verliep verder via Avelgem, Heestert, langs die hatelijke Keiberg,... naar Zwevegem .

Bij aankomst bleek Steven een stalactiet gekweekt te hebben in zijn baardje .

We zochten snel de warmte van the Finish op en bestelden nog iets hartigs om te drinken . De Peet bleek ook van de kou te weten toen hij het plots had over ‘op de bane komen met een spinfiets’ .

Maar koud of niet, we hadden toch weer een lekker fietsvoormiddagske gehad, en dat met een behoorlijk gemiddelde van een vette 29 !

Volgende week zal zo een moyenne er wel niet inzitten want dan is er de Hoog kortrijkse Pijl . Eens testen hoe we de Groeningeheuvels verteren . Tot dan !

 

29 februari 2012    IN HET WIEL VAN DE PEET

Opstaan om 6 uur, koerskledij aantrekken en onmiddelijk een uurtje op de rollen .Dan de badkamer in voor een opfrissing, en tegen half acht ontbijten . Dat ontbijt bestaat uit 2 sneden volkoren brood met honing,een kom muesli, melk, 2 peperkoeken en 2 glaasjes fruitsap . Tegen 9 uur de fiets op en klaar voor een duurtraining van zo een 140 kilometer .

Na de welgekomen douche is het tijd voor een vieruurtje . Zes pannekoeken met suiker en een kommetje fruityoghurt .Om zes uur is er dan het uurtje ontspanning ; gaan Spinnen met een vriend .

Tegen half acht thuis voor het avondmaal ; pasta en kip . Na het eten heel ontspannen een half uurtje losfietsen op de rollen,  en na de massage ten laatste tegen tien uur onder de wol ...(om te slapen !)

Zo moet een dag uit het leven van de Peet er momenteel uitzien . Het kan bijna niet anders, de manier waarop hij nu op zijn Jowan tekeer gaat ...

Door het gat in onze kalender (WK cyclocross waar we dan toch niet naar toe gingen), stonden we daar weer naar mekaar te kijken gelijk een koe op nen zieken hond .(of was het anders ?) Daene wou anders wel voor de verandering ne keer langs de Kluisberg rijden, maar gelukkig kwam de Peet met een alternatief en zetten we ons allemaal in zijn wiel . We, dat waren : El Pirato, Steven, Willem, Christ, Fweddy, Daene, Johnny Mottard, Ronald en Beckie . Onze wegkapitein vloog er van bij de start in en weigerde onder de 30 te fietsen . In de Iepersestraat in Stasegem moesten we massaal in de remmen voor een tractor die bijna even breed was als de weg . Nogal een sjans dat er niemand onder zat of we konden hem thuis afleveren in de brievenbus . In Harelbeke zochten we het fietspad langs de Leie op richting Kortrijk . Het leek wel of we de ‘Eéndracht maakt macht rit’ zouden verder zetten en Daene zijn wens om naar Menen verder te fietsen zou uitkomen . Richting Wevelgem kwam de Peet helemaal op toerental en bolden we constant twee à vierendertig .

Daene en Fweddy wilden wel een handje toesteken en voor ze het goed en wel beseften draaiden ze daar rond aan 38 . Vanuit de achtergrondkwam al snel de uitroep : “waar zijt ge mee bezig ?” Waar hebben we dat nog gehoord ? Ter hoogte van Menen draaiden we af en zochten de binnenwegen op . Wegen waar velen onder ons nog maar weinig gereden hadden, in de buurt van Lauwe berg vervolgens via Aalbeke richting Moeskroen en Kooigem . Glooiende wegen waar Daene en de Peet regelmatig eens zotjes deden . Nog zo een puist waar we mekaar graag eens pijn doen is de Vinkestraat in Sint – Denijs, in stukken en brokken kwamen we dan ook aan @ the finish .

Daar was er het WK cyclocross voor vrouwen bezig op TV . Iets wat geboeid gevolgd werd bij een glas dat we dronken op Stevens gezondheid .Ronald amuseerde zich en vond dat die ‘wijven’ allemaal nogal een kont ophadden . Misschien is hij nog niet goed vertrouwd met het gegeven breedbeeld ? Gelukkig kwam de derde plaats van Sanne Cant in het breed in beeld . Na het succes van onder meer Wietse Bosmans alweer een medaille ! Fweddy zei dat Wietse maar zilver had omdat hij niets kan zonder de hulp van Van Deun . Ook Freekie kwam nog vlug een blik werpen op de vrouwen in koersbroek . De liefhebber ! Voor wat denkt ge dat hij gaat spinnen ?

Er werd ook nog druk gepronostikeerd voor het WK van de mannen, over één ding was iedereen het eens : Stybar is een janet !

Volgende week Mekka van Vlaanderen met Beckie .

15 januari 2012     EENDRACHT MAAKT MACHT

We zijn echt vertrokken nu ! Na het folieke met plastrong stond de eerste volwaardige rit op het programma ; Eendracht maakt macht .

Dat is het resultaat van een rit van een paar jaar geleden langs de Leie, waar we op de terugweg een treintje opzetten die zodanig rap reed dat hij ontspoorde .

Er stond veel volk klaar aan het perron van Zwevegem om op die trein te stappen ! Seba, Daene, Beckie, de Peet, alsook Ronald terug van weggeweest samen met zijn zoon Benjamin . Het zestal werd dan nog eens verdubbeld toen de intercitytrein vanuit Deerlijk eraan kwam met aan boord El Pirato, Fweddy, Willem, Christ , Steven en Dieter .

Steven en Dieter hoor ik u denken ... wel inderdaad Fweddy had twee nieuwkomers bij die wel eens wilden meegaan met de befaamde Chasse Patat Bikers . Ook voor Penez Junior was het zijn maagdenrit . Vader Ronald moest voor de start nog in allerijl aan Juniors fiets sleutelen, want deze schakelde niet meer naar de kleine plateau . Helaas kon het euvel niet verholpen worden en offerde Ronald zich op . Hij stond zijn Stevens af aan zoonlief en duwde zelf het grote mes van de Merida . Daene stelde voor om via Veurne naar de Leie te fietsen, wat we gelukkig uit zijn hoofd konden praten en de kortste weg namen . Het was redelijk fris aan handen en voeten de eerste kilometers, gelukkig waren we snel langs de waterkant en konden we ons warm rijden . De Peet, Fweddy en Daene onderhielden het tempo tussen 30 en 32 per uur, al liep dat soms wel eens op naar 34 als Daene aan kop komt . We gaan toch eens moeten samen leggen voor een kilometriekske, of misschien meteen ne GPS dan vindt hij de weg naar de Leie blindelings . Ter hoogte van Ooigem moet je altijd door een bosje richting brug en in de bocht werden de remmen massaal dichtgeknepen . Niet dat het daar zo gevaarlijk is of glad lag of zo, maar twee joggsters kruisten ons pad en ze leken de aandacht niet erg te vinden . Het tempo ging door die opstoot van testosteron meteen even de hoogte in . Wat voor de eerste scheurtjes in het (ééndrachtig)twaalfkoppig peloton zorgde . Aan het keerpunt, ik denk dat dat zowat ter hoogte van Machelen moet geweest zijn, hadden we een moyenne van een goeie 29 per uur . En dan hadden we nog niet ‘gevlamd’ . We waren dan ook nog maar gekeerd of het zat er tegen . Voorin begonnen drie, vier man rond te draaien aan zes – zevenendertig, Beckie zag er het nut niet van in en probeerde ze tot de orde te roepen .

Dieter wilde ook wel eens zijn visitekaartje afgeven en sprong weg ... Dat was dus dat ... het spel zat op de kar ... de knuppel lag in het hoenderhok ... het vuur zat aan de lont ... allee kortom .., het zat ertegen ! De Peet, El Pirato, Fweddy, Steven, Christ, Daene ... allen in de reactie . En we waren nog maar goed en wel op het wiel of daar kwam aan de linkerkant Johnny Mottard aangestoven ...

Dan is het direct weer drie – vier per uur rapper en harken om mee te zijn !

Die paar wielertoeristen die toen in ons zog meereden wisten niet waar ze het hadden en concludeerden : “die gasten rijen ulder eigen moaten eraf” . Ze zouden dan eens moeten weten hoe de rit heette ! Toen we dan weer samen waren was het uitgerekend Beckie die voor verse animo zorgde en wegknalde . Weer alles op een lint, en dat tot in Harelbeke . Daene zag het groot en probeerde nog door te roepen : “tot in Menen” .

Maar gelukkig zitten er nog een paar verstandige zielen tussen de Patatten en sloegen we af ter hoogte van de ‘Banmolens’ .

Daar waren we aan het rond punt nog getuige van een geval van verkeersagressie tussen een chauffeur van een wagen en een wielertoerist .

De chauffeur had geluk dat het Beckie niet was of hij mocht een afspraak maken bij zijn garagist voor een nieuwe spiegel .

Via Harelebeke – Stasegem reden we voldaan richting ‘Finish’ . Met al dat zot doen in het tweede deel, en dan moeten wachten was ons gemiddelde gezakt naar 28 per uur . Typisch Chasse Patat dus ...

Positief was alvast de strijdlust bij de nieuwe gezichten en wie alvast een speciale vermelding verdient is onze benjamin van den hoop : Benjamin ! Hij reed mee alsof hij dat al jaren deed en heeft het zeker in zich .

De drankjes in de Finish werden gesmaakt, alsook de schouderklopjes . Volgende week gaan we naar Roubaix, tot dan !!!

 

8 januari 2012    PLASTRONGRIT

 

2012 is op gang gefietst ,.. en dat op gepaste wijze, zijnde met plastrong en toastend op het nieuwe wielerseizoen .

Net als vorig seizoen stond de Plastrongrit als opener geprogrammeerd . En dat bracht meteen wat volk op de been .(8 man!)

Het bushokje aan de sutienwinkel stond goed vol; Daene, Johnny Mottard, de Peet en Beckie zochten er beschutting tegen de mottige regen .

(ook wel eens motregen genoemd)

Ze kregen het gezelschap van El Pirato, Fweddy en Willem en meteen werden de nieuwjaarswensen overgemaakt .

De klieke zag er ebbelijk (Deerlijks voor erg) deftig uit, plastrongs met de meest foute motieven, Johnny had zelfs een overhemd aangetrokken voor deze heuglijke voormiddag . De bidons werden gevuld en de geuren van Cava, bier en Pasoa verspreidden zich in het bushokje .

Christ was intussen ook gearriveerd en zag er al zo fris uit als de onderbroek van een deelnemer aan de dodentocht . (korte nacht geweest)

Ook Beckie stond niet echt te springen om kilometers te maken en zei dat hij afgekomen was om iedereen nog eens weer te zien maar dat het fietsen er te veel aan was . Gelukkig vond hij onderweg terug de goeste ... zo ergens tussen Zwevegem en Escanaffles . Veel verder raakten we niet vandaag !

De voornemens voor het nieuwe wielerjaar werden ook snel duidelijk,.. Fweddy zette de eerste demarrage (na een tweetal km) op gang en had meteen beet toen Daene en de Peet aan zijn haak hingen . Daene wil ook dit jaar per sé de “platten tuub - cup” winnen en zocht gretig het glas en de steenslag op . Met succes trouwens want reeds in de vierkeerstraat had hij prijs ! (gelukkig geen vier keer !) Uit voorzorg reden we langs het Smissepad om een dozijn binnebanden . De Christ vroeg zich luidop af of we nu iedere keer dat thuis gaan melden als we plat rijden . El Pirato zou vandaag zeker niet lek rijden want hij reed op dikke banden rond . Wat hij zich wat later misschien wel beklaagde toen de tarmakjanetten zin hadden in een hogere versnelling . De Peet toonde dat hij zich heeft verzorgd tijdens de feestdagen en nog steeds over zomerbenen beschikt . Johnny Mottard liet zijn ‘old school’ Gianni Motta nog eens voelen wat hardrijden is, en ook Beckie trok mee op avontuur .

De groepjes wielertoeristen die ook aan het seizoen begonnen en die we voorbijstaken verklaarden ons zot . Iets waar we niet echt van verschieten ... In Escanaffles sloegen we af richting Pottes en daar ging het dan richting Finish voor de ‘potten’ .

Potten Omer, pils, Leffe, chocomelk ... De patron van de Finish begint ons te kennen en draaide meteen enkele heavy classics .

Wie kwam aperitieven op zondagvoormiddag waande zich daar in hardrockcafé ‘de geblutsten naftbak’ . Zeker toen Fweddy en Christ aan het headbangen sloegen op Judas Priest en Motörhead, of hun weelderige haarbos in het rond zwaaiden op Iron Maiden .

Ook onze penningmeester Freekie kwam nog langs om te checken dat we de Chasse Patatkas er niet door zuiden zuipen .

Hopelijk is hij snel weer topfit zodat hij de troepen kan vervoegen, want het kan een schoon bendeke worden als straks ook Daniël weer op het appel verschijnt en Ronald, eventueel nog wat nieuw bloed ...

Stel u voor ! Een man of tien die ronddraait langs de Leie ... misschien volgende week al ! Want dan begint het pas echt, met Eéndracht maakt macht, TOT DAN !

 

16 oktober 2011   De Combiné ROUBAIX - TOURNAI

Bij patatten heb je van soorten ... je hebt de Muizen of Eerstelingen, maar je hebt ook Winterpatatten !

Neen dit is geen rubriekje uit Groene Vingers of zo, maar het verslag van de eerste echte winterrit .

Het is gene vetten wat betreft de winterpatatten dees jaar, enkel Fweddy, Johnny Mottard, Freekie en De Peet stonden klaar om zich 'puree' te rijden .

Alleen was niet meteen duidelijk op welke wijze, en met welke ingrediënten .

Fweddy had wel een receptje in zijn achterzak maar liet dat wijselijk zitten toen hij hoorde dat De Peet pas na vier uur in zijn bed geraakt was .

Hij had voor de laatste maal de getatoeëerde zot gespeeld in het blijspel 'Klachten', en had moeten helpen de winst opdrinken .

Freekie was al meer bezig met het feit dat het wel weer geen fietsuitstapje van de OKRA ging worden en gaf dus ook niet thuis toen gepolst werd waarheen .

Drie blikken keken nu richting Johnny Mottard, en die ging de verantwoordelijkheid niet uit de weg en dus kwam een ritje richting Doornik uit de bus .

Als variatie namen we niet het jaagpad langs De Schelde maar startten we zoals we naar Roubaix trekken .

Richting Bellegem dus, en dan vervolgens langs de Doornikseweg rechtsaf de Ronsevaalstraat in om aan het kruispunt links naar Dottignies te rijden .

Hier moet je bij de pinken zijn als je wilt meedingen naar de puntentrui, want de ene tussensprint na de andere volgt ! (er is zo hier en daar een streep over de weg getrokken met witte verf,... en als je dan vier simpele zielen op ne fiets hebt ...)

Net voor het centrum van Dottenijs is het opletten geblazen voor lekke banden, want de weg ligt daar nog steeds bezaaid met onderdelen van Beckie's derailleur .

Er staat daar zelfs al een gevaarsbord met opschrift "Attention, pièces des Shimano Tiagra dans la rue" !

Gelukkig reed niemand lek en konden we verder richting Estaimbourg en vervolgens Pecq . Een wielertoerist die eventjes verder voor ons uit reed, zorgde er ongewild voor dat er een lijntje getrokken werd ... Toen we de arme man voorbij vlogen kreeg hij de tranen in de ogen van de windhoos die we produceerden .

Op het jaagpad langs De Schelde probeerden we een tempo uit dat door iedereen makkelijk gevolgd kan worden .

33 km/h werd voorgesteld, maar Fweddy reed al gauw een vette 35 en in Johnny's hoofd werd dat dan weer vertaald in een kleine 37 .

Er werd voor de bocht net op tijd gas terug genomen . En toen we een stukje onverhard voor de wielen kregen deed een blonde niet onknappe jogster (voor de statistieken) het bijna in haar strakke loopbroekje toen we haar langs beide zijden inhaalden . Er volgde trouwens nog een lang stuk onverhard in de vorm van dolomietsteenslag, het leek wel de Strade Bianchi . Langs het kanaal richting Moen misten we net de aansluiting met een peloton vespa's .

Dat zou nochtans de ideale derny geweest zijn om ons naar Zwevegem te piloteren . Maar wat verderop kregen we een groepje jeugdige rennertjes in het vizier .

Net toen we de achtervolging aan het organiseren waren sloegen ze linksaf, tedju ... Langs de kant stond er volk te supporteren en daar stond ook een grote digitale chronometer . Het was net of we nu al bezig waren aan de 'Chasse Patijdrit' . Nu we toch op het parcours passeerden trokken we aan de aankomststrook eens goed door om al een idee te hebben . Frederiek waaide er toen definitief af, maar dat is volstrekt normaal voor iemand die weer in de opbouw zit, en hij had zich al heel de voormiddag goed geweerd ! We zeiden nog aan De Peet ; "rij 32 en iedereen is mee" . Maar ja, zijne kilometriek geeft waarschijnlijk vier per uur minder dan den onzen !

Gelukkig waren we er bijna en kwamen we nog samen aan @ the Finish .

We ruilden het fietszadel in voor een kruk aan de toog en sneden het onderwerp 'sterilisatie bij de man' aan . De Peet ging er tijdig vandoor want zijn gasten waren naar de Chiro ! Johnny en Fweddy dronken nog een laatste en kozen voor de Chimay light met wit etiket .(8%)

Het was een plezante voormiddag geweest en hopelijk zijn er volgende week nog meer 'winterpatatten'

25 september  2011  KLUIS - KWAREMONT - HOTOND

Ongelooflijk maar waar, zondagmorgen 8u00 aan het 'Chasse Patat afspreekpunt' stond meer volk dan er op een doordeweekse dag in het Vlaams parlement zitten .

Zeven ! man profiteerde van deze nazomerse voormiddag om nog wat kilometers af te malen . Deerlijknaren; Fweddy, Christ, Willem en De Peet,

Moenezen Freekie en Beckie, en Heestertling Daene . Gevolg van de News Flash ?

Er was grote eensgezindheid wat betreft het fietstraject, namelijk niemand die wist waar we heen zouden fietsen .

Daene nam de verantwoordelijkheid dan maar op zich en de rest zette het op een volgen . Terwijl Beckie en Fweddy de zilveren medaille van Jessie druyts aan het bespreken waren werd al meteen ingedraaid richting Banhout voor de Wulfsberg .

We hadden direct in de smiezen dat het weer zo een typisch Chasse Patat ritje zou worden . Beckie, Daene, Willem,.. de één na de ander schoot naar voor om de eerste bergpunten te claimen . Eventjes voorbij Volderkes sociale woning, draaiden we linksaf de Kortestraat in . Die straat is zoals de naam doet vermoeden niet erg lang en mondt uit in de Wagenmakersstraat . Wat je niet uit de naam kunt afleiden is dat er daar nogal veel steentjes en vuil op straat ligt, wat resulteerde in een lekke band voor De Peet . Hij probeerde zijn nieuwe band op te blazen met een 'bommeke', maar het leek meer met een losse flodder te zijn, waardoor de ouderwetse vélopompe soelaas moest bieden . Wij weer vol goeie moed verder ! ..., voor zo een 300 meter want na 'platte Peet' was het nu aan 'were plat Willem' .

Beckie nam geen risico's en legde zelfs preventief een nieuwe band . In plaats van Wagenmakersstraat mogen ze dat daar gerust Bandkapotmakersstraat noemen ! Reeds een half uurtje op pad en we waren hoop en al vijf straten verder !

Maar eens weer op pad vergaten we al die vroege pech en stonden we via Otegem, Avelgem en Ruien vrij snel voor beproeving twee (als we de Wulfsberg meerekenen) namelijk de achterzijde van de Kluisberg . We hadden het kunnen weten ... Ga met Daene een toerke fietsen en gegarandeerd komt hij aan de Kluis uit !

Fweddy had een serieuse vallinge en probeerde eens van zijn luchtwegen open te zetten door een kartouchke te verschieten van bij het begin .

Dat viel ferm tegen en al piepen kroop hij verder naar boven . Willem probeerde de aanval verder te zetten maar liep op een counter door Daene en Christ .

Daene profiteerde nog van zijn Vogezen - benen en legde de Christ over zijn knie .

Na deze klim reden we door ne changenique (eenrichtingsverkeer), het moet niet altijd autostrade zijn, om aan het zwembad uit te komen .

Na de afdaling ging het dan via de Hoogweg naar de volgende beklimming . De Ronsebaan, al zegt de naam Nieuwe Kwaremont u wellicht meer !

Daar het een helling is die op Christ en Daene's trainingsparcours ligt haven zij het tempo aan . Een tempo waar niks mis mee was want boven zat enkel nog Fweddy in hun wiel, hij moest daarna wel vijf minuten lang rochels uitspuwen, maar hij was mee . Als dessert kregen we dan nog den Hotond voorgeschoteld, iets wat voor Beckie niet meer hoefde daar hij al een indigestie van het klimmen had .

We keerden terug via Zulzeke richting Berchem langs een weg waar we al meermaals een treintje opzetten .

Christ had er wel weer zin in en begon te stoken door zich luidop de vraag te stellen hoe die baan weer noemde . Ze had toch een bepaalde naam ?

Ja natuurlijk, vlambaan, dat was het magische woord waar hij op doelde . En net op de moment dat Beckie zei dat er te veel wind stond om het te laten buisen,

schoof de Wilier naar voor met De Peet en Fweddy die meteen meesprongen . Daene zag het gevaar en wilde direct remonteren . Maar hij deed dit wel op een slecht moment want de Christ trok het tempo de hoogte in op een lastig stuk aan een 49 per uur . Spartelend schoof Daene dan maar tussen De Peet en Fweddy in .

Beckie liet het nu zelf buisen toen hij van achteruit naar de kop trok, zelfs tot tweemaal toe . De Peet stelde zich ook nog eens recht op de trappers en Fweddy tot

slot liet de trein ontsporen toen hij zijn laatste adem in de strijd wierp . Daene sukkelde daarbij zelfs in de greppel .

Aan de oude spoorwegberm die nu een fietspad is werd gehergroepeerd terwijl Fweddy zijn longblaasjes aan het overgeven was .

De rest van de tocht verliep verder rustig en er werd gekozen om Jeanne in Moen nog eens een bezoekje te brengen .

Ook daar was het weer typisch Chasse Patat ... zeveren dat het geen steek houdt, grootse plannen smeden, Duvels de één achter den anderen, Beckie die achter Daene loopt rond de tafel, ge weet wel ...

Op weg naar huis kreeg het Chasse Patat voormiddagje van Fweddy en de Christ nog pijnlijk staartje . Na twee lekke banden (eerst Fweddy, daarna Christ)

zette het duo er wat vaart in om nog tegen een aanvaardbaar uur thuis te komen . Fweddy draaide daardoor het rond punt aan Motocity iets te snel op en schoof onderuit, Christ moest uitwijken en kon ook de bocht niet meer pakken . Gevolg : er ligt nu een carpaccio van Fweddy's hesp op het asfalt en ook de Christ zijn knie

was geschaafd .

U ziet het we hadden ons weer wreed gejeund, en plezant dat er weer eens wat opkomst was !

Tot de Volgende !

VOGEZEN 2011   Dag 3 & 4

GRAND BALLON

Het opstaan verliep de zondag al een stukje moeizamer . Bij sommigen leek het alsof hun benen honderd kilo wogen .Toen ze ronddoolden om een 'zjatte kaffie' leken ze net cowboys die net van hun paard gekropen waren .Er werd al een beetje langer uitgeslapen ook .Willem en Fweddy hadden Beckie beloofd mee te gaan naar de supermarkt voor het avondeten .Ook de Piraat stelde zich kandidaat en ging mee, maar niet vooraleer hij nog een keer naar Adele geluisterd had !

We vonden in de supermarkt dan toch het noodzakelijke om s'avonds een heus vleesfeest te organiseren. Vlees, groenten, wijn, bier, kolen ... het karretje kreunde . En de mannen achter het karretje ook een beetje toen ze de kassière zagen .

We brachten vervolgens nog een bezoekje aan de warme bakker en probeerden in het hotel toch nog een glimp op te vangen van de receptioniste haar Grand ballons ...Maar helaas ...In de chalet werden ondertussen de sporen van de kikker van tafel geveegd en de borden en het bestek klaargezet .Het ontbijt was iets later dan anders maar smaakte daarom niet minder .

Het plan voor vandaag was om de voorziene 120km drastisch in te korten en de Ballon d' Alsace en de Col de Hundruck werden geschrapt .We laadden de fietsen in en op de bus, zodat onze benen al gauw een twintig kilometer gespaard werden .

De klim die ons daarheen bracht maakte een grote indruk op velen onder ons . Al wie met de fiets terug zou keren keek al nerveus uit naar deze neidige en best gevaarlijke afdaling . Al doet het feit dat je in een camionet zit er veel aan en lijkt het spectaculairder dan op je fiets .Beckie liet zich trouwens goed gaan met het busje, de passagiers achteraan zagen nogal bleekjes van het draaien en keren .

Ze waren wat blij toen ze er uit mochten en hun fiets op konden ! Gelukkig startten we met een afdaling .Een lange afdaling waar geregeld moest bijgetrapt worden . Fweddy had zijn kodak weer meegenomen en nam er prachtige action pics van Kamikaze Willem die leek op een glimlachend zwaantje met vliegjes tussen zijn tanden . Ook kiekjes van Beckie die naast de kader van zijn Pinarello hing, Christ als een kat met gekrulde rug, Daniel met de blik op oneindig, El Pirato die zijn zak cement extra in de schaal gooide, Ronald die zijn gidon vast hield alsof hij Firmin den boxeur was en De Peet die op zijn fiets zat als Christus op zijn kruis . (flanellen benen) Na de lange afdaling reden we van dorp naar dorp in de vallei, tot we uiteindelijk opdraaiden naar de voet van Grand Ballon .

De eerste maal dat deze berg in de Tour de France beklommen werd (1969) kwam onze landgenoot Lucien van Impe als eerste boven, de laatste maal (2005) was dat Michael Rasmussen, bij ons heette die Christ Destatsbader .Meteen werden weer groepjes gevormd, zo bestond de voorpost uit het duo Christ en Willem, daarachter Daniel met De Peet dan Ronald solo en tot slot El Pirato en Beckie . Fweddy fladderde daartussen om alles op foto vast te leggen . Op de top zat tussen ieder koppeltje zo een tien minuten verschil . Er was wel wat tijd voor een terrasje daar op de top ... en een groepsfoto nadien op de reus van de Vogezen, maar dat was buiten Daniel gerekend die niet kon wachten en zijn afdaling begon . Aan de minibus draaiden Beckie en Ronald af terwijl de rest fietsend richting chalet trok .

Ze wilden waar voor hun geld en legden er bij momenten nog eens de pees op . Zelfs El Pirato verraste vriend en vijand met een demarrage bergop . Maar toen het na de bocht nog bergopper ging was zijn moment de gloire snel voorbij . Het was werkelijk genieten daarboven op die bergkam, links van ons zicht op het meer, rechts van ons prachtig uitzicht ... We stopten dan ook eventjes om alsnog een groepsfoto met de overgebleven vijf te schieten .

En dan was het concentreren geblazen voor de befaamde afdaling die we vanmorgen met het busje op waren gereden . Tot onze grote verbazing kwamen we daar kinderen tegen met hun fietsje, iets wat ons niet echt verantwoord leek .

Je hield best de vingers aan de remgrepen daar tussen de bomen, eenmaal op het bredere gedeelte mocht zelfs worden bijgetrapt . Aan de chalet deden we nog eens de plaatselijke Koppenberg voor de leute en zetten we dan de koersfiets definitief aan de kant, althans voor wat dat weekend betrof . Het terras was weer de locatie voor een nabeschouwing, maar niet te lang want er moest nog gewerkt worden in drie sterrenrestaurant Houeran .

Willem 'Goossens' en Ronald 'Herman' trokken de keuken in en begonnen aan de voorbereiding van het avondmaal . Zij verzorgden de koude keuken voor bij de barbecue en werden daarbij geassisteerd door sous - chef El 'Paprikato', die de paprika's zowel julienne als brunoise moest snijden . Binnen het uur had hij samoerai - gewijs drie paprika's van het leven beroofd . Fweddy 'Huysentruyt' nam het vlees voor zijn rekening en moest dus zorgen voor een goeie cuisson .

Dé leuze van Willem Goossens is en blijft dat je veelvuldig moet proeven ... dat deed hij dan ook, al was het wel van de Stella Artois . Fweddy Huysentruyt liep dan weer op hete kolen omdat zijn kolen niet heet werden . Ronald Herman (ijdeltuit als hij is) heeft steeds een haardroger bij om zijn kuif wat bij te föhnen en gooide deze in de strijd om de kolen aan te wakkeren . Met succes trouwens .

Christ ontkurkte de fles VDB champagne die hij de dag ervoor won en deelde die met zijn Sjas patatvriendjes . Hij deed dit ter compensatie omdat achteraf bekend raakte dat hij na het WK positief testte op salbutamol . Ook de Rosébubbels moesten eraan geloven bij het aperitief . Beckie 'Bru' serveerde als amuse gueule de schijfjes bistroworst . Intussen werd aan tafel het wereldkampioenschap op de Schlucht nog eens herreden en bleef Beckie ervan overtuigd dat hij op een kortere klim stand zou gehouden hebben . De worsten, steaks en brochetjes raakten gaar en er kon dus gesmuld worden . Toen het laatste vlees van de barbecue kwam en Fweddy zich aan tafel installeerde waren ze nog steeds niet boven op de Schlucht ! De Peet besloot toen maar om het over een andere boeg te gooien en vertelde ons zijn verhaal over de gebroken WC - bril . Daniel amuseerde zich kostelijk en de keuze van de wijn was blijkbaar de juiste .

Bij de afwas werd Fweddy geschorst voor het afdrogen van wijnglazen, nadat hij er twee stuk kneep .Na het werk, de ontspanning ... Voetbal in het Stade de Bresse (op ons pelouze naast de chalet) ; De Peet moest constant bewegen voor de sensor zodat het plein verlicht was,

El Pirato haalde zijn Select bal uit de kast en nam plaats in het doel, Fweddy lanceerde enkele kanonskogels die hun doel niet misten en de piraat zijn kale knikker raakten . Ook Willem kwam mee sjotten . En na alweer een snoeiharde pegel richting kruising, kaatste de bal weg de bomen in .Fweddy en Willem klommen de steile wand omhoog om te gaan zoeken . Maar na die Stella's, wijn en Champagne moest er weer een beetje simpel gedaan worden en trok Fweddy Willem naar beneden . Die maakte een tuimelperte en belande met zijn hoofd vlak naast een steen . Maar de bal die werd niet gevonden .De piraat was Not Amused ! Wat verderop in de straat was al heel de dag vollen bak muziek, er was daar blijkbaar een vet feestje aan de gang .

We waren curieus en stapten erheen, maar veel wijzer werden we niet . We zagen dansende mensen, roze verlichting ... we hielden het op een 'Gay sekte' . Terug in de sjalet smeten we ons nog wat in het salon maar hielden het snel voor bekeken toen we door onze drankvoorraad zaten en gingen dus DoDo doen .

INPAKKEN EN TERUG HUISWAARTS

Krak, stjk, ai, krak, aah ... Wat ruist daar door het struikgewas ? Het waren Willem en Fweddy die op zoek gingen naar de verloren bal .

En ze vonden hem ! Fweddy wou El Pirato wel eens bij de neus nemen en smeedde een plan om de bal op de piraat zijn hoofd te laten vallen .

Hij legde de bal op de deur van de badkamer en zei tegen de piraat dat hij eens in de spiegel moest gaan kijken  .

Maar wat deed de piraat ? Ging hij wel niet in zijn kamer in de spiegel gaan kijken ? Toen hij uiteindelijk toch naar de badkamer ging had het mopke natuurlijk al lang een baard ...

Na het ontbijt werd er grondig gekuist, zelfs onze piraat nam een borstel ter hand ! We waren ruim een uur te vroeg klaar en moesten wachten op de eindcontrole . In afwachting keken Willem, Fweddy, Christ, Ronald, El Pirato en De Peet naar een reportage op de Poolse TV van oude wijven die hout gingen gaan sprokkelen .

Ronald kreeg intussen een telefoontje van Brahim die zich nogal opwond .Eindelijk was het dan zover en kon de controle van de chalet plaatsvinden . Het was weer die dame die ook de chalet bij aankomst opende .Behalve een vuil bord in de vaatwas en de twee gebroken wijnglazen die ze niet opmerkte bleek alles in orde te zijn en konden we vertrekken . Het ging er niet zo luidruchtig aan toe als tijdens de doorreis . Ronald en De Peet lagen al snel uitgeteld te knorren met hun mond open, en el Pirato en Beckie stelden het beste elftal aller tijden samen van Deerlijk United .

Daniel zat er ook stilletjes bij en leek er wel van te genieten dat het eindelijk eens wat kalmer was .Ons middagmaal bestond uit de rest van de barbecue vermengd in een koud schoteltje, ideetje van de Ronald en een goed ideetje als je het ons vraagt . Toen we voor de tiende keer dezelfste CD hoorden spelen beseften we dat we nu wel echt graag snel thuis zouden staan . En niet in het minst De Peet bij wie er nu zo stillaan stoom uit zijn broekspijpen kwam . Aangekomen in Zwevegem was het weerzien met vrouw en kinderen hartelijk en werd voor de bus nog snel een groepsfoto genomen . We konden nog net Daniel bij de arm trekken en stonden voor het eerste voltallig op de foto . We trokken er dan ook voor alle zekerheid een stuk of vijf . Afsluitend kunnen we stellen dat we een enorm leuk fietsweekend gehad hebben en dat tegen een wel zeer democratische prijs .

Allemaal ondermeer dankzij de opbrengst van onze toertocht . Laat ons dan ook niet vergeten dat er op tijd eens een inspanning nodig is om tot ontspanning te kunnen overgaan !

Einde .

VOGEZEN 2011   Dag 2

Het wereldkampioenschap

Zoals al eerder vermeld was er vandaag dus het wereldkampioenschap, daarom ook de titel hierboven .Al zou ik het natuurlijk ook wel aandurven een andere titel te zetten zoals ; 'De Pabo parabel' of  'Gezucht op de Schlucht ' . En wat dacht je van 'Hete trezen op de Vogezen' ? Maar het betreft hier immers geen titel voor een Tirolerfilm, dan wel voor een verslag van één van de belangrijkste sportgebeurtenissen van het jaar . Het WK dus . De WK koorts had reeds één man in zijn greep ; 'outsider' Daniel die reeds wakker was nog voor de haan gekraaid had .(Er zat daar wel nergens een haan in de nabije omtrek, maar toch ...) Hij had reeds liters koffie gemaakt toen hij nog een wakkere ziel mocht begroeten, zijnde zijn bloedeigen zoon Christ .  Die liep rond met zijn kodakske en verraste Fweddy en Willem toen hij hun deur opentrok voor een foto . Zij waren wakker geworden in een berg zaagmeel omdat Fweddy die nacht de planchetten had rechtgezet .

Ook Beckie had rare stoten beleefd toen hij die nacht in de chalet ronddoolde en een potje vond met een vlinder in . El Pirato kwam zijn kamer uitgeslofd in zijn Zulte - Waregem pyama, op zijn nachtkastje ligt de voetbalmagazine waar hij voor het slapengaan nog een half uurtje in leest . Ik durf bijna te wedden dat hij de lederen bal die hij meehad gebruikt als hoofdkussen ! Ook op de beneden verdieping ontwaakten schone slaapsters Petra en Ronaldine .  We staken de koppen eens samen en maakten een lijstje met boodschappen . Beckie trok dan naar het dorp voor de inkopen . Daniels koffie werd intussen gesmaakt en Fweddy's cd'tje zorgden voor de stemming . El Pirato had zo zijn voorkeur en vroeg geregeld ;"draai nog ne keer Adele" !

Ronald en Willem legden zich nog eens toe op het TV toestel en Eureka ! Plots verschenen de eerste beelden en werd gehoopt dat we XXX - Dorcel Adult konden ontvangen . In afwachting van het ontbijt keurde De Peet intussen de fijne vleeswaren in zijn Pabo cataloog . Toen de levering stokbroden arriveerde werd de charcuterie langs de kant gelegd en proefden we massaal de befaamde EPO - confituur . Die zou nodig zijn want vandaag kregen we drie Cols van boven de 10 km lang in 80 km koers . Het leek wel De Zevende Dag tijdens het ontbijt, toen het nieuwe voetbalcontract in vraag werd gesteld . Na de afwas doken we in ons Chasse Patat kostuumpje en haalden de fietsen uit de garage . Beneden rook het verdacht straf naar smoutsel voor de benen . Bookmaker Beckie opende zijn gokkantoor waar hij al zijn geld op zichzelf inzette, waardoor hij zo een 125 keer de inzet terug kon winnen . Christ was topfavoriet, en leverde de kleinste winst op .

En start !!! Daar waren we vertrokken en lang moesten we niet wachten op de eerste meters bergop ... Het was de lange aanloop van de Col de Hohneck . (20km tot boven) We leken wel deelnemers van de Giro die door de Strade Bianche moesten toen halverwege de klim het asfalt een laag steentjes had gekregen . Daniel was intussen het vuur aan de lont aan het steken en wachtte niet op de rest . Het begon Fweddy serieus te spijten dat hij z'n fototoestel niet bij had, want we kregen mooie vergezichten te zien . Boven (op een kleine 1300m hoogte) kon je nog wat hoger tot de echte top van de Hohneck . Deze gelegen op 1364 meter hoogte is meteen ook het hoogste punt bereikbaar met de fiets in de Vogezen . Daarvoor moest je wel de smalle steile wegen met zijn acht haarspeldbochten trotseren . Beckie, Daniel en Ronald bedankten voor de eer en wachtten de uitslovers op die langs deze zelfde wegen ook terug naar beneden moesten . Wist je trouwens dat tot voor Wereldoorlog 1, De Hohneck de grens tussen Frankrijk en Duitsland vormde ? En voor wie houdt van nog meer weetjes ; Wist je dat de penis van een gorilla in erectie slechts vier centimeter groot is terwijl de kleinere chimpansee daar 8cm tegenover stelt ? Wist je dat Jacky Laffon in 2007 in de nationale IQ - test een score van 74 haalde ? Wist je dat Jenna Jameson een balletopleiding gevolgd heeft ? Toch interessante feiten om eventjes stil bij te staan, de Chasse Patatten stonden echter niet stil ! We reden nu op en af en kregen gezelschap van deelnemers aan een zware cyclo toertocht in de Vogezen . Enkelen onder hen maakten dankbaar gebruik van het zog van Fweddy en Willem die de benen even lieten gaan . En voor u denkt dat er alleen maar geklommen werd, even vermelden dat de afdaling voor Petit Ballon ronduit knallen was . Er stond een acht vooraan ons tellerke ! Fweddy en Beckie hadden zelfs last van druk op de oren na de afdaling .  Petit Ballon dan, een smal straatje leidde ons richting Col twee van de dag . Smal wegdek, veel bebossing, steile stukken afgewisseld door lopers, mooie klim ook ! Van in het begin werden er groepjes gevormd .  De Peet en Christ testten er even de benen en reden van de rest weg . Fweddy en Willem volgden het constante tempo van Daniel, en El Pirato, Beckie en Ronald daarachter . Goed halfweg beslisten Fweddy en Willem om toch maar de sprong voorwaarts te maken en reden tot bij de twee koplopers . Boven op Petit Ballon werd weer vooral Vlaams gesproken, dankzij de vele wielertoeristen aldaar . Voor we aan de afdaling begonnen spraken we af heel voorzichtig te zijn, daar het er van bovenaf nogal spectaculair uitzag . Behoedzaam doken we naar beneden en maar goed ook want toen Christ een putje in het wegdek niet kon ontwijken hoorden we een knak en ging hij in de remmen ... Toen we omkeerden bleek algauw dat de Christ met materiaalpech te kampen had . Een gebroken spaak in het Fast Forward wiel . En de spaak moest er helemaal uit om nog verder te kunnen, Fweddy ging in zijn gebrekkig Frans aan een huisje een tang gaan vragen . Maar het kan even goed zijn dat hij zei ; "Mevrouw u bent een tang", want hij kreeg er geen . Dan maar met de blote hand ! En hij slaagde er samen met Ronald in om ze eruit te halen . Het wiel was wel redelijk in een acht (7,9), de remmen werden open gezet zodat het nergens sleepte .

En zo was de Christ weer mobiel, al waren we er toch niet gerust op om in die toestand te dalen . We maanden hem aan uiterst voorzichtig te zijn . Met de remmen dichtgeknepen daalden we verder de Petit Ballon af, en dat was maar goed ook want deze afdaling ligt er verre van fantastisch bij ! Voor de laatste hindernis van de dag was het even zoeken in de straten van Munster . Eenmaal op het goede pad troffen we een bord langs de grote weg met daarop Col de Schlucht (en niet Sloeft zoals de Christ zegt), en hop daar ging Beckie, zoals beloofd als eerste in de aanval . En Beckie werd in no time een Beckietje, want doordat niemand reageerde sloeg hij een groot gat . Na de eerste bocht begon Fweddy op de grote molen wat tempo te maken waardoor al gauw de deur open stond vanachter . Maar toen hij langs de kant stopte voor een sanitaire stop, was de goedgemaakte tijd alweer weg . Christ merkte op dat we Beckie nooit meer terug zouden zien als we nog veel treuzelden . Het sein voor Fweddy om er lap twee op te geven en tegen goed twintig per uur het gat toe te fietsen . De Peet vroeg om het iets kalmer aan te doen, maar Christ zei ;"dat is hier wel het wereldkampioenschap hé " ! Beckie werd weer groter en groter en op een tiental km van de top werd hij gegrepen . Christ, Willem en Fweddy trokken daarna alleen door en tegen een 18 per uur was de finale nu volop losgebarsten . Christ had alleszins geen last van zijn achterwiel en Willem zat in de vorm van zijn leven . Fweddy daarintegen voelde op een vijftal km van het einde een mokerslag op het hoofd door het manneke met de hamer . Op een WK enkel maar een frangipanneke eten kan je bezwaarlijk verstandig noemen . En dus waren het Willem en Christ die uitmaakten wie zich wereldkampioen mocht noemen . En dat was dus Christ die het tempo kon aanhouden tegenover Willem die iets terugviel . Fweddy volgde op een tweetal minuutjes, daarachter op een tiental minuten De Peet .

Daniel verschoot zich een bult toen hij in zijn klim Beckie nog tegenkwam, en in de achtergrond had De Piraat een oplawaai van jewelste om de oren gekregen en was wat blij dat Ronald bij hem bleef om hem bij te staan . Christ, Willem en Fweddy kregen het intussen wat koud en keerden terug naar de chalet . Christ ging mee met De Peet die toen net boven kwam . Willem en Fweddy smeten zich naar beneden en vlogen ! En vlogen, en vlogen, en vlogen ...

de wegwijzer voorbij en ze bleven maar dalen . Willem begon het in het snotje te krijgen maar voor ze het goed en wel beseften stonden ze aan een bordje met 'La Bresse 12km' . In Gerardmerd vroegen ze de baan, en trokken met de moed der wanhoop verder . De gevolgde route leidde hen namelijk over de Col de Grosse Pierre . Nu moet u weten dat onze vrienden niet vies zijn van een klim meer of min, maar beiden hadden geen eten noch drinken meer bij zich en Fweddy had al een hongerklopke ... Vanuit Gerardmer is het negen kilometer klimmen, en het ergst van al was nog dat ze de sleutel van de chalet bijhadden !

Fweddy begon witte sterretjes te zien en raakte haast niet meer vooruit . Hij gaf Willem de sleutel zodat deze door kon rijden, maar vierhonderd meter verder werd hij al weer bijgehaald en was ook zijn bobijntje af . Gelukkig was er op de top (954 m) een taverne en konden ze er even suikers bijtanken in de vorm van twee cola's .

De afdaling kwam uit net voor het centrum van La Bresse, dat werd dus nog een eindje vals plat tot aan de chalet . De anderen zaten al die tijd te wachten aan de chalet en hadden al een hold up gepleegd op een cola automaat . Toen Willem en Fweddy uiteindelijk aangetsjokt kwamen kon de chalet niet snel genoeg open zijn en werd zowat alles wat eetbaar was naar binnen gewerkt . Op het terrasje werd uitgepuft en niet in het minst door onze twee cousteaus die zo maar eventjes 32 kilometer extra hadden afgelegd . Fweddy kreeg daar zelfs een kramp in de benen waardoor hij van zijn stoel viel ! (niet gezeverd)

In de badkamer werd ook duidelijk dat we meteen een nieuw spel konden lanceren namelijk ; 'zoek de flieter' .

In de zithoek werd plaats gemaakt voor de ceremonie protocollaire . Het podium bestond uit het salontafeltje en een houten kratje, Christ mocht op het hoogste schavotje en kreeg een fles 'Franck Vandenbroucke' champagne . Willem kreeg als tweede een fles rosé bubbels en bronzen Fweddy als troost nog een flesje Leffe . El Pirato legde als lofzong Adele nog eens op . Normaal was er s'avonds een barbecue voorzien maar Beckie vond precies niet echt zijn gedacht en ging dan maar het dorp in om een plaats te zoeken waar we democratisch konden tafelen . We schrokken ons een petje, een mutsje en een hoedje samen toen we vernomen dat hij gereserveerd had in het restaurant van een hotel . Maar daar aangekomen waren we aangenaam verrast . Driegangenmenu voor 21 eurookes, daar werd niet al te lang over getwijfeld . Al waren er ook nog echte Belgen die biefstuk - friet verkozen . De ober dacht waarschijnlijk dat we allemaal met een lintworm zaten, de broodjes verdwenen als sneeuw voor de zon en de borden dienden bij hun terugkeer nauwelijks nog worden afgewassen . Zelfs de extra frietjes werden met het laatste zoutkorreltje verorberd . Kortom 'Goe geten' ! Weer in 't chaletje placeerden we ons met een pintje aan tafel en zette El Pirato nog eens Adele op . Daniel kon de nachtrust goed gebruiken en kroop na zijn dolle avonturen bij de Chasse Patatjes tijdig onder de wol .  De ridders van de lange tafel hadden nog ander plannen en hielden een zotte spelletjesavond . Eerst speelden we UNO, waar er met kaarten gesmeten werd dat het niet meer schoon was . El Pirato ging volledig los en zat aan de jupilers, hij liet zelfs een 'upskirt' noteren ! (zie foto's) Na UNO speelden we, 'wie est er 't grootste kolf ?' Willem en Beckie moeten het in een ultieme testmatch nog steeds uitmaken ! Ronald lanceerde tot slot ook nog het gloednieuwe ''t is groen en 't springt ip tafel' . Hij zette zowaar een kikker op tafel die hij meehad van buiten, al had hij er wel op geplast ! Het allerlaatste spelletje tot slot was 'zoek je bed', want morgen is er weer een dag ... Wordt vervolgd ...

 

VOGEZEN 2011 Dag 1

Inpakken en wegwezen ... Wekenlang hadden we ernaar uitgekeken, Vrijdag 10 juni hadden we met rood aangekruist in onze agenda .Na de eerste succesvolle passage in september van vorig jaar, trokken de Chasse Patat vriendjes weer richting Vogezen voor een verlengd weekendje fietsplezier . We reisden niet met Jetair, Vacansoleil of Neckerman, maar met Beckerman !

Beckie stond nog voor half acht klaar met de minibus die ons veilig en wel naar La Bresse zou brengen . Geen groen camionetje die al eens mishandeld werd op de kasseien van de Hel van het Noorden, maar een echte 'Van' .

Een blitse zwarte Renault Trafic Passenger met ingebouwde GPS, reuze dakkoffer, fietsrek voor maar liefst vier fietsen en een stuur dat kon draaien ! Het was bijna niet te vatten dat alle bagage, inclusief fietsen én passagiers een plaatsje vonden in het busje .

De fietsen op het fietsrek schakeren bleek uiteindelijk nog het lastigste karwei ! De Ciocc van El Pirato was weer het slachtoffer en mocht helemaal achteraan op het rek . Na de laatste knuffels, afscheidszoenen en weggepinkte tranen werden de plaatsen ingenomen .

Beckie was dus zoals eerder vermeld chauffeur van dienst . Willem nam plaats naast hem, daar hij toch een beetje reisziek kan worden als hij niet voor zich uit kan kijken . De frigobak stond tussen hen in, dus moest hij 'een kalfke' moeten leggen ...De middenrij werd bevolkt door Daniel, Christ (die heel de rit zijn benen ontlastte door ze op de frigobox te leggen) en El Pirato .Achterin zaten De Peet (met opgetrokken benen), Ronald en de Fweddy .(die zich in paniek op Ronald smeet toen El Pirato de schuifdeur toe trok) Fweddy had weer cd'tjes opgenomen om naar te luisteren onderweg, goed voor ruim acht uur meezingers van Channel Zero tot Vader Abraham .

Ronald van zijn kant had zijn draagbaar DVD spelertje mee en keek naar het beste van Chris en Co en Jacques Vermeire . Hij doet dat om later na te spelen op een rit, zo reden Firmin en La Esterella al met ons mee . Iets na negen uur begon de verveling al een beetje toe te slaan achterin het busje en kregen Fweddy en Ronald zin om énen te tuuten . Gelukkig had Willem veel koele pintjes in de frigobox gestoken,.. om de cola te koelen . Onze bus was zelfs uitgerust met bieropeners aan een riem !Onderweg was er ook een onaangekondigde dopingcontrole . In het WADAbos kreeg iedereen zijn boom toegewezen om tegen te plassen . De tests waren negatief want geen enkele boom verloor zijn bladeren, al kropen hier en daar wel wat wortelingen uit de grond . Ronald en Fweddy hadden veel last van een droge mond, waardoor de cola in de frigobox met de minuut lauwer werd . De Peet kwam ondertussen op dreef en verkocht geregeld vuile praat . Beckie testte bijtijds de remmen van het busje om te zien of deze werkten in eventuele noodgevallen .

s'Middags hielden we halt in Luxemburg om er voordelig te tanken en daarna te gaan eten . De meerderheid koos voor broodjes maar El Pirato, Fweddy en Willem hielden het liever bij gezonde rennerskost en bestelden de menu ; Frites - fricadelles . Na deze tussenstop doemden de eerste heuvels en bergen op, wat voor de nodige nervositeit zorgde bij De Peet . Niet bij Ronald, Fweddy en Willem, die diep in de frigobox nog enkele verborgen schatten vonden .

Toen we département 88 binnenreden (Vosges), weerklonk uit de boxen Suck my energy van Channel Zero . Het was wel een remix versie want nu en dan hoorde je flarden tekst als; "Rechtdoor over de rotonde" en "Over 500 meter rechts afbuigen" . Francky Desmet Vandamme (zanger) had waarschijnlijk aan de komieke sigaretten gezeten !  Toen we dan uiteindelijk La Bresse binnenreden werd er eventjes vertraagd ter hoogte van het Hotel waar verleden jaar gelogeerd werd . Dat in de hoop een glimp te kunnen opvangen van de receptioniste met haar twee prachtige ... vogezen . Helaas ... Maar enkele kilometers verderop waren we deze ontgoocheling al te boven, want onze bestemming was bereikt . We strompelden uit de minibus en kregen een rondleiding in de chalet van de dame die de sleutel bracht . Toen ze de frigo toonde zat daar reeds een fles bubbels te koelen met de complimenten van de verhuurder . Toffe pee ! Eens de rondleiding voorbij was kon de waarborg betaald worden ... iets wat Beckie min of meer vergeten was, we begonnen daar met enkelen eens in ons spaarkous te scharrelen en kregen het nodige bedrag samen .

De bus werd in een recordtijd gelost, en we hadden werkelijk aan alles gedacht ! Reservebanden en wielen, de materiaalkoffer van ploegmecanicien Daniel, een bak Leffe om na de rit weer op krachten te komen en El Pirato had zelfs een voetbal bij, om ook eens wat sport te kunnen doen .  De kamerverdeling verliep ook vrij vlot, Daniel sliep het verst (we dachten dat hij daar minst last zou hebben van eventueel nachtlawaai) en dat was samen met Christ, Beckie, De Peet en Ronald op de benedenverdieping . El Pirato sliep naast de gelijkvloersbadkamer in het tweepersoonsbed . (El sliep links, Pirato rechts) En Fweddy en Willem tenslotte moesten het bed delen in de kamer naast de zithoek . Maar zij kennen mekaar al lang genoeg en zaten daar niks mee in .(zelfs niet toen bleek dat geen van beiden een pyama draagt)

De chalet was heel praktisch ingericht met op de beneden verdieping drie kamers en twee badkamers, op het gelijkvloers twee kamers, één badkamer, zithoek, keuken, eetplaats met lange tafel voor twaalf personen en dan konden we nog gebruik maken van de garage voor ons fietsen, er was een barbecue aanwezig en bemeubeld terras ! Er stond op het grasperkje naast de chalet zelfs een voetbaldoel . Ook het stereo - installatie kon ons bekoren, dagelijks werden Fweddy's cd'tjes grijs gedraaid . Alleen die met vlaamse meezingers viel precies niet in de smaak van Beckie, hij was er subtiel met een wiel van de bus overgereden !

 Rit 1 over de Col d'Oderen en Col de Bramont

En dan werden eindelijk de koersbroekjes aangetrokken en fietsen klaargezet . In de keuken stonden ze met hun drinkbussen in rij aan te schuiven aan de pot CONCAP, waar blijkbaar veel van werd verwacht . Na nog wat vijven en zessen, en zevens en achten was iedereen klaar voor de 1° etappe .

Allee ja iedereen, De Peet liep nog steeds op hete kolen en was hypernerveus voor wat zou komen . Maar bon, éénmaal zijn op zijn Jowan kalmeerde hij . Het was waarschijnlijk de eerste maal dat iemands hartslag lager lag tijdens een bergrit dan ervoor ! Beckie (fulltime gids voor Beckerman) gidste ons richting eerste klim ; de Col d'Oderen . Deze bracht ons tot op 884 meter hoogte . En meteen toonde deze eerste test met welke klimmers rekening zou moeten gehouden worden op het WK . Zonder echt de forsing te voeren reden Christ, Willem, Fweddy en De Peet alleen voorop . Kort daarachter op zijn constant tempo 'outsider' Daniel . De bus had meer iets van een belbus want hij telde slechts drie man (Beckie, El Pirato en Ronald). Echt onvergetelijk was deze eerste beproeving niet, op naar nummer twee dus . Fweddy had de rol van fotograaf op zich genomen en reed constant Johnny Mottard - gewijs, van voor naar achter om wat action pictures te schieten .

Ronald nam het fototoestel even over zodat ook de fotograaf eens op de gevoelige plaat zou kunnen staan . Maar van de tien foto's die hij nam stond er 8 keer grond of lucht op en anderhalve Fweddy ! We werden langs alle kanten voorbij gevlogen door mottards (naast wielertoeristen komen ook deze tweewielers wat graag naar deze streek), wat er op duidde dat de volgende Col in aantocht was . Het was de Col de Bramont, gemiddeld 4.1% klimmen tot op 956 meter hoogte . Een mooie Col ! El Pirato achtte de tijd rijp voor een nummertje en sprong mee met Daniel . We waren op deze klim ook getuige van een accident met een motorrijder . De ambulance stoof ons voorbij en hield halt in de bocht waar het slachtoffer lag . Wij zouden zeker niet uit de bocht vliegen want deze Col de Bramont begon er al meer op te lijken ... We kregen zelfs de eerste echte haarspeldbochten .

Boven vielen de tijdsverschillen reuze mee en daalden we nu terug richting La Bresse . Na nog een stuk vals plat, zeg maar héél vals plat, stonden we terug aan de chalet met de eerste 50 km in de benen . De Leffe's werden ontkurkt, de douches opgezocht en de honger gestild . Ronalds vrouwke had net als vorig jaar weer porties spaghetti klaargemaakt, die we enkel nog moesten opwarmen en openen en opeten en verteren, waarvoor DANK ! We staken de borden in de afwasmachine en haalden ze er vervolgens weer uit omdat we geen poejer hadden en anders toch met den Dreft gingen blijven zitten en we waren toch met achten om de handen uit de mouwen te steken ... En daarbij we doen wij met ons borden wat wij willen, nèh !!! In de zithoek hielpen Ronald en Willem, Daniel om de TV aan de praat te krijgen, we hadden dan wel een schotelantenne, plasmaTV, decoders, en twee afstandsbedieningen maar qua beeld was dat gene vetten .

Fweddy stelde voor om een kwis te organiseren in de plaats, of om spelletjes te spelen zoals; 'Waarheid of durf' of 'Herken de Flieter' . Plots brandde er een gloeilamp boven de Ronald zijn hoofd en liep hij naar het busje om zijn portable DVD spelertje . Zo konden we nog genieten van het beste uit Chris en Co, alsook het beste uit ne zak Lay's . Maar de vele reisuren en eerste bergen eisten toch stillaan hun tol, en dus zochten we allen ons bed op . Want s'anderendaags wachten nog meer bergen, en Beckie had het wereldkampioenschap een dag vervroegd ...

Wordt vervolgd ...

 

30 april 2011     MONS - CHIMAY - MONS

 

Marie - Louiseke van rechtover frituur Martine was er niet gerust op ...

Toen ze de rolluiken optrok zag ze twee verdachte figuren die om zes uur 's ochtends op het terras zaten van het frietkot .

Waren ze serieus zo vroeg om als eerste bediend te worden ? Of zaten ze daar nog een slaapmutske te drinken na een nachtje stappen ?

Geen van beiden ! Het waren Christ en de Fweddy die zaten te wachten op de bus met bestemming Mons .

 

En ja hoor, toen de haan zes keer en een kwart kraaide, stoof de Chasse Patat shuttledienst de parking op .

Daarin zat het olijke trio Becky, Daene en Johnny Mottard . Johnny en Becky sprongen uit het busje en liepen recht op de fiets van boekhouder Christ af om

hem te bewonderen . Hij was weer afgemonteerd met de FFWD wielen en blonk weer werkelijk in z'n carbon . Ze hielden daarbij nog net hun hand uit de broek .

Daene had intussen de kofferklep geopend om de fietsen op te laden . Christ had nog een extra dekentje bij zodat zijn Wilier geen kou zou lijden tijdens de rit naar Mons . Ook Kruiske Wuillem was inmiddels ter plaatse, hij had zijn vogeltje (de Batavus - mus) nog wat zangzaad moeten geven .

Toen alles en iedereen een plaatsje had, nam Daene het stuurwiel ter hand en we waren vertrokken voor alweer een nieuw avontuur .

Een beetje zoals zes Jommeke's eigenlijk, die beleeft ook de meest dolle avonturen, maar hij moet wel nooit tanken voor zijn vertrek .

Wij uiteraard wel en we reden dus eerst naar een naftepompe achter diesel . Onze chauffeur (Daene) weet ondertussen al waar hij de slang moet steken en opende

deze keer niet als een verstrooide professor Gobelijn de motorkap . 'Filliberke Becky' deed verwoede pogingen om een briefke te bemachtigen maar slaagde daar uiteindelijk niet in . Aan het benzinestation liepen twee verdachte figuren rond . Waren het Kwak en Boemel die in opdracht van Anatool iets in hun schild voerden ?

We hadden het graag uitgepluisd, maar het avontuur in Wallonië lonkte . Wij ervandoor met onze vliegende bol en hopla,.. op avontuur !

 

Een uurtje later waren we in Elio Di Rupoland aangekomen, Mons dus, of in het Nederlands ; Bergen . Maar dat viel op het eerste zicht nogal mee !

Enkel een kasseiweg die wat omhoog liep .

We vonden vrij vlug een plaatsje voor onze ploegbus, iedereen vervolgens de bus uit, kofferklep open en de volumeknop van de radio ook helemaal open .

Het wit - zwarte koerstenuetje werd aangetrokken, de bidons gevuld en Becky haalde zijn Pinarello uit de sjakosse .

Wat ook opviel waren de vele pillen die werden bovengehaald . (Allemaal niet op de verboden lijst uiteraard !)

Op naar de inschrijvingen dan .., Daene en Willem namen de taak op zich om ons op legale wijze Mons - Chimay - Mons deelnemer te maken .

Ondertussen vergaapten de anderen zich aan de parade van de geschoren benen en onverantwoord dure fietsen . Al had je hier en daar wel weer van die zonderlingen met flashy kleren uit de tijd dat pedalen nog met riempjes waren en er geschakeld moest worden aan de buize .

Die gasten aan de inschrijvingen namen hun taak heel ernstig en lieten niet toe dat er in groep ingeschreven werd . En zo mochten Daene en Willem voor ieder appart een formulier invullen . Ze hadden verdorie meer administratief werk dan bij het invullen van hun belastingsaangifte !

Een kwartier later hadden ze dan uiteindelijk de zes startnummers verkregen en konden we ons kaderplaatje ophangen .

 

En dan waren we vertrokken ... via de grote poort namen we de start ! Allee ja grote poort, een klein aftands groen tuinpoortje moest de massa wielertoeristen

de weg oplaten . De organisatie had enkele ingrijpende veranderingen doorgevoerd in de beginkilometers . Zo moesten we direct de andere kant op richting centrum

waardoor we in de eerste kilometer zo een vijftal keer voor het rood licht stonden . Ze wilden waarschijnlijk het centrum van Mons in de picture zetten om deze toertocht wat extra cachet te geven . Maar veel indruk maakte de stad niet op ons, triestige straten met leegstaande panden en het vuil langs de straatboorden,

en allemaal in kassei, Christ kon er niet mee lachen .

Na onze 5 minuten durende city trip zochten we smallere wegen op . Kruiske Willem had er zin in en trok in tegenstelling tot de zondagvoormiddag meteen kop .

Uiteindelijk kwamen we dan toch op de grote baan uit waarop we anders startten . Een lange oplopende weg die niet echt lekker loopt .

Meteen gaapte er voor ons een enorm gat . Niet dat we moesten lossen hoor maar we reden een vrouw voorbij met een volumineus derrière .

Ze had zich met kwabben, vetrollen en cellulitis en al in een spannend wit koersbroekje gehesen, waardoor haar achterwerk wel een enorme bloemkool leek !

Het viel op dat ook over de taalgrens de wegen er slecht bijliggen . Een brief naar Hilde Crevits zal hier niet veel uitmaken zeker ? Wie is er eigenlijk bevoegd in Wallonië ? Het zal toch wel Michel Daerden niet zijn zeker ? Ik zie hem al lallend de nieuwe BOB campagne voorstellen !

Eens we van de drukke weg af mochten, begon het echt ... Daar lag al de eerste klim, een mooie klim die boven komt in het bos .

Of moet ik zeggen côte ? Want ze kregen alle 23 die benaming mee . Al zijn ze niet te vergelijken met de côtes uit bvb Luik - Bastenaken - Luik !

En zo ging het nu verder tot aan de eerste bevoorrading, op en neer, korte en lange, en neidige en minder steile bulten .

Onze eerste stop dan; Becky zette zijn Pinarello tegen een boompje, waarna Johnny, daene, Fweddy en Willem hun fiets er domino gewijs tegen zetten .

Christ had de zijne meegenomen tot aan de bevoorradingspost en bleef in de buurt, dat was nodig ook want hij had nogal wat bekijks .

Er waren er nog die bekijks hadden ... maar dan wel niet de fiets maar hetgeen erop zat . En de koffiekoeken lagen in de vitrine zulle ! (andere uitdrukking voor

konijnen en draad) We kregen er zowaar een droge mond van en vulden onze bidons . De dorstlesser die we kregen was geen concap, ettix, Wcup, isostar of performance, maar doodsimpel water met 'resilde' . Je kon wel kiezen tussen rood of groen !

Johnny verwees ook nog naar fiets die zo uit het wielermuseum kon komen, maar de eigenaar diende hem direct van antwoord en sprak ; "Ce n'est pas le vélo, ce sont les jambes ..." .

Niet veel na onze eerste stop ligt zowat het lastigste klimmetje van deze tocht . Het is ook daar dat er 'Action pictures' genomen worden .

Fotografen nemen dan foto's van je in volle inspanning, dan sta je op de foto met een gezicht alsof je net een citroen gegeten hebt, of staat je gezicht er niet op doordat het verscholen zit achter een voorligger . Daar hangt ook een uurwerk zo groot als de Big Ben in Londen, zodat je zeker het tijdstip niet vergeet en niet eindeloos moet zoeken tussen de ruim 2000 foto's . Als je dan nog schandalig veel geld over hebt voor dat kiekje, heb je een leuk souvenir .

Of je kan een bloemetje kopen onderweg, want langs het parcours zaten weer tal van bloemenverkoopsters . Becky twijfelde of hij er geen zou kopen want de zegenbloemen leken niet voor vandaag . Die côtjes speelden hem parten, maar dat was ook vorig jaar zo, dus waren we nog steeds beducht voor hem in de finale .

Net als de Christ trouwens, we naderden nu stillaan het keerpunt en hij had weer nog geen trap te veel gegeven ! Hij amuseerde zich en kwam er openlijk voor uit

dat hij een hele week uitkijkt naar de afspraakjes met zijn Chasse Patat vriendjes .(beeld u Christ in die dit droogweg verteld met een uitgestreken gezicht)

We lagen bijna massaal van onze fiets van het lachen .

Net voor het binnenrijden van Chimay ligt een weg waar we bij vorige editie al eens Vlamden met de hoofdletter V, en die we 'Rollercoaster' doopten .

Johnny herkende onmiddelijk deze weg en deed teken naar Fweddy . Die wist meteen hoe laat het was, schakelde bij en vlam, weg waren ze, volle gas vooruit .

En volle gas dat betekent op deze weg tegen 60 per uur om dan op de stijgende stukken terug te vallen naar zo een 30 .

Daene die nog voor hen uit reed in de frontlinie zag ze voorbijvliegen en plooide zich dubbel om op het wiel te springen .

Als je dan bovenkomt heb je weer een afdaling om vervolgens weer omhoog te moeten, en dat herhaalt zich zo een keer of vier !

Christ zat ingesloten en miste het rollercoaster treintje, hij kwam dan maar solo achter .

In Chimay lag dus bevoorrading twee, een topbevoorrading want je kan er blauwe Chimay krijgen . Willem, Fweddy en Johnny lieten deze gelegenheid niet aan hun neus voorbijgaan . Loeren naar de turnende meisjes zat er deze keer niet in, want ze hadden de deurgaten afgezet, de snoodaards . Je kon er ook broodjes bestellen, of nog een tweede Chimay ... Terwijl die tweede Chimay soldaat gemaakt werd, vertrokken Daene en Becky alvast .

Christ deed dit wat later met Willem, Fweddy en Johnny bleven langst haperen .

Een eerste hergroepering kwam er aan het fietsbrugje even buiten Chimay alwaar de Christ zijn patatten aan het afgieten was .

Wat verderop werd ook Willem bijgehaald, die voelde inmiddels dat hij zijn superbenen thuis had vergeten . Johnny en Christ hadden dan weer kietelingen in de benen en kregen zin om hun conditie eens te etalleren door het gat toe te rijden op Becky en Daene . En weg waren ze, in een koppeltijdritje naar de koplopers .

Fweddy en Willem bleven samen en genoten met volle teugen van de prachtige omgeving . Tussen bevoorrading twee en drie ligt een heel mooi stuk, waar het toch de moeite loonde eens rondom ons heen te kijken . En we waren niet de enigen die er zo over dachten .., Op een klimmetje raakte Fweddy in gesprek met Nederlanders die de dag voordien met de fiets vanuit Maastricht kwamen en ook de zondag nadien weer fietsend huiswaarts trokken !

Ook zij waren zeer te spreken over het mooie parcours .

Aan bevoorrading drie kwam alles weer samen . Er lagen daar ook dit jaar weer chips en Tuc zoutkoekskes om op krachten te komen, volgend jaar toch graag toastjes met ganzelever en voor Daene een bordje gemend !

Op naar de finale ...

Die werd natuurlijk in gang gestoken door stoker Johnny ... Fweddy gebruikte al de hele dag veelvuldig het woordje 'finaal', en nu had Johnny dat verzekers misverstaan en gedacht hebben dat de finale mocht beginnen . Hij had al eens gepolst maar het was toen godbetert nog 40 kilometer .

Toen hij uiteindelijk nog eens polste werd er niet meer getwijfeld, ne mens heeft precies maar twee polsen hé !

KRTSJJ TSJK TSJK TSAK, dat is geen nieuw geluid bij Q music maar 'Shimano en Campagnolo taal' voor bijschakelen naar het groot verzet !

Willem en Becky bedankten en maalden samen de resterende kilometers af .

U moet dan ook weten dat de wegen richting Mons schoolvoorbeelden zijn van 'vlambanen' .

Veel dalend, maar toch ook nog regelmatig oplopend ... Op zo een oplopend stuk brak bij Fweddy bijna de veer, maar hij beet en kon terugkeren .

Hij was na de fysieke ongemakken dan ook al blij dat hij kon volgen, hij pleegde zelfs nog bijna harakiri op een klimmetje .

En onze Chasse Patat trein werkte aanstekelijk toen enkelingen probeerden mee te gaan, maar overpakken was aan deze zielen ook niet meer besteed .

Johnny en Christ hielden er precies aan om met onze trein geen vertragingen op te lopen en bleven gaan, daar kan de NMBS nog iets van leren !

Door deze inspanning trokken we ons gemiddelde op naar 28, en dat op zo een parcours .

Op een landelijk gelegen kruispunt stond nog een standje van Aquarius, toen we daar stopten zagen we hoe diep Daene geweest was .(niet in zijnen haak!)

Hij stond bijna te kotsen in de frigo van Aquarius . Die kerel die het drinken uitdeelde deed niks liever dan met de flesjes smijten .

Na deze meer dan welgekomen verfrissing scheidden ons nog een tiental km van de eindmeet . En die lag weer aan datzelfste onnozel poortje .

We vonden binnen een plekje waar we met z'n vieren konden bekomen en onmiddelijk een evaluatie maakten bij een goed glas .

Christ haalde onzen tombolaprijs op, zijnde een bolletjespet van Champion . We beslisten deze pet mee te nemen naar de Vogezen voor de winnaar van het bergklassement . Even later dopte Willem ons op onzen nest, Becky stond al aan het busje te wachten . Hij wou geen tijd meer verliezen want hij moest nog achter schoenen voor de babyborrel van Julien . (daags nadien)

We waren nog maar goed en wel aangezet of we spotten al een cabrio met een schoon ding in . De vrijer zat er wel naast maar hij moest toch op de weg letten !

Willem had zich weer laten vangen en zat vlak aan het raam aan de passagierskant . Hij kroop bijna van schaamte in het handschoenenkastje .

De eerste beste gelegenheid voor af te rijden werd benut voor een plaspauze en Fweddy toonde eens zijnen six pack . Niet zijn buikspieren maar de six pack die ze waren gaan kopen in de shop . Becky nam de cola's en vroeg zich pas af of er een voor Daene bestemd was toen deze al goed lauw was .

Gelukkig voor Willem reden we niet via Doornik naar huis maar reden we langs binnen en stopten eerst in Outrijve en dan in Moen .

Op weg naar Deerlijk kwamen we nog in een kermiskoers terecht . Maar dat kon de pret al lang niet meer bederven, Mons - Chimay - Mons was weer een voltreffer !

We kunnen dan ook niet anders dan besluiten dat we hier volgend jaar weer aan de start zullen staan

Hopelijk met U erbij, tot dan !

 

 

Maandag 25 april LEEUWKESTOCHT

 

Misschien eerst een vraagje naar u toe beste lezers ..,

Ik ben dringend op zoek naar een soort gif waardoor een haag haar bladeren verliest .

Mijn buurman heeft deze week namelijk een haag tegen mijn collstrop gezet . En wel meerbepaald een 'Prunus Lusitanica' .

Wie mij aan één of ander gif kan helpen, mag als beloning op een zonnige dag mijn collstrop eens oliën .

Dank bij voorbaat !

 

Op Paaszondag moest het merendeel van ons clubke eieren rapen .

Maar gelukkig was daar op maandag een opportuniteit om te gaan fietsen in de vorm van de Leeuwkestocht .

Deze wordt georganiseerd door WTC De Trappers uit Wevelgem . Zij waren massaal aanwezig op onze Classic,

dus startten wij daar ook met een ruime delegatie . Jawel met z'n achten, dat is naar Chasse Patatnormen een ruime delegatie .

Becky, Johnny Mottard, Daene, De Peet, Daniël, Christ, Fweddy en Willem vertrokken aan het Traverke richting Wevelgem .

Daniël en Christ loodsten de zwart - witte troepen naar café 't Leeuwke alwaar de inschrijvingen plaatsvonden .

Onderweg was nog ruim de tijd voor een babbel . Becky ontpopte zich daarbij tot kenner van vlaamse wielerbabes .

Toen Fweddy daar een boompje over opzette, sloeg het in zijn oren en vertelde honderduit .

Zo kende hij Jessy Druyts en ook de blonde stoot die vaak langs de Leie fietst was hem niet onbekend .

De toertocht dan,.. we kozen voor de 85 km . Er dienden wit - gele bordjes met een pijl op gevolgd te worden .

Die pijltjes leidden ons via Lauwe richting Aalbeke waar we de Wolvendreef opmoesten .

Dat is een oplopende weg evenwijdig met de A17 . Het was daar dat De Peet een eigenaardig manoeuvre deed .

Hij demareerde in de Moeskroensesteenweg en reed nog voor de Wolvendreef rechtsaf richting Houtimport Vandecasteele .

Wou hij zijn betonafsluitingen vervangen voor Collstrop, en reeds bestellen ?

 

Het was best een nijdige start, met glooiende wegen nog langs Bellegem, en een tempo dat onder impuls van Becky weer verre van

gezapig was . Via Zwevegem ging het dan richting Oosten naar Tiegem waar we de Hellestraat voorgeschoteld kregen, en wat verderop in Gijzelbrechtegem

de altijd lastige Pikkelstraat . Richting Wortegem en Ooike draaide Daene het gashendeltje eens open en kreeg het eerste sneltreintje vorm .

Er werd gevlamd tot voor Wannegem - Lede, alwaar er op één of andere onverklaarbare reden opeens de vaart weer uit ging .

Misschien maar goed ook want iedere wielerliefhebber weet waarvoor Wannegem - Lede berucht is ...

Nee niet om zijn Hell's Angels, Outlaws of Wild Hogs, maar inderdaad, daar lagen ze weer ; de kasseien .

Daene en Johnny raasden ervandoor alsof ze op hun Harley zaten, ook Christ was aanvankelijk mee maar halverwege sputterde de motor .

 

Dat er vlak na deze kinderkopjes een bevoorrading lag was alvast een welgekomen vaststelling .

We namen suikerwafel, cake, banaan en pennepisse tot ons, ter bestrijding van de hongerklop .

En Concap verzorgde de sportdrank . Onzen Johnny lijkt niet meteen de grootste believer wat betreft Concap .

De Christ had zijn Willier nadrukkelijk dicht bij een supapke geparkeerd .(supapke is een vrouwelijke wielertoeriste) (supapkes in de winter)

Daniël pauzeerde niet te lang en zette voor ons aan . "Ge goat mie wel inholn" ; riep hij nog .

Op een boogscheut van de bevoorrading lag Nokereberg . Becky organiseerde de aanloop en trok door op de afdaling die de klim voorafgaat .

Christ, Willem en Fweddy zaten in een zetel mee . Maar tegen de machtsontplooiing van de Christ viel weinig in te brengen, iets wat hij eerder al eens bewezen had .

De rest van de terugweg stond in het teken van de achtervolging op Daniël . Christ opende de jacht en kon daarbij natuurlijk rekenen op Johnny die de benen

wel eens onder spanning wou zetten . Het duurde dan ook niet lang of Voadre werd gegrepen . Christ probeerde in Deerlijk zijn vader er zelfs nog af te kletsen !

 

Iets voor elf was het ... er werd geopteerd om af te snijden .

Het merendeel draaide af richting St. Lodewijk om een terrasje te doen aan den Benedictus . We moesten er wel eerst Willem van tussen zijn kader halen en bestelden er meteen twee met een keer . Daene had dan weer zijn kaasbordjesmoment .

De Enames en ice - tea's gingen er vlotjes in na alweer een schoon tochtje met een gemiddelde van bijna dertig .

Er werd nog vooruit geblikt naar Mons - Chimay - Mons, Vogezen en Sean Kelly . De Peet leek wel iedere voorbijganger te kennen

en Daene outte zich nog als een Chiro-rokskesfetisjist .

 

17 april  2011   KEMMEL TROPHY

Prachtig weer, zomerse temperaturen ! Dan komt een mens al eens graag buiten . Bij mij is dat niet anders, dus besluit ik een beetje zonne-energie tot mij te nemen vanachter in mijnen hof . De vogeltjes fladderen vrolijk fluitend van struik naar struik, in de verte hoor ik een grasmaaier ...

En ik hoor ook gegiechel, niet van kinderen, maar van mijn buurvrouw . En dat gegiechel blijft maar duren . Ik kan mijn nieuwsgierigheid niet meer bedwingen en loer eens tussen de spleten van onze collstropplaten . Ik zie de buurman zijn vrouwtje kietelen die ligt te zonnen in haar weinig verhullende roze bikini .Het plagen vergaat echter al snel in hartstochtelijk kussen . Ik schuif enkele meters verder op waar de spleten wat wijder zijn en dus het zicht wat beter .Nu zie ik het pasgetrouwde stel vlak voor mij uit . Mijn buurman is reeds dicht tegen haar aan gaan liggen en zijn hand streelt door haar haren .Erg lang zit hij echter niet in haar krullen te graaien, zijn hand glijdt via haar hals af tot haar volle boezem .Ik moet serieus op mijn tanden bijten om stil te blijven ... niet van de opwinding maar omdat er een splinter in mijn wenkbrauw stak !  

Oei, ik ben hier precies aan het verkeerde verslag bezig, SORRY !!! Zondagvoormiddag in de vroegte, wat zeg ik ? Pokkevroeg !We hadden reeds afgesproken om 7u30 . Alleen de warme bakkers zijn al druk in de weer bij dit uur .Maar ja, vandaag stond de rit naar de Kemmel geprogrammeerd, goed voor minimum 95 kilometer . En we zijn daar eerlijk in, we drinken achteraf al eens graag een glas ! En om echtgenotes met kloppende deegrollen te vermijden, vertrokken we dus alvast een half uurtje vroeger .

Zeven man ging de uitdaging aan ; Willem, Fweddy, Johnny Mottard, De Peet en Becky volgden wegkapitein Daniël .Gastrijder van de dag was Tom Vanassche de semi - elite prof bij de aspirant - beloften zonder contract van KSV Deerlijk Gaverzicht - Matexi . (of zoiets)Daniël had deze week vlotjes de weg naar het gastenboek gevonden en vroeg een beetje hulp om kop te trekken .

Johnny had al toegezegd en nam van bij de start de kop . Hij verspeelde niet al te veel tijd aan losrijden en maakte meteen tempo .

Hij had twintig euro voorzien voor achteraf, dus het mocht vooruit gaan ! Fweddy loste Johnny af en kreeg daarbij hulp van De Peet .

De aanloop was zo een beetje dezelfde als ons vorig ritje richting Westhoek eerder dit jaar . Via Kortrijk - Gullegem - Moorsele en minder gekende wereldsteden als;

Kezelberg - Vijfwegen en Ter Hand . En dan tot in Beselare langs de kasseibaan (of zoals Daniël het zo mooi zegt : de Kallesie) die nu geen kasseibaan meer is maar bedekt is met Quatar - asfalt . Vervolgens vanaf de Reutel krinkelende glooiende baantjes richting Kemmel . Becky jeunde zich al veel meer op zijne Pinarello dan vorige week, hij heeft blijkbaar zijn juiste positie gevonden . (of hij droeg nu links in plaats van rechts)

Fweddy's humeur zakte echter naar een dieptepunt toen de rug weer opspeelde, sakkerend trachtte hij het proper tempo te volgen .

Aan de Kemmel liet onze wegkapitein het jong geweld hun ding doen en wachtte beneden . De Peet dacht waarschijnlijk dat Daniël daar zou vereenzamen en hield hem gezelschap . Johnny zijn Canyon -  Mottard vliegt nog altijd even rap de neidigste bult van Heuvelland op . Ook Tom en Willem klommen vlotjes omhoog . Becky en Fweddy reden op recup naar boven . Geen beenstukken meer trouwens voor Becky, hij rolde de broek gewoon op . Hij wou geen tweede keer achtergelaten worden ! (zie een vorige editie) Met z'n allen naar beneden dus waar we weer samenkwamen met de achterblijvers . In Kemmel dorp werden we bijna overhoop gereden door dames op een solex . Ge weet wel zo ne fiets met ne motor gelijk da Cancellara ook heeft .

Het was nog maar goed half negen, en we waren al op de terugweg . Becky maakte er een sport van om bij ieder klimmetje dat hij achterstand opliep, weer uit te lopen in de afdaling . Richting Beselare kruiste ons een groepje wielertoeristen met truitjes aan van Unizo . Die mannen werden gewoonweg begeleid door een BMW volgwagen ! Ge ziet, een kleine zelfstandige heeft het niet altijd even gemakkelijk ! Ik denk zelfs dat ze in plaats van repen en bidons maaltijdcheques meekrijgen !

En na de rit nemen ze een Thaïse massage bij 'Daddy's Hobby' .

Wij keken alvast uit naar een koele Leffe, want het was prachtig weer . De zon scheen voluit op ons neer waardoor er ook schaduwen ontstonden !

De terugweg verliep deze keer niet meer via een ommetje naar Bellegem, maar gewoon de tegengestelde richting van vanmorgen .

Daniël nam afscheid ter hoogte van Kortrijk en was van plan om de rest van de dag in een donker kamer te gaan liggen .

De rest reed naar het Traverke waar we ons op het terras nestelden . Christine trakteerde met heerlijke belegde broodjes, en wij praatten nog wat over de echt belangrijke zaken in het leven, zoals de koers ! Becky heeft hier altijd wel een mening over en stelde dat Cancellara geen ploeg had in de kasseiklassiekers, dat hij

meer hulp zou hebben gekregen als hij bij Topsport Vlaanderen had gereden ! En we bestelden ons er nog enen ... Zalig toch, het was iets over elf en we waren al terug ! Met iets meer dan honderd kilometer aan een lekkere 29,1 gemiddeld .

In de namiddag schreef Gilbert dan op sublieme wijze de Amstel op zijn naam . Wij hadden al de Leffe gewonnen !

Schol !

10 april 2011   EL PIRATO CLASSICO

Het leek erop dat de Classico met een héél beperkte bezetting verreden zou worden .

Christ en zijn Voadre waren verhinderd (volgens sommige bronnen zouden ze reeds een koppeltijdrit hebben gereden in de Vogezen),

voorzitter Daene was voor een promocampagne met onze kopman Barrie op Parijs - Roubaix, Willem deed mee aan een lucratief criterium in Nederland en

Freekie is nog steeds niet bekomen van die zakken bloed die jammerlijk verwisseld waren met die van Ricco .

Gelukkig voor de Piraat tekende Fweddy present aan de chicanne . (laat dat lintje van Keizer al maar drukken !)

En toen ze een boompje aan het opzetten waren over het prachtige weer, zagen ze de beruchte 'Bouwwerken Penez' - camionet met zwaailicht passeren .

Met de armen wijd molenwiekent zwaaiden beiden naar de Ronald, maar die reed zonder opkijken verder . Waren we twee Chiromeisjes geweest die stonden te

liften, hij smeet de remmen dicht en kegelde zijn moortelmasjiene buiten om ons te kunnen meepakken !

Aan het Traverke stond ook De Peet al te wachten . De Peet die vorige week samen met Daene, met succes de volledige Ronde van Vlaanderen uitgereden had .

En dan was het tijd voor de comeback van het jaar ... ook Johnny Mottard nam met graagte deel aan Pirato Classico !

Hij werd vergezeld door Becky die eindelijk de Pinarello in de strijd wierp . Prachtig nieuw speeltje als je het mij vraagt . En in de Chasse Patat kleuren !

Wit met rode en zwarte accenten, zelfs Johnny vond het wel iets hebben die witte gay - fietskes !

Zo raakten we toch weer aan zes man die uitkeken naar de allereerste editie van de El Pirato Classico .

 En we waren vertrokken,.. en wisten begot niet wat we mochten verwachten want El Pirato wou geen tipjes van sluiers lichten .(Of het moest die van miss Tunesië zijn)

Hij had wel een stukske schildersplakband op zijn stuurpen geplakt en er met zijnen bic nummerkes opgeschreven .

Dat bleken nummers van de fietsknooppunten die dienden als referentie . Hij leidde ons met zijn nummerkes richting Otegem, daar moesten we uiterst

rechts houden zodat de wielervrienden van Stasegem konden passeren . Zo een veertigtal man stak ons voorbij om dan aan 28 (!) voor ons uit te rijden .

Becky bereikte net niet zijn kookpunt . Onze wegen scheidden gelukkig snel richting Ingooigem waar de Piraat dacht met de Helleweg een verborgen klimmetje te hebben ontdekt, ware het niet dat Fweddy's Fulcrum wielen reeds meerdere malen over deze puist gebold hadden .

We klommen vervolgens verder tot het eind dat is gelegen op de top van het Vossenhol . (Tiegemberg)

Bij de afdaling hoorden we de klokken van de kerk luiden, El Pirato had dat geregeld ! Niet veel later was ook ons klokkenspel aan het luiden toen we de Varentstraat

in werden gestuurd .(2000 meter kasseien)

Na het oversteken van de Schelde trokken we richting Brugge . Niet de stad Brugge, maar het gegucht bij Berchem .

Daar toverde de wegkapitein alweer een konijn uit de hoed door de Middelloopstraat te beklimmen, die we anders afdalen op weg naar de Paterberg .

Via Zulzeke ging het dan richting Koppenberg, die we nog maar eens links, of in ons geval rechts lieten liggen en verder reden richting Leupegem .

Ronald, die zich ook al eens graag Fabio Baldato laat noemen, had ons al enkele keren gevraagd of we den Edelare al eens gedaan hadden .

Hij werd direct op zijn wenken bediend en mocht zijn Stevens bollide op klimmodus instellen . We deden wel niet heel de klim, en mochten halfweg linksaf . Oef !

Niet meer omhoog dacht u ? Vergeet het . Hierna stond namelijk Volkegemberg op het programma en alsof dat niet volstond aansluitend de Holleweg .

Al zou Bolleweg misschien wel een betere benaming zijn, met zijn erbarmelijke stenen die bol staan in de midden . Becky's nieuwe racefiets werd werkelijk niets ontzien ! Want nog was het niet gedaan, even verderop dokkerden we ook nog over de Jagerij . We werden daarna wel beloond met een prachtige afdaling door het bos van Schatakker, al had Becky daar al niet te veel oren meer naar ! Hij begon zich meer en meer te ergeren aan het feit dat zijn benen vierkant draaiden, hij leek het zelfs te wijten aan z'n nieuwe fiets die toch niet op de juiste maat zou staan . "Ik zitte beter op minne Pro - Race"; mekkerde hij .

Helemaal beneden lag het dorp Ename, alwaar wederom de klokken werden geluid toen we voorbij reden . Zoals afgesproken ...

De Piraat heeft precies goeie connecties in kerkelijke kringen, we hopen voor hem dat dat niet via Vangheluwe geregeld werd !

Ook moesten we eventjes op het jaagpad langs de Schelde richting Nederename - Eine . We spotten er een meisje met een wel heel schonen hond ...

Eénmaal weer de Schelde overgestoken had Becky het gehad en besliste om af te snijden . Het zat niet goed in zijn kopke en dan weten we dat het bij Becky over and out is ...

Wij kwamen uit op het rond punt met de gigantische zaadlozing temidden de rotonde .

We trokken nu richting  Mullem, we reden er door de straat waar Fweddy, Willem en El Pirato opnames deden voor De Ronde .Je weet wel die serie van Da meendje nie, en aj moe kakn moej kakn, en den dwerg scheet op zijn hoofd ...

Daaropvolgend beklommen we den Ast . (350 m. met 5.5% gemiddeld)

Nu het toch weeral een halfuur geleden was dat we nog kasseien gehad hadden deden we die van Wannegem - Lede . En het mag gezegd, De Peet neemt die toch wel erg gezwint ! Hij sleurde zijn Jowan zonder aarzelen in het wiel van Johnny's Canyon . Toen ik in de namiddag Summie bezig zag in Parijs - Roubaix, zag ik in de lange van Lommel veel terug van onze lange van Sellewie . Hij is gemaakt om ook ooit eens de Helleklassieker te rijden ! Dat El Pirato bezeten is van die ellendige stenen wisten we al en dus nam hij ook nog de steentjes van Lededorp erbij . En als je weet dat op een boogscheut daarvandaan ook nog de kasseien van de Doorn liggen kan je het wel raden zeker ? Inderdaad als toetje, dokker, dokker ,dokker ...

Via Ooike zochten we dan de snelste weg huiswaarts richting Wortegem . Daar reden we op de 'vlambaan' van Wortegem naar Anzegem ongebruikelijk rustig .

Johnny Mottard merkte terecht op ; "Dat is hier verzekers den eerste keer da we hier onder de veertig rijen!" .

Dat kwam mede door dat Ronald zijnen Concap al een tijdje uitgewerkt was . Maar hij was toch nog steeds mee, en dat zal vroeg of laat lonen !!!

Hij verloor er ook de moed niet bij en bracht nog enkele imitaties van La Esterella zaliger ten berde .

Johnny nam afscheid en trok richting Outrijve, de rest deed het Traverke nog eens aan . Na 100 km mag er al eens een glas genuttigd worden .

Deze classic was er alvast één om in te lijsten en verdiend jaarlijks een plaatsje op de kalender . Hij past ook in het rijtje met monumenten die eraan zitten te komen,

zoals de Kemmel Trophy, Mons - Chimay - Mons, de Fweddy Classic . Kortom koersen voor de sterke mannen .

Volgende week alvast de eerste in de rij ; Kemmel Trophy . Tot dan !!!

 

 

13 maart  2011    VERADA FOLLENS Classic

 

Ik weet het ... Normaal breng ik iedere week verslag uit van de Chasse Patat avonturen op zondagvoormiddag .

Maar afgelopen zondag heb ik me serieus overslapen .

En het was ook heel lang geleden dat ik daarbij nog eens zo uitvoerig gedroomd heb, het was me wat ...

Ik droomde dat ik naar het Traverke reed samen met de Willem en de Christ . En wie stond daar gehuld in koerstenue ?

Joopie Doopie ... en hij had maar twee uur in zijn bed gezeten zij hij ! Yeah right !

De start van de Verada Classic bleek in mijn droom opeens ergens anders te zijn dan vorig jaar .

Ik zag daar plots ook een Chasse Patatter in Verada outfit . En het hield niet op; zo toonde het parcours veel gelijkenissen met onze Classic .

Joopie draaide af aan de splitsing en wenste ons het beste .

Na de eerste bevoorrading zie ik opeens Becky tijdens het fietsen iemand bij de kraag nemen om eens van gedachten te wisselen .

De Peet speelt met de pedalen nadat hij vorige week eruit waaide toen de deur vanachter open stond .

Christ zit er dan weer niks mee in dat er wat verf van zijn kader is omdat dat allemaal gewicht minder is bij het klimmen .

Ik zie mezelf gezwint de hellingen oprijden op het grote mes en stel plots vast dat ik ook nog op een leegloper zit .

Daniel wacht niet boven op de helling en gaat er alleen vandoor, we zien hem niet meer terug ...

Op de achterkant van de Kluisberg trekt Daene gewoonweg zijn pedaal kapot en verliest ze in volle beklimming .

Het belette hem echter niet na de Kluis om mee op pad te gaan met de Molecule boys tegen 45 per uur .

Becky had er genoeg van en sloeg af terwijl ik met Willem een pijltje mis en we dus ook een stukje verloren reden .

Als bij wonder vinden we de rest terug en in de laatste tien kilometer treffen we de Red Bull meisjes zonder Red Bull .

Bij aankomst bestellen we drie Omers en krijgen er vier ! Willem drinkt cola terwijl Daene nen Omer in zijn botten slaat .

En nog is het niet gedaan, aan de fietsbewaking vindt Daene z'n Cannondale terug in de vuilnisbak .

In het Traverke drinkt Willem nog twee cola's, als dat er nie over is !

Met 92 km op mijn tellerke kom ik thuis en sla me eens goed op de wangen, dat deed geen deugd en dus knijp ik nog eens in mijn arm .

Ook dat voelde ik, zou ik dan toch niet gedroomt hebben ?

In alle geval volgende week rijden we Jean - Marie Pfaff zijn krullen uit zijn haar op de Construct Pijl .

Tot dan, Fweddy

 

6 maart  2011 POLYVRIENDEN

 

Het Chasse Patat zomeruur is ingegaan . Het is te zeggen, van nu af aan spreken we af om 8 uur en kunnen de kilometerkes ook

stillaan de hoogte in . Voor het eerst dit jaar namen we deel aan een rally van Leiedal .

En we, dat waren deze week ; Daene, De Peet, Fweddy, Christ, Willem en jawel ...Becky . Hij was er na enkele weken rust terug bij,

zij het nog steeds zonder de Pinarello . Blijkbaar loopt het sponsorcontract met Pro - Race nog steeds . Net als dat met Goodyear trouwens .

Voadre Daniel was al rechtstreeks gegaan om op de kleine molen al eens goed los te rijden voor het jong geweld eraan kwam .

We hadden dus een afspraak in Ingooigem met de Polyvrienden, en kregen een enorm Deja-Vu gevoel toen we er naar toe reden over krak

dezelfde wegen als het Foreest feest van vorige week . Toen we aankwamen op Ijvegem plaatse stond een groepje wielertoeristen te wachten ter hoogte van café

'In d'halve maan' . Toen we passeerden hoorden we ze zeggen ;"Da zijn bèren zulle" . Becky zal op kop gezeten hebben zeker ?

De inschrijvingen vonden plaats in het Stijn Streuvelszaaltje even verderop . Voor de literaire vrienden onder u ; Frank Lateur (zo heette Streuvels echt) werd in Heule geboren op 3 oktober 1871 . Zijn moeder was een jongere zus van Guido Gezelle .  Hij woonde en werkte als schrijver vanaf 1905 in zijn Lijsternest te Ingooigem en stierf er op 15 augustus 1969 . Nu is het Lijsternest een museum, het is tevens het startpunt van een wandeling 'Het Streuvelspad' .

 

Geen wandeling dus voor ons maar 50 km West en Oost-Vlaamse wegen . Daniel stond ons inderdaad op te wachten aan de inschrijvingen zodat we met zijn zeven

van start konden . En dat werden er snel acht toen nog een Deerlijkenaar (Christ) ons vervoegde .

Veel tijd om te palaveren was er niet vanochtend, welgeteld 5 minuutjes kon er over de gebruikelijke koetjes en kalfjes gesproken worden .

Want onmiddelijk na de 'kalfjes' zette onzen boekhouder zich op kop en trok het tempo op . Hij had blijkbaar de rekenmachine thuisgelaten .

Niet zonder gevolg overigens ... onze nieuwe fietsgezel Christ kwam naar voor, alsook Daene, De Peet, Becky, en Fweddy . Kortom, van het begin af aan zat het er boenk op . Om de beurt werd kop getrokken, en in geen tijd flirten we met de veertig per uur . Bijgevolg scheurde het direct en zwakten we af tot een aanvaardbare 33 .

Dat het geen ritje zou worden met gezinsfietstochtsnelheden werd snel duidelijk . De ene na de andere ploeg werd ingehaald, zo ook de Megabikers waar onze

Willem er op de kasseien eens ging mee rammelen . Eventjes verderop namen we de Kruishoutemseweg, een klein baantje dat vlak naast de E17 loopt en er ongelooflijk slecht bij ligt . Putten en bulten wisselden elkaar af waardoor Becky zich bezeerde aan zijn losse medewerker .

Van Kruishoutem ging het dan richting Lozer, het keerpunt van deze rally . We moesten daar door de bossen van Zandvlooi en Waterhoek wat voor een mooi

decor zorgde . Ook de streek met landschappen die zo op een schilderij zouden kunnen . Je waande je bij momenten op de set van de film de Vlaschaard,

een werk van Streuvels trouwens dat werd verfilmd . Toen we ook nog langs een vijver passeerden zag ik zo voor me Jan Decleir liggen die vuil manieren aan het

doen was met Willeke Van Amelrooy, gelijk in de film Mira . (inderdaad ook van Stijn Streuvels)

Lang dromen was er weer niet bij want ook richting Wannegem - Lede en vervolgens Ooike werd er goed doorgevlast .

En wat gedacht van Daniel, die daar nog gezwint mee was, maar er toch het zijne van dacht . Intussen maken we ons toch serieus zorgen om onze voorzitter .

Want Daene toetert nu toch wel erg snel . Zo ook naar twee vrouwtjes die van de 9 uur mis kwamen en samen meer dan 150 jaar oud waren .

Ja u leest het goed de 9 uur mis, toen we terug in de St. Antoniusstraat arriveerden was het och god nog maar kwart over tien !

Maar ja met een gemiddelde van 31, wa wilt ge ?

In het zaaltje werd ons nog een booke met gekapt aangeboden en vlogen we in den blonde Petrus . Een uurtje later bedankten we Poly en zijn vrienden voor

de schone rit en trokken nog eens richting St. Benedictus in Sellewie . En weer zat het er tegen, Fweddy, Christ, Willem en Daene staken mekaar nog eens de loef

af in de smalle baantjes richting St. - Lodewijk . Christ sloeg af ter hoogte van Priels, en de rest keek tussen pot en pint al eens vooruit richting Chasse Patat Classic . Schrijf in uw agenda alvast dinsdag 15 maart : werkgroep CP Classic, wees present !

Volgende week is er de Verada Follens Classic, tot dan !!!

Uw plaatselijke Stijn Streuvels; Fweddy .

 

 

27 Februari 2011   DE FOREEST

 

Lijken had ik zien aankomen over de finish van de Omloop Het Nieuwsblad .

De combinatie van kou, regen, wind en uiteraard ook het zware parcours, zorgden ervoor dat de renners

zwaar getekend zo vlug ze konden de ploegbus opzochten .

Ik had er dan ook geen goed oog in voor zondagochtend ! Er werd nog steeds regen voorspeld, koude temperaturen en wind ...

Maar ach, er moet al twintig cm sneeuw liggen ... of als we het verschil niet meer merken tussen de Gaverbeek en de Lisbonnastraat,

ja dan zouden we misschien de fiets laten staan .

Maar toen ik mijn klokradiootje met een rake klap het stilzwijgen oplegde, hoorde ik geen gedruppel op de Velux .

Eenmaal beneden trok ik het gordijn even weg en zag zowaar open plekken in de grijze lucht .

Zou het uitklaren ? Ik nam geen risico en verkoos toch het regenjasje mee te nemen .

Ik was nog maar net de deur uit en daar stond reeds onze wegkapitein Christ . Hij was waarschijnlijk bang dat er niemand op zou dagen

voor zijn rit en was reeds tegengekomen . Na een koppeltijdritje kwamen we dan aan het Traverke aan alwaar ook Daene en Voadre Stadsboadre

paraat stonden . Met vier gingen we dan op zwier . Allee ja op pad is beter uitgedrukt, maar qua rijm klinkt dat niet zo fijm !

 

Christ had enkele lichte wijzigingen aangebracht aan de startkilometers, die ons leidden doorheen een stukje Otegem en Ingooigem (ook wel Ijvegem) .

Den Tiegemberg deden we via de Schernaai en niet zoals anders via de Borrestraat, die er dezer dagen veel te vettig bij ligt .

Bijgevolg bereikten we Anzegem via de Berglaan naar beneden alwaar we ons een eerste keer plat over het stuur legden om wat snelheid te ontwikkelen .

Daniel kreeg ondertussen weer Chasse Patat grammatica van Fweddy die hem Bobbie Traksel-weer leerde kennen .

Geen Bobbie Traksel-weer vanochtend, het zag er goed uit ! De grauwe hemel vertoonde meer en meer opklaringen, de zon boorde er zich dapper

doorheen . En wij, wij boorden ons doorheen Wortegem - Patégem . Op naar Oudenaarde ... En dan is het altijd opletten geblazen,

het fietspad ligt er namelijk vreselijk bij . Als je erover rijdt heb je het gevoel dat je op een rodeostier zit .

Als een rode lap op een stier kreeg Daene plotseling een target in het vizier en kneep in de toeter (niet die van haar voor alle duidelijkheid) .

Het was een topdag trouwens voor de babemeter  !

Daniels moment van afscheid nemen was inmiddels aangebroken . Het is nog iets te vroeg op het seizoen voor dergelijke ondernemingen vindt Voadre en hij sloeg af ter hoogte van de N60 (baan naar Ronse), hij deed dit zonder veel toeters of bellen .

Daene daarintegen toeterde vlijtig verder . We sloegen wat verderop de weg naar Schorisse in met de toepasselijke naam Schorisseweg .

Er lag langs deze weg héél wat lekkers, achtereenvolgens op links lagen de Ladeuze, Eikenberg, Kapelleberg en de Varent .

Wegkapitein Christ kon zich moeiteloos bedwingen en liet ze allemaal links liggen, maar net voor Schorisse trokken we eens goed door op een hellend stuk .

Om de longen eens goed open te zetten .

Op het eind moesten we even naar rechts om links te kunnen inslaan, probeer dat maar eens te verstaan ! Eigenlijk kwam dat door een tergend langzaam indraaiende chauffeur . Vlak voor de kerk sloegen we vervolgens rechtsaf richting Foreest . Daene die dacht nog nooit deze helling beklommen te hebben herkende zich nu toch en wierp zenuwachtig een blik richting Christ om te zien welke versnelling hij draaide . Naar Fweddy moest hij niet kijken want hij hoorde hem de ketting reeds op de grote plateau smijten . Vanaf de eerste meters omhoog schoot Daentje in klimmodus en je zag duidelijk dat hij testosteron te veel heeft voor de moment .

Al kwam de Fweddy met zijn groot mes gezwind in het wiel mee . Christ vond het allemaal een beetje te zottekes en liet de twee doen .

Dan volgde de gevaarlijke afdaling van de Ganzenberg, deze lag er niet alleen vuil en dus glad bij, maar deze is ook gekend als de 'Becky crasht tijdens De Gouden Flandrien - afdaling' . Je ziet trouwens nog steeds een afdruk van zijn gezicht staan in de afgezaagde boomstam ter hoogte van bocht drie .

En wie snel daalt moet ook weer omhoog, en dat onder de noemer Steenberg . Daar miskeek Fweddy zich volkomen op de lengte van deze kuitenbijter .

Op het steilste stuk schoot hij er als een komeet vandoor maar na de bocht zag hij hoe ver de uitloper nog reikte en leek toen plots meer op een vallende ster .

Eenmaal boven konden we zo met zijn allen aan de zuurstoffles . Na een korte adempauze gingen we weer verder . Op de N8 werden we even opgehouden door

uitrukkende praalwagens voor een carnavalstoet, we verweten ze voor voil janetten en sloegen verderop linksaf voor een prachtige afdaling .

Op grondgebied Maarkedal werden we opeens opgeschrikt door een enorme knal, we twijfelden eventjes over vergeldingsacties van Khadaffi maar het bleek

onze wegkapitein Christ zijn band te zijn . Voor de tweede week op rij trouwens, nog ene keer en hij mag trakteren . Tot zijn grote spijt bleek ook de buitenband gescheurd, hij probeerde wel nog maar stond een tiental meter verder weer plat . Er zat niets anders op dan het thuisfront te verwittigen, maar hoe doe je dat als

je geen GSM meehebt ? Dan vraag je die van je voorzitter, maar ook die had hem niet bij . Gelukkig had de Fweddy nog nen halven euro belwaarde staan op zijne

GSM en kon Blandine verwittigd worden . We stonden op de hoek van de Markettestraat met de Bierstraat . I AM NOT KIDDING YOU !

Wijselijk sprak Christ enkel over de Markettestraat of ze was hem nooit komen halen in de veronderstelling dat hij ergens aan den toog hing .

Hij maakte zich ook nog wat zichtbaarder door een fluogeel regenjasje aan te trekken . "Ik had eigenlijk beter gevraagd of ze een wiel kon meebrengen, dan kon ik

weer verder " ; maakte hij zich plots de bedenking . Daene en Fweddy moesten dus alleen verder en kregen nog een wegbeschrijving geformuleerd door onze pechvogel . De Markettestraat kwam uit in de Vlaamse Ardennenstraat die naar het Muziekbos leidt, dus herkende Fweddy algauw waar ze zaten .

Na de kruising met de N60 diende zich de Hotond aan, maar er werd geopteerd om net voor de voet rechtsaf te slaan via de Hoogbergstraat .

Maar Daene en Fweddy hadden beter in hun zeem gekakt (in de koersbroek gescheten) want ze waren een beetje op de dool en klommen nog meer dan ze lief was .

De weg huiswaarts was nog een harde noot om kraken . Ik zou u nog graag het gemiddelde meegeven of het aantal afgemaalde kilometers maar ik moet u die schuldig blijven daar mijn kilometriek ontploft is tijdens de afdaling van de nieuwe Kwaremont .

Volgende week gaan we fietsen met Pol zijn vrienden .(Polyvrienden) Opgepast we starten om 8u00 !!! aan het Traverke .

Tot tons

20 februari  2011  De Hoog Kortrijkse pijl

 

De Hoog Kortrijkse pijl ...

Dat is wat de Dauphiné Libéré is voor renners die willen meespelen in de Tour de France .

Alleen met dat verschil dat de pijl de opbouw vormt voor het wereldkampioenschap der Chasse Patatters

op 12 juni in La Bresse . Becky - organisations heeft er weer een mooi WK parcours gebouwd met de Col de Hohneck,

Le petit Ballon en de Col de Schlucht . Er waren dan ook veel kandidaat wereldkampioenen aanwezig vandaag .

Regerend kampioen Daene, die nog twijfelt of hij zijn regenboogtrui al dan niet gaat gaan verdedigen,

Fweddy, El Pirato, De Peet, Willem, Ronald en man in vorm Christ . (veel te vroeg in vorm ???)

Enkel Ronald was op zijn gemak en kon op zijn lauweren rusten, hij is als Keizer namelijk rechtstreeks geplaatst voor het WK .

Het begin was alvast pittig te noemen met de ene klim na de andere in Sint-Denijs .

Het was dan ook daar dat selectieheer Barrie een kijkje kwam nemen wie er zo allemaal in de boter trapte .

Hij nam alvast nota van de schermutselingen op de Vinkestraat . Ter hoogte van Vier-Abelen liet de Christ zijn eerste lekke band

van het seizoen optekenen . 

Na nog een stukje Spiere-Helkijn reden we Kooigem binnen, de eerste deelgemeente van Kortrijk die we aandeden .

Daarna volgden nog Rollegem, Aalbeke, Marke, Bellegem en Kortrijk zelf .

Het was draaien en keren op een golvend parcours maar veel animo viel er niet te noteren .(zoals u wel merkt aan de lengte van het verslag)  

Enkel op de Madonettenberg legde Daene het vuur nog eens aan Christ zijn schenen .

Ook in de Processiestraat in Bellegem werd nog eens doorgetrokken en kwam El Pirato ietwat verrassend mee met de besten boven .

Hij heeft intussen een dossier overgemaakt aan de WK organisatie waarin hij ijvert voor een puntensysteem dat rekening houdt met

het mee te torsen aantal kilo's .

Na een goeie 50 km stonden we terug aan het Traverke .

Volgende week trekken we naar de Foreest, voor een eerste maal Vlaamse Ardennen .

Ook lastig, maar vooral schoon, wees dus aanwezig !

 

13 februari  VALENTIJNRIT

 

Wat hadden we er weer naar uitgekeken, de Valentijnrit van Willem ...

Een parcours volgen dat uitgestippeld is met rozenblaadjes ...

Achter ons gat een volgwagen die muziek speelt, zijnde de hele reeks knuffelrock cd's ...

De rit die leidt naar een immens bloemenveld alwaar we een ruiker bloemen plukken ...

Met die bloemen gaan we dan langs bij de thuisgebleven vrouwtjes ...

Uit de volgwagen stapt dan een violist die voor de gepaste intieme sfeermuziek zorgt ...

Als de gevoelige snaar dan geraakt is zetten we de fiets terug weg en kruipen terug in bed met het vrouwtje,

en komen dus niet te laat thuis met een bierasem ...

 

HELAAS ! Willem zat dus in Rome zoals u vorige week reeds kon lezen en liet daar ongetwijfeld wel de snaren

van zijn viool springen . Gelukkig had Daniel zijn grote fietsroute - Atlas eens geraadpleegd en wou hij maar al te graag zijn

kennis met ons delen . In zijn zog volgden nog zeven man bestaande uit El Pirato, Fweddy, Christ, Ronald, Freekie, Daene en De Peet .

Voor de gelegenheid werd er geknuffeld in plaats van de gebruikelijke handjes schudden, valentijn hé !

Maar ook weer niet te lang, met die strakke broekjes aan, je weet nooit dat er iemand opgewonden raakt .

 

We vertrokken in de richting van Stasegem, op kop Statsbader Senior én Statsbader Junior .

Langs het kanaal ging het tot in Kortrijk, daar de brug over de Leie over en even verderop langsheen American table dance club 'Dreams' .

De Statsbaderkes hadden blijkbaar wilde plannen ! Maar om kwart voor negen was da spel nog niet open .

Fweddy zorgde voor enige omkadering door de meest zeemzoetigste lovesongs die er bestaan te zingen .

Van Please release me tot Monia, van Loving you tot Een beetje verliefd, van I will always love you tot Het werd zomer .

Bij deze laatste ballade zorgde de rest van de ploeg voor de pieuwwoewieuwwoewwieuw tussen ieder strofe .

Ook het kodakske werd weer uit den achterzak gehaald om enkele foto's te nemen en aktiebeelden te schieten .

Freekie had dat in de mot en demareerde met veel bravoure op de eerste de beste brug .

 

Christ viel bijna van het verschot van zijn wilier toen De Peet Daniel aansprak met 'Voadre' .

Hield Daniel er in het begin van de jaren zeventig een losbandig liefdesleven op na ?

'Dadde es wel min voadre hé'; riep Christ .

Daniel trok het zich allemaal niet te veel aan en gidste ons verder rond langsheen verdoken parochies met namen als Ter Hand en Stok .

En wat gezegd van het Reutelbos, het Nonnebos of Polygonbos . Bellewaerde park lag ook nooit veraf, het leek wel of Daniel ons nu reeds meenam op verrassingsreis . Op de terugweg dacht hij waarschijnlijk dat het verplicht is autostrade in het parcours te steken als Daene erbij is

en zodoende koos hij voor de Poezelhoekstraat, een baantje dat vlak naast de A19 loopt .

Achteraan ons peloton hing Freekie intussen zowat tussen zijn kader en zag zijn gezicht al zo wit als zijn Zanatta .

Elly en Fwed Pirato, ik bedoel Fweddy en El Pirato trachten hem nog wat uit de wind te zetten maar het mocht niet baten .

Hij kreeg nog een opflakkering toen hij een blonde jogster opmerkte, maar was eerlijk gezegd liever bij haar gestopt om haar uit de wind te zetten . Op het fietspad richting Zwevegem (vroegere spoorweg) smeten Christ, El Pirato en De Peet nog een bommeke waardoor de trein ontspoorde . In het Traverke mochten we wederom Becky begroeten die voor ieder een kopietje mee had met info in verband met het WK in de Vogezen . Er werd ook nog wat geplaagd over en 't weer, iedereen aan tafel waande zich al wereldkampioen .

Volgende week mogen de klimmersbenen al een eerste keer geëtaleerd worden in de Hoog Kortrijkse Pijl .

Als je erover wil meepraten, wees dan aanwezig !!!

 

 

6 februari 2011   Ontbijtrit

 

Zondag 8u30 ... Geheel uitzonderlijk was er al volop licht in het Traverke .

Neen er zaten geen pintelierders meer aan den toog, maar toen we binnenkwamen waren Christine, Daene en Becky

naarstig aan het dekken, eh ... de tafel welteverstaan . Een ontbijttafel die werkelijk uitnodigde om er uw voeten onder te schuiven .

De boterkoeken, koffiekoeken en croissants riepen pak me, bijt me, de koffie en chocolademelk roken overheerlijk .

We hadden dan ook niet veel aanmoedigingen nodig om toe te tasten . Terwijl we aan het genieten waren van al dat lekkers

beschreef Daene intussen in geuren en kleuren de geboorte van kleine Jules . Ook onze Chasse Patat Keizer van vorig jaar, Ronald

maakte zijn blije intrede . Hij liet zich dan ook uitvoerig groeten zoals het een keizer betaamd .

Becky liet een papiertje rondgaan met het programma van het WK in de Vogezen, ook de kalender en de lidkaarten van Leiedal gingen over tafel .

We legden ons paperassen langs de kant tot na de rit vooraleer er koffiestempels op ons lidkaart terecht kwamen .

Maar we mochten niet vertrekken zonder een rijsttaartje uit Becky's doos te nemen .

 

Als 'officiële' openingsrit kozen we om de rit naar Roubaix eens over te doen, met een beetje chance moesten we er nu toch wel geraken .

Het is en blijft per slot van rekening een klassieker !

Ronald geraakte vlotjes in zijn klikpedalen, dat was al een meevaller . De wind was ons minder gunstig gezind, op onze kilometriek was 5 beaufort

af te lezen ! (ja we hebben de modernste snufjes op ons fietskes)  Christ en De Peet namen de groep op sleeptouw .

Het was bij momenten weer drummen om achter het imposante lijf van El Pirato te kunnen zitten . Hij denkt er zo stillekes over na om geld te vragen,

een uit - de - wind - zet - premie .

We moesten ook nu weer over de kasseien van de Beerbosstraat .

El Pirato had een plan en zette van heel ver aan, hij moest niet zo lang wachten op een reactie want ook Daene en Willem roerden zich .

Hij wou er een hele lastige passage van maken, wat hem met verve lukte . Zelf viel hij stil van bij de eerste meters kassei, maar dat was voor iedereen

een beetje het geval . Willem triomfeerde en is zich zo stillaan aan het ontpoppen tot kasseifretter 1° klas, zeker als het ook nog wat omhoog gaat !

Al zou dit zijn enige wapenfeit van de dag worden, al zijn kruid was verschoten in de eerste tien kilometer . Na een korte nachtrust wegens een fuif

natuurlijk ook niet verwonderlijk, maar het siert hem natuurlijk dat hij er toch weer een lap op wou geven .

Fweddy had precies ook een boterkoekske te veel gegeten en had wat last van de maag .

Op de eerste tussensprint langs de baan Bellegem - Dottenijs, nam De Peet de eerste bonificatiepunten . Dat zijn punten die toelaten om langer te blijven

plakken na de rit zonder een boze blik van moeder de vrouw .

Dicht bij de volgende streep gebeurde net als vorige keer weer het onvermijdelijke; Pech onderweg . Deze keer geen derailleurs die in de wielen draaiden

maar Daene die lek reed . Dottenijs lijkt wel een vervloekte plek geworden voor ons en Bedottenijs zou beter passen of Rottenijs !

We namen van de gelegenheid gebruik even te polsen bij Willem hoe het zat met zijn Valentijnrit van volgende week . Die hoorde het precies donderen

in Keulen (of moeten we zeggen Rome), en vertelde dat het zeker niet zijn rit was ! Hij vertrekt die dag namelijk naar Rome met zijn madam op valentijnsweekend

om er als een ware Cupido zijn pijlen af te schieten .

Gelukkig schoot Daniel onze Romeo ter hulp en zal hij een ritje voorbereiden . Merci Daniel, merci !

Via Evregnies en Estaimpuis ging het nu snel richting Leers - Nord . Fweddy's maag leek weer in orde en hij kwam naar voor om eens goed van Leer(s) te geven .

Even voor het binnenrijden van Roubaix kwam Daene naar de kop en loodste het merendeel van de bende de autostrade op, we hadden het kunnen weten ...

Toch bereikten we niet veel later ons doel zijnde Vélodrome de Roubaix . We reden zo dicht we konden tot aan de piste en Becky, Fweddy, Daene, Willem en El Pirato spoelden nog even de film terug van hun Parijs - Roubaix avontuur . Tijdens het afspelen van hun filmpje voelde Ronald intussen zijn kaarsje uitgaan en

de krampjes opkomen . Wat niet echt abnormaal is om als eerste rit een 60 km durend gevecht te leveren met de wind . Het kan alleen maar beteren !

Becky zette meteen de toon op de parking van den Oosjean (Auchan) en trok het tempo op . We waren nog maar net buiten de dorpskern en er werd vanouds gevlamd . Was het de bedoeling om Daene eraf te kletsen ? El Pirato en Becky spraken over niks anders en verwezen naar vorige editie .

Maar in plaats van Daene was het Ronald die aan de rekker hing . Van toen af brak de groep geregeld in stukken .

Willem, Becky en El Pirato bleven eerst wachten . Daene, Christ, Daniel, Fweddy en De Peet trokken eens door op de baan naar Herseaux .

Na de hergroepering ging het mis ... Becky trok met Ronald en Willem ter hoogte van Kooigem een binnenweg in terwijl de rest richting Helkijn reed .

Toen ze eenmaal in de mot hadden dat het gat nu wel zeer groot was werd er via de oortjes (GSM) contact opgenomen met Willem .

Christ was met De Peet intussen doorgereden omdat hij thuis moest zijn tegen een bepaald uur .

Na het contact met de nieuwe koplopers, beslisten Daene, Fweddy, El Pirato en Daniel een bus op te zetten . Voor een treintje waren ze met te weinig !

Maar het busje deed zijn best, het tempo zakte niet meer onder de dertig en er werd tijdig eens gewisseld van chauffeur .

Temporijder bij uitstek lijkt ons toch wel Daniel ! Laat hem een uur of drie aan dertig rijden, hij draait er zijn hand niet voor om, precies 'Tom Cruisecontrol' .

Naar wekelijkse gewoonte coupeerde Daene ook nu weer iemand toen hij Fweddy de pas afsneed met een wel erg ruim genomen bocht aan 'de geetsies' .

Fweddy nam voor de veiligheid toen de kop over en draaide een vette 34 . Met de wind vanop zij was het nog een nijdig stuk daar op het jaagpad, waarvan

Daene zowaar het slachtoffer werd . Zijn het de drukke dagen na de geboorte van Jules die in de kleren zaten of toch het gemis aan de hoogtestage

op de 'Sierra Kluis Nevada' ? In elk geval El Pirato liet het niet aan zijn hart komen ... Hij hoorde onze voorzitter kraken en iets mompelen van ;

"Eeeeh, nui est ip !", Dat klonk als muziek in de pirate - oren . Hij schoof naar voor en nam over van Fweddy zodat het zeker niet meer stil zou vallen .

Zijn dag was weer goed en goedgemutst trok hij naar het Traverke om het nieuws te verspreiden . (de censuurcommissie wil bij deze uitspraak wijzen op de waarheidsgraad van deze informatie en legt vanaf heden een lijst aan met gelosten tijdens de demarrages...te starten in het verleden met de kemmelrit moehahah...)

Daar zaten Becky, Willem, Ronald én De Peet ons reeds op te wachten, zelfs 'Roubaix' chauffeur Jurgen kwam nog eens binnengesprongen en zette enen

gereed . Volgende week moeten we dus niet met de fiets naar Rome, maar zorgt Tom 'Daniel' Cruisecontrol voor een rit .

En Willem, die heeft beloofd dat hij ter compensatie volgend jaar een Valentijn - driedaagse organiseert !

 

Verslag Fweddy

 

 

30 januari  2011  KOUKLEUMEN OP DE KLUIS  

 

Stenen uit de grond vroor het . Tussen de min vijf en min tien graden ! En dan nog onder de nul hé !!!

Een mens zou bij deze temperaturen eigenlijk beter gewoon in zijn nest blijven en lepeltje - lepeltje liggen

met het vrouwke . Maar toch kunnen sommigen de lokroep van het koersmasjien niet weerstaan en voelen de

drang om iedere zondagvoormiddag de fiets bij de gidon te nemen ...

 

Daarbij, we konden maar beter zo massaal mogelijk aanwezig zijn na de warme oproep van onze voorzitter .

Er was namelijk een afspraak gemaakt met mensen van Endemol, die op zoek zijn naar een sympathiek wielerploegje

dat niet vies is van een uitdaging meer of minder . Dit alles kadert in het maken van een nieuw TV programma op VT4 .

Die massa viel eerlijk gezegd nogal tegen, Fweddy, Christ, De Peet, Lievin, Ine ... gelukkig was er nog Barrie,

dat is altijd een stuk massa op zijn eigen .

El Pirato wou ook maar wat graag een tweede maal schitteren op de Vlaamse buis na zijn eerste rol in de nu al fel bejubelde reeks 'De Ronde' .

Maar Jan de vriezeman vond het nodig daar een stokje voor te steken .

De Piraat had zaterdagavond zijn Ciocc een goei wreef gegeven met de spons, en nu bleek zijnen derailleur wel nie bevroren zeker ?

Hij was afgedraaid tot bij huize Joopie en trachtte er de Campagnolo Daytona te ontdooien .

Fweddy was op datzelfde ogenblik ook aan het werk aan de Uscanini van Barrie, onze vedette had daags voordien een poging ondernomen

om een binnenbandje te steken maar die kwam nog een stukje uit de buitenband . Zou Uscanini geen verbastering zijn van ;'Oes kan niets nie' ?

En natuurlijk was hij er weer in geslaagd om het werkje op iemand anders af te schuiven . (maar voor nen halven of vier maakt Fweddy zijn handen wel eens vuil)

Intussen vernamen we van Lievin en Ine dat Daene samen met het vrouwke richting verloskamer was getrokken, met meerderheid van stemmen werd beslist

dat dit een geldige reden is om er niet bij te zijn . Freekie daarintegen moet niets meer weten van camera's sinds hij slachtoffer werd van het candid camera programma totally busted op Playboy TV . Hij werd beetgenomen tijdens een spinsessie door een sexy instructrice .

 

Nu ook Barrie 's fiets weer klaar was voor de strijd trokken we richting Stedestraat om onze Piraat (of was het kapitein Iglo) op te pikken .

Het euvel was nog niet helemaal verholpen maar het zou wel ontdooien door het ronddraaien .

Op naar Kluisbergen nu, want het was de hoogste tijd, hoop en al nog een goed half uur voor onze afspraak .

Nog een geluk dat de Peet tegenwoordig meer op zijn rollen zit dan op eh,.. wat anders . Hij zette zich samen met de Christ op kop en beukte tegen de ijzige wind in .

Op het kanaal waren ditmaal geen kayakkers te bespeuren maar we kwamen wel het Belgisch bobsleeteam tegen .

En op de weg van Escanaffles naar Ruien werden we voorbijgestoken door de troepen van KSV Deerlijk gehuld in de nieuwe outfits .

Met een ongeziene ijzeren discipline werd niet meegesprongen, al deed dat bij enkelen serieus zeer .

Nu we al een kleine beetje retard hadden hield Fweddy zich niet in en reed voorop richting Kluisberg . Hij smeet de ketting op den 50 hees zich naar boven op zoek

naar ... ja naar wie of wat ???

Tijdens de beklimming sloeg zijn fantasie op hol, zouden ze met een camionet van VT4 zijn, of met de moto ? Of misschien wel op een quad ...

Zouden leading ladies ; Veronique De Kock, Ann Van Elsen en Hanne Troonbeeckx erbij zijn ??? Fweddy beet op zijn tanden en schakelde nog enkele

tandjes groter . Groot was zijn verbazing toen er boven niets of niemand te bespeuren was . Even verderop stond een mobilhome ...

Misschien zetten ze wel de grote middelen in zoals in de cyclocross, maar ook die zigeuners waren er niet bij betrokken .

Het duurde nu wel heel lang eer er nog een Chasser aankwam en dus gooide Fweddy zich naar beneden om te zien hoe de versette in de handgreep zat .

Aan de voet van de Kluis even over Jowan's stond de rest reeds rond de Ford Focus van het Endemol tweetal .

Amai, da zal weer ne prachtigen indruk gegeven hebben, we kwamen te laat toe, in drie, vier stukken vaneen, met amper zeven man ...

Daar vernam Fweddy nog halflings buiten adem wat de plannen waren . We moesten per twee naar boven rijden terwijl er vragen gesteld werden .

Het eerste duo was Barrie en Ine . De vragensteller van dienst (ik denk dat zijn naam Pieter was) had blijkbaar zijn huiswerk gemaakt want hij vroeg meteen naar

Ine's bijnaam . (Ine Amfetamine) Barrie mocht dan weer vertellen of zijn volslanke lijn problemen heeft bij het fietsen . "Daarom noemen ze mij de kopman";

vertrouwde hij de cameraman toe .

Duo twee was Christ en Fweddy . De wagen reed zodanig traag dat ze bijna de koffer binnen reden . Het was Pieter niet ontgaan dat de twee gezwind naar boven fietsten en hij vroeg of dat hun specialiteit was . Ze antwoordden dat de beste klimmers er nog niet bij waren .

Ook de overige drie kregen de meest uiteenlopende vragen voorgeschoteld, ook kritische bemerkingen over de fiets werden niet uit de weg gegaan .

Na dit verplicht nummertje wilden Pieter en zijn gezellin ons nog wel eens aan de tand voelen bij aangenamer temperaturen en dus stelden ze ons voor om

naar het Traverke te trekken .

We deden dat via de Balta - route . De laatste kilometers gingen via de linkerkant van de vaart . Toen een wielertoerist ons kruiste waarschuwde hij ons voor ijsplekken ter hoogte van de brug . El Pirato en Fweddy haalden een voet uit het klikpedaal en lieten zich voorzichtig uitbollen over de spiegelgladde plekken .

Toen ze achter zich keken om te zien hoe Barrie en Ine er doorkwamen, zagen ze de twee reeds languit op de grond liggen .

Ine was weggegleden op het ijs en Barrie dacht bij zichzelf; "zo een kans krijg ik nooit meer !" en liet zich zonder twijfelen bovenop haar vallen .

Gelukkig zonder ernstige gevolgen . In het Traverke werden nog fiches opgemaakt van iedere renner en ook Becky's aanwezigheid bleef niet onopgemerkt .

Christ vertelde nog over zijn grote droom die hij nog koestert, iets met marmotten kweken of zoiets .

Er werd gevraagd naar anekdotes, en juist nu kwamen we er wel niet op zeker ! Waarschijnlijk was ons geheugen bevroren .

Volgende week is er de officiële start van het seizoen met een ontbijdrit . Misschien kunnen we ons nog inschrijven voor 'De beste bakker van Vlaanderen' of

voor 'Komen eten' !

Tot volgende week

16 januari  2011  ROUBAIX or not ROUBAIX (that is the question)

 

Geen blauw op straat voor het Traverke maar vooral veel wit en zwart !

Maar liefst tien man tekenden present . Onder Fweddy, Daene, El Pirato en Daniel lijkt het menens in de strijd om de titel

van Chasse Patat keizer . Verder ook reeds voor de tweede maal aanwezig waren Lievin, Willem en Christ .

Becky, Jens Armstrong en Zannata Freekie stonden voor het eerst aan de start . Freekie zat voor de eerste maal op nen echte vélo

nadat hij de winter vooral spinnend is doorgekomen .

Of dat nu puur voor de conditie op peil te houden was durf ik te betwijfelen als je hem bezig hoort over de instructrice, wie een realistischer beeld

hiervan wil kan beter eens de videoclip raadplegen van Eric Prydz met Call on me ! Fweddy had zijn digitale camera bij om wat opnames te maken voor de nieuwe docusoap "Chasse Pfafftat" .

Maar veel verder dan een intervieuw met Kruiske Willem raakte hij niet daar hij 'batterijen opladen' niet nodig achtte . Gelukkig was Becky op het appel

want naast de afwezige Johnny Mottard is hij zowat de enige die de baantjes kent richting Vélodrome .

Na een wat rustige aanloop had onze wegkapitein een opstakel in het parcours voorzien . We kregen namelijk de kasseien van de Beerbosstraat

voor de wielen . Naar Roubaix rijden zonder één kassei te raken ? My ass, Becky dacht het niet !

Kruiske Willem testte er even de vorm en schoof door van vijf meter achter het peloton tot helemaal voorin .

El Pirato vond de naam kasseistrook veel te veel eer voor deze weg en dacht met weemoed terug aan zijn gloriemoment in het bos van Wallers .

Na de afdaling langs Bellegembos reden we het Meetjesland binnen . Neen niet de streek rond Eeklo maar we kwamen in de Dottenijsestraat die

overgaat in de Rue de Bellegem en de Rue de l'Espierres waar tal van meten liggen . Neen geen bejaarde dames, maar eindstrepen of finishlijnen .

En wie eerder al eens meefietste met de CPBikers weet dat er dan voor zo een streep al eens een sprintje wordt opgezet .

Zo ook even voor de dorpskern van Dottenijs, Christ spurtte met Daene alsof er dubbele bonificatiepunten te verdienen waren .

Achter hun rug mengde Becky zich gelukkig niet in de sprint want hij trapte op die moment door en zijn derailleur sloeg in het wiel .

Gelukkig kwam hij niet ten val, maar zijn Pro - Race leek out of the Race . De derailleur was gewoonweg afgekraakt, om hem van het wiel weg te krijgen

probeerde Becky met enkele karatetrappen hem er helemaal af te krijgen . De vrees zat er goed in dat El Pirato bij dit incident op zijn hoofd gevallen was

want hij stelde voor om Becky naar huis te duwen ! Gelukkig was er den Blekbirrie van onze voorzitter om telefonisch hulp op te roepen .

De redder in nood werd gevonden in de persoon van Doopie Joopie die net als Ine Amfetamine een dopingschorsing moet uitzitten .

We namen afscheid van onze wegkapitein en besloten dan maar onze rit in te korten . Ei zo na werden we getroffen door een tweede spijtig voorval toen

Willem vermist was, maar hij was gewoon ergens rechtsaf geslagen omdat hij daar weer een eindmeet had zien liggen en er wel eens als eerste wou

overrijden . Daniel loodste ons als een ware TomTom onder de Garmins, Mio - gewijs naar Pecq .

Daar passeerden we aan de H2Oclub, een danstempel waar nog steeds volk aanwezig was . We besloten er even iets te gaan drinken

maar mochten het weer afbollen toen de buitenwippers ons fouilleerden en EPO, CERA, amfetamines, aranesp, clenbuterol (0,00000000000000001 gram) (of een vervuild biefstuk zo u wil), testosterron, groeihormonen, pot Belge en viagra vonden .

 

Wij weer verder ... niet veel later draaiden we af langs l'Escaut (Schelde) om terug richting de Vlaanders te bollen .

En alsof er daar een plakaat stond met het opschrift 'Verboden traag te rijden', ging het tempo de hoogte in en reden we allemaal aan een vette dertig .

Die 30 werd al gauw 34 ... Die 34 werd rap 38 ... Die 38 werd snel 42 ... tot Daene deed wat hij de laatste tijd wel meer doet, namelijk er een snok aangeven .

Snelheden net onder de 50 werden opgetekend ! El Pirato kende een begenadigde dag en volgde samen met de Christ, of het moet zijn dat die buitenwipper

niet alles gevonden had ! Bij Daniel zijn woordenschat werd nu ook het begrip Chasse Patat toegevoegd .

In SK Naffel reden we de brug over om vervolgens even te checken of El Pirato's ne clark toch nie gestolen was, zodat hij maandag met een gerust hart

weer kon beginnen .

Langs de vaart werden tot slot de laatste krachten uit de dijen geperst om in gestrekte draf richting Traverke te snellen .

Voldaan van de inspanningen nipten we van ons glas en smulden van de gefrituurde lekkernijen .

Becky kwam ook nog even een lijntje sfeer opsnuiven, en liet terloops zich even ontvallen dat er vandaag nooit rap gereden was geweest .

We vielen bijna van onze stoel ...

En wie dacht dat er enkel gereden word tussen 9 en 12 moet maar eens meerijden met die mannen die nog richting Deerlijk moeten .

Gewoontegetrouw smijten we de knuppel nog eens in het hoenderhok vanaf het laatste rond punt, zo ook zondag ...

Op de laatste rechte lijn (vlambaan buiten categorie) zetten we er nog een vijf voor en liet de Christ nog eventjes 57,5 noteren !

Volgende week is er Mekka van Vlaanderen, tot dan !

Verslag Fweddy Sjeekspier

Zondag 9 januari: Eendracht maakt macht

 

9 januari 2011 EENDRACHT MAAKT MACHT

 

Na de drankorgie en wilde uitspattingen van vorige week lieten we de dassen en strikjes achterwege om

zo stillekes aan met het serieuze werk te beginnen .

Het is te zeggen ... nog geen 45 kasseistroken en 29 hellingen, maar toch al 50 km in de semi - klassieker ; De eendracht maakt macht -rit .

 

We mochten vandaag twee mensen terug welkom heten . Kruiske Willem was uit zijn winterslaap ontwaakt en onze Christ achtte zich voldoende

hersteld om er terug in te vliegen . Hij kampte enkele weken met een rekenmachineschouder, naar het schijnt nog veel pijnlijker dan een tenniselleboog,

voetbalknie of biljartbal !

Aan meetingpoint Traverke stond onze voorzitter Daene Panini stickers uit te wisselen met Daniel en De Peet . Althans daar leek het van ver op, het bleken

echter de nieuwe VWB lidkaarten . Kruiske Willem dacht dat zijn eigen afbeelding op de kaart prijkte, met op de achtergond een zwarte Cannondale in z'n wiel .

Nu we onze kaart op zak hadden kon niets ons nog tegenhouden en zetten we koers richting Leie .

De vorige editie indachtig (wegkapitein Daene) nam Christ geen risico's en eiste meteen de kop op zodat we niet weer eerst richting Kortrijk moesten .

Al moet ik eerlijkheidshalve wel melden dat hij bij de eerste straat die hij wou inslaan bijna een container binnenreed .

Tweede poging, goede keer, we sloegen de Bekaertstraat in om zodoende weer de draad op te nemen . (waar blijf ik ze halen)

Via de Harelbekestraat stonden we dan snel aan de wielerpiste van Zwevegem (rond punt N391) waar Iljo Keisse regelmatig komt trainen .

En we waren gelanceerd zulle ! Christ maakte dankbaar gebruik van de piste om de snelheid niet onder de dertig te laten zakken en ook in de straten van

Harelbeke gaf hij van jetje . Eénmaal langs de boorden van de Leie werd dapper verdergepeddeld, al vonden Fweddy en Daene zelfs tijdens het kopwerk nog

de tijd om een verrassingsreis voor te bereiden . Zowat ter hoogte van Oeselgem viel er plots een gat tussen Willem en El Pirato enerzijds en de rest anderzijds .

Er heerste een beetje anarchie,.. de twee opstandigen weigerden om mee te gaan in aanloopritjes tegen 36km/uur en hielden konsekwent 32 per uur aan .

Toen de koplopers de boodschap begrepen volgde de hergroepering .

Het klassieke keerpunt in deze rit lag ook nu weer, met Deinze in zicht, aan de brug in Machelen . We staken die over en namen de overkant van het water om

terug te rijden . We moesten richting Olsene zelfs een stukje op de Gentseboane rijden maar zaten nog voor het eerste cabardouchke weer langs de Leie .

Nu kon de trein weer worden opgezet . Met de wind pal op kop trachtten we toch om aan die 32 rond te draaien .

Dit was het waarvoor we op zondagvoormiddag zo graag uit ons bed kruipen; beuken tegen de wind in tot je spanning op de dijen voelt ... geweldig !

Onze trein werd ontregeld toen Christ en De Peet om uiteenlopende redenen afsloegen ter hoogte van Desselgem Centraal en de IC - trein namen

met bestemming Deerlijk . En toen wat verderop Daene bijna ontspoorde na een lekke band, was de vaart er helemaal uit .

Daniel demonstreerde meteen zijn capaciteiten als mecanicien, tot groot genoegen van Daene .

Het kapotte binnenbandje werd niet weggesmeten, maar Briek Schotte - gewijs om de schouders gehangen . Niet dat 'groene' Willem daarvoor zwaar heeft moeten aandringen, neen den Dieter had al een ideetje om dat bandje een tweede leven te bezorgen . Maar ik ga hier nu niet verder over uitwijden anders wordt dat verslag hier nog 16+ .

Door de gevaarlijke straten van Harelbeke (Fweddy en Daene crashten bijna op een remmende auto), keerden we terug richting lokaal .

Tegen 11 uur stonden we reeds terug aan het Traverke, maar stonden aan een gesloten deur .

Toen we daar zo stonden te wachten zagen we plots in de verte Filippo Pozzato af komen gefietst ... Deze kans konden we natuurlijk niet laten liggen en grepen naar onze fiets om hem te vervoegen . Daene was zo gehaast dat hij Fweddy's Ridley daarbij omver gooide .

Iedereen spurtte als een bezetene om in Pippo zijn wiel te geraken, en we kwamen er voor goed een uur niet meer uit ! We waren heel die tijd zijn "SHADOW" !

Terug thuis hing ik mijn witte 'met hier en daar wat lak af' Ridley aan de haak met op de teller 60 km aan 28.5 gemiddeld .

 

La semaine prochaine : ROUBAIX

 

Zondag 2 januari 2011: PLASTRONRIT     

Terwijl het merendeel van de bevolking met een indigestie te kampen had, en slaap probeerde in te halen op zondagochtend tweede nieuwjaar,

trokken de Chasse Patat Bikers zich op gang voor het nieuwe wielerjaar 2011 .

Wat vorig jaar niet door kon gaan wegens te gladde wegen, werd een jaartje in de koelkast gestopt en kon nu dus plaatsvinden onder de noemer PLASTRONRIT .

Ne plastron was dan ook de dresscode deze ochtend voor wat een mengeling van een fietstochtje en een nieuwjaarsreceptie kon genoemd worden .

Fweddy trof aan de chicanne in Deerlijk de gebroeders Hostyn aan voorzien van das en fles bubbels in de achterzak .

De Christ moest noodgedwongen forfait geven wegens een schouderblessure, hij was van zijn mountain-bike gestapt gelijk een oud vrouwtje van een damesfiets en

onderging vervolgens de wetten van de zwaartekracht . Willem ging liever trainen op de Kruisberg nu hij hoorde dat deze in het parcours van De Ronde van Vlaanderen opgenomen werd .

Doch aan het Traverke stond nog heel wat 'schoon' volk te wachten; Lievin, Henk, De Peet, Barrie, Daniel en Daene, allemaal stonden ze te popelen om het jaar sportief in te zetten . De flessen (van schuimwijn over cava tot zelfs champagne) werden ontkurkt en de bidons schuimden als nooit tevoren .

Het ritje liep doorheen groot Zwevegem en nog voor we de Otegemstraat uit reden werd al aan de bidons getsjoest .

Op het eerste stukske bergop richting molen, kon De Peet het niet laten zijn vorm te etaleren en al een bommetje te gooien, klimgeit Daene reageerde gevat .

Hij leidde ons richting Sint-Denijs en zocht de meest glooiende wegen op waardoor Barrie alle kleuren van de regenboogtrui zag .

El Pirato moest onze wegkapitein echter tot de orde roepen toen hij in al zijn enthousiasme onverharde wegen wou opzoeken .

Met resultaat trouwens, zonder tegenpruttelen gehoorzaamde hij zijn T1 .

Hij nam ons dan maar mee naar wat het hoogste punt van Zwevegem moet zijn aan het Mortagnebos, daar lag zelfs nog eeuwige sneeuw !

Op de grote baan van Kooigem naar Moen gaf Fweddy nieuwkomer Daniel (Vader Destatsbader) een beetje uitleg betreffende de Chasse Patat woordenschat .

Zo weet hij ook weer wat hij in het vervolg mag verwachten indien een vlambane aangekondigd wordt, en wat het verschil is tussen El Piratowegen en Quatar asfalt .

Aan het kanaal (dat van Bossuit hé, nie tussen Frankrijk en Engeland) sloegen we af om via het jaagpad richting Moen-metropool te fietsen .

We hielden even halt aan villa Becky die aarzelend het kopje even vanachter het gordijn stak en dan toch de deur opengooide om ons te groeten .

Ook Marie-Julie kwam eens kijken naar die olijke bende waar haar papa mee optrekt . Becky beloofde nog eens achter te komen naar den Benedictus om er zich op de warme choco te storten . En wij trokken verder richting Heestert waar we een verlaten huize Daene aantroffen en dus maar meteen ons baan inkorten richting St. Lodewijk (beter gekend als Sellewie). Dat De Peet al heel de winter op zijn rollen zit werd nog maar eens duidelijk toen hij in de Vierkeerstraat op zijn sokken wegreed, Daniel legde zich plat over zijn Scatto en volgde met de vingers in de neus . Fweddy en Daene waagden wat later de sprong en reden naar het tweetal toe .

Fweddy had het serieus lastig om het gat te dichten en drong niet al te fel meer aan om nog verder mee te gaan, die fles Martini Brut in anderhalf uur tijd was precies wat in zijn benen geslagen .

Daar het Traverke niet open was, was het gesloten en dus verkozen we St. Benedictus als alternatief .(ook gekend als den hoek)

Richard Beef met zijn Essevee petje op voelde zich meteen op zijn gemak in het supporterslokaal van Zulte-Waregem .

Henk zette meteen de toon en vroeg om een Duvel, de rest kon natuurlijk niet achterblijven en ging voor de parel van Moortgat .

Lievin smeet zich in de Ename en de sfeer zat algauw snor . Becky kwam zoals beloofd nog af, alsook de Christ die geen drinkgelegenheid laat liggen .

Onze kilometerteller toonde maar liefst 27 (!) hele kilometers, maar een blaastoestel van de politie zou wellicht 2.7 promille gemeten hebben !

Uw verslaggever mikte nog net het deurgat toen hij thuiskwam, waardoor hij volgende week van vrouwlief weer mag starten in de eerste 'echte' afspraak zijnde :

EENDRACHT MAAKT MACHT . (ca 50km) Tot dan !

21 November 2010  Guerilla's in de mist

Zondagochtend trok ik goedgemutst richting chicanne ... Dat moest ook wel want het was frisjes !

Je kon zeker en vast een mutsken verdragen, de snijdende gure wind, prikte in het aangezicht .

Ook de Christ verscheen voorzien van toupke en sjaal ! We leken wel guerilla strijders op de fiets .

El Pirato en Kruiske Willem gaven niet thuis, en ook aan het Traverke dreigde aanvankelijk een algemeen forfait .

Maar het was zowaar Doopie Joopie die ons als eerste kwam vervoegen ! En hij had waarschijnlijk al weer van 's morgens vroeg

aan het verboden spul gezeten, de manier waarop hij met zijn Decathlon vanover de kasseien aan de vroegere spoorweg kwam gevlogen !

De troepen werden verder nog vervolledigd door Lievin D'Haene en Daene D'Haene .

 

Zij legden allen gewillig hun lot in Fweddy's handen en volgden hem op zijn tocht richting Nokere .

De wegkapitein houdt er van om er onmiddelijk de pees op te leggen en draaide al vroeg de Wulfsberg op .

Christ en Daene gingen meteen in de clinch met elkaar voor het bergklassement .

Er lagen dan ook dubbele punten op deze col buiten categorie ! (met zijn top op maar liefst 65 meter boven de zeespiegel)

De top lag dan ook in de wolken, al kan het ook de mist geweest zijn !

We smeten ons in de afdaling naar beneden via de Molenstraat, en reden Sint - Lodewijk uit en grondgebied Otegem binnen .

Daar leek de mist nog dikker dan elders, Fweddy moest af en toe aan de banen voelen om te controleren of we nog juist waren .

In Tiegem lag beklimming twee ; De Helleweg . Een helling in het Ijvegem - massief waar al eens een hoogtestage wordt ingelast ter voorbereiding

van de Sean Kelly Classic . We reden helemaal tot boven op Tiegemberg en sloegen vervolgens de Bomstraat in . Ik verzin het niet !

Een bommeke kan er ook moeilijk uitblijven want deze afdaling is een vlambaantje van hoogste categorie .

Christ vloog werkelijk naar beneden, al weet hij niet hoe snel want de 'Patterij' van zijn kilometriekske was blat .

We volgden nu een eindje het traject van de Waterhoekroute, en fietsten richting Wortegem .

Ons doel was Nokere waar we eens de Holstraat zouden temmen .

Bij het oversteken van de Waregemseweg, nam Lievin afscheid van ons, die Holstraat kon hem geen Hol schelen en dus korte hij zijn weg terug huiswaarts .

Na wat draaien en keren in een mistig Wortegem kwamen we uiteindelijk aan de helling uit Dwars door Vlaanderen, oftewel de achterkant van Nokereberg .

Christ sprong weg van alles en iedereen en kon boven zegevierend de armen in de lucht steken . (al werd er niet te hard aangedrongen)

We keerden terug langs de ultra korte weg via Waregem . In geen tijd reden we grondgebied Waregem binnen, maar we waren er niet zo rap weer uit ...

(Fweddy rijdt blijkbaar heel graag in Waregem rond)

Christ en Daene kregen het stilaan op hun heupen .

Op den Belgiek zagen we Real De Knok in actie en sloegen even af om de Karels, Mikie's en Barries van deze wereld aan te moedigen .

Het Kruiske op den Belgiek was nog gesloten, dus besloten Joopie en Daene meteen door te rijden . Christ en Fweddy trokken nog naar het Traverke

om hun wekelijkse portie gerstennat .

En ze kregen er nog gezelschap ook ! Geen spinnende Meerseman deze keer, maar El Pirato met de Mountain Bike . Super Chic van de piraat !

Volgende week is er voetbal,... als het niet afgelast of uitgesteld wordt !

Tot dan

 

7 November 2010   Chasse Patat Classic

 

Zondagochtend half acht Gaversstraat te Deerlijk,

Het ziet er goed uit ! Geen regen, geen dreigende wolken ...

Ik haal de fiets uit, en merk dat het wel frisjes is, zo een vier graden onder thermometerhut, en zo ongeveer vier graden erboven ook !

Doch nog steeds positieve temperaturen, dus opteer ik voor de korte broek . Nu we een half uurtje later vertrekken, denk ik nog alle tijd van de wereld

te hebben, waardoor ik natuurlijk de tijd uit het oog verlies en te laat op de afspraak verschijn aan de chicanne .

Ik leg me met de armen over het stuur in tijdritpositie en begin aan een achtervolgingsrace .

 

Ondertussen aan villa Becky te Moen ...

BOEM !!! Met een enorme knal ontplofte de voorband van Becky ... op hoop en al 100m van zijn deur .

Johnny Mottard deed het verschot van zijn leven op en vreesde voor zijn Canyon . Gelukkig deelde hij niet van de brokken door de explosie .

Stefanie kwam in paniek de straat opgelopen met een brandblusser, en buren hadden al een telefoontje gepleegd naar Fluxys .

Gelukkig beperkte de schade zich tot een band ! Johnny zette het Chasse Patat - rampenplan in werking en belde het noodnummer van de Fweddy .

 

Ondertussen aan het Traverke ...

Voorzitter / manager Daene staat samen met De Peet in de verte te staren, speurend naar nog liefhebbers voor een ritje op deze zondagvoormiddag .

Het zijn boekhouder Christ en Fweddy (die hem bijhaalde ter hoogte van 'Bekaerts'), die ze zien opdagen aan het lokaal .

Fweddy verteld meteen dat Becky en Johnny ook meegaan, en doet ook nog eens het verhaal over Becky's nieuwste 'Exploot' .

Via de rode noodlijn werd overeengekomen dat we allevier zouden naderen tot in Moen . Zogezegd zo gefietst ...

 

Toen we het Beverly Hills van Zwevegem binnenreden,(zo word Moen al eens genoemd in deze kontrijen) kwamen we de ontmijningsdienst tegen die

voor alle zekerheid ter plekke waren gaan kijken . Johnny had Becks reeds gedepaneerd door hem een wiel te lenen uit de legendarische Gianni Motta .

Nu we toch deze kanten al waren genaderd kozen we ervoor nog eens onze eigen Classic te rijden .

En dat deden we in ware Sjas Patat stijl, de ene moment reden we aan 23 om dan het moment erna tegen de 50 te snorren, wat ervoor zorgt dat je bij aankomst

nog een gemiddelde van zo een 27 overhoud . Het regende weer demarrages, aanvallen, lijntjes, linten, atackskes of hoe je het ook vernoemen wil .

De Christ reed weer rond als een mobylette, gestroomlijnt en aan een legaal tempo . Fweddy schakelde als vanouds naar de grote plateau als er geklommen moest worden en reed zichzelf weer als eerste in de vernieling . Johnny trok weer kilometerslange lijntjes tegen de wind in aan 46, waardoor de rest die er nog aan hing

niet meer moest denken aan overpakken . De Peet toonde zich een ware specialist in 'het op kousenvoeten ervanonder muizen' . Daene sprong weer op alles wat bewoog (ook zijn specialiteit) en Becky lag weer constant op de loer om vanachter de rug genadeloos weg te poefen .

Op de kalme momenten hadden we ruimschoots de tijd om onze gelegenheidsvoetbalploeg samen te stellen voor de match van komend weekend .

Onze selectieheer Becky dacht eraan om Richard Beef in doel te zetten omdat Richard keeper is ! Fweddy op de linksback, omdat hij rechtsvoetig is .

Barrie is zeker van zijn plaats in de spits, omdat hij toch niet loopt en je zodoende altijd iemand vanvoor hebt !

In zijn buurt Stormram Willem, vroeger 'De kanonier van de Pontstraat' genoemd, omdat hij in de Pontstraat woonde .

Christ, Daene en Johnny eisten een vrije rol, en Joopie mocht dan alle gaten toelopen .

Becky zelf zou dan een alternerende libero spelen, maar dan vooral naar eigen doel . Als we met deze formule geen gensters slaan, dan weet ik het ook niet !

Tot volgende week !

 

24 Oktober 2010  Rit rond Ronse

 

De rit van vorige week leek iedereen goed te hebben bevallen, op uitzondering van El Pirato was iedereen terug present .

De piraat zijn plaats werd ingenomen door De Peet . Door de later opkomende zon verschoven we ons aanvangsuur met een half uurtje .

We stonden met zijn allen te genieten van het reclamebord van de lingeriewinkel, toen één serieuze stem vroeg waarheen deze voormiddag ons zou leiden .

We stelden een limiet voorop van 70 kilometer . Aarzelend stelde Johnny een toertje voor richting Ronse .

Nog één keer wierpen we een blik op de zalige decolleté op het promopaneel, grepen het koersstuur beet en vertrokken .

 

Er werd deze week niet al te lang gewacht om eens zottekes te doen, in Sint - Denijs werd al een eerst keer aan den boom geschud .

Johnny nam ons mee richting Spiere - Helkijn om dan in Pottes de Schelde over te steken via de brug .

Hij voorzag daarbij ook een proef die meetelt voor de Superprestige, door gevolg van wegwerkzaamheden .

Christ en Johnny namen hun fiets daarbij op de schouder in ware Klaas Vantornhout stijl . Daene waande zich Sven Nijs en sprong van een borduurke van wel

30 cm hoog ! Had hij een voorblad van 53 gehad in plaats van zijn compact, dan bleef hij zeker met zijn tandwielen op die boordsteen steken !!!

De Peet ploeterde als Bart Wellens met iets te veel duif op zijn maag, en Willem en Fweddy dachten al even stuurvaardig als Stybar te zijn en bleven in het zadel .

Maar niet voor lang, het wiel van 'Zdenek' Fweddy zakte weg in de modder en hij lag al gauw gekapseisd .

Met al die modder aan de schoenplaatjes moesten we zelfs even een pitstop inlassen om het vuil los te stampen .

 

Op de eerste echte vlambaan (zie vorig verslag) die we tegenkwamen zetten Johnny en Fweddy zich op kop .

Johnny vroeg de Christ of iedereen mee was, waarop hij bevestigend antwoordde ; 'jejaans rij moar, geef moar gazze !".

Al was dat niet zo, maar zo kennen we onzen boekhouder natuurlijk weer .

Willem en Daene moesten alle zeilen bijzetten om mee te zijn, Johnny testte zijn nieuwe bolide eens deftig uit en in het zog van de 'Grand Canyon', tegen een lekkere 46 km/uur scheurden we richting SK Navel . (Escanaffles)

De Peet die er enkele weken niet bij kon zijn besefte meteen dat er van uitbollen nog niet veel in huis zou komen .

Op de weg van Kluisbergen naar Orroir kwam een wielertoerist ons voorbijgestoken . Vier, vijf koppen keken mekaar aan en het was Daene die zijn verantwoordelijkheid opnam en reageerde . Bij het naderen van Ronse deden we nog een aantal keren van krachtje woeker, al konden we die beter

opsparen voor op De Kruiskens .

Johnny, De Peet en Christ hielden het kassei - vrij en kozen voor het asfalt . Fweddy en Daene opteerden voor de stenen, ook Willem ging mee, al had hij niet meteen door waarvoor hij gekozen had ! "Eh, godverdoeme" : was zijn reactie, toen hij hoorde wat volgde .

Maar was dit geen afleiding ?!? Want wat hij daar uit zijn granieten kuiten schudde was straffe kost ! Met zware tred trotseerde hij de kinderkopjes, en versnelde

nog naar het einde toe en legde er zowaar Daene over zijn knie . 'Kruiske Willem',... hmm klinkt niet slecht !

Op het eind van de Kruisstraat of de Rue de la Croix, sloegen we linksaf richting Hotond .

We waren daar nu toch en die bult lag daar ook toevallig, dus waarom er niet overrijden ?

Na de Hotond vlogen we richting nieuwe Kwaremont om er onze maximum speed van de dag op te tekenen .(64)

Vanaf hier namen Christ en Fweddy het roer over, en reden nog eens de Neerstraat op en beklommen Tiegemberg via de Warandedreef .

Langs de binnestraatjes van Ijvegem keerden we terug . Ter hoogte van Vichte hield De Peet het voor bekeken, terwijl wij ons vizier op het Traverke zetten .

Daar kwam ook Freekie ons opzoeken en mochten we nog maar eens vaststellen dat onze potbudget niet meer volstaat .

 

17 Oktober 2010  Uitbolritje

Zondagochtend kwart voor acht ..,

Amper vier gradekes waren af te lezen op Celsius zijne meetstok ...

Het was zelfs nog niet volledig klaargekomen,... eh ik bedoel klaargeworden, het was nog een beetje donker .

En toch trokken de nietsontziende Chasse Patat Bikers er nog eens op uit .

Willem, Fweddy en Christ trokken samen richting Zwevegem, toen ze plotseling in een schaduw

een indrukwekkend silhouet van achter zich zagen opdoemen .

In de mastodonten van benen herkenden ze terug de pistons van den Titanic, bijna gelijktijdig keken ze om

en inderdaad het was El Pirato die zijn wagonnetje kwam aanpikken !

De wielen van zijn Ciocc waren dan toch nog niet vastgelopen . Fweddy's wielen hadden intussen glas gevonden op het fietspad .

De Christ zei dat het wel niets zou zijn en dat het plastiek was in plaats van glas maar bij het opdraaien van de Otegemstraat, zat Fweddy

toch op zijn zjante . Aan het Traverke kon hij meteen aan de slag . Daar aan ons lokaal voltrok zich een heuglijk feit met de comeback van Johnny Mottard . En hij deed zijn blije intrede dan ook nog eens op een nieuw vehikel . 

De Gianni Motta werd vervangen door de Canyon waar Johnny al een tijdje natte dromen van had .

Hij omschreef hoe op een dag de fakteur de Canyon in kartonnen doos aan huis leverde .

Fweddy werd een beetje opgewonden in Johnny's plaats en kraakte bij het oppompen zijn suppapken af, zo kon hij herbeginnen .

stuk) .

Daene was intussen ook gearriveerd, en toen Fweddy's band uiteindelijk vervangen was, kon er worden gestart voor een uitbolritje .

Via het jaagpad reden we richting Kerkhove, we bolden uit aan een 32 km/h .

Bijna iedereen had last van koude handen en voeten, zelfs aan den asem kon je voelen dat het niet te branderig was .

In Kerkhove staken we de brug over en zochten in Kluisbergen het fietspad op langs de oude spoorwegberm .

Daar kregen we dan ook nog eens de wind van voor, letterlijk dan .Aan de Koppenberg hingen stemmen op om toch rechtsaf te slaan, of was het toch weer voor te lachen ?

Gedaan met lachen bij het binnenrijden van Oudenaarde ...

Fweddy haalde zijn A4ke uit zijn achterzak en loodste de groep richting Edelare .Die reden we niet op maar sloegen eerder rechtsaf om de berg eens langs achter te nemen . Deze helling heet dan ook

heel toepasselijk De Achterberg, goed voor 1300m klimmen aan gemiddeld 5 % . Maar met een prachtig uitzicht als je eenmaal boven bent

als beloning . Via de bekende 'Schotte boom' (volgens een legende zou ijzeren Briek aan deze boom zijn remkabel hersteld hebben met een stukje uit de prikkeldraad) reden we richting Eikenberg die we een stukje afreden om vervolgens een stuk Kapelberg te beklimmen . 

Niet tot helemaal boven, want via een mooie afdaling bereikten we de voet van Boigneberg (5,20% gem 12,39% voor het steilste El Pirato maande ons aan om rechts te blijven zodat hij kon passeren, en raasde ons op een monsterverzet voorbij voor een meter of twee en viel toen stil . Johnny vroeg zich tijdens de klim af of hij met zijn Giani Motta niet gezwinder naar boven reed .

Op naar de laatste helling van de dag ... de Abeelstraat een korte neidige bult, met een steilste stuk van 18 % !

Via de smalle baantjes van Horebeke gingen we op zoek naar deze kuitenbijter, toen we afsloegen en een iets bredere weg opreden, die dan ook nog eens in dalende lijn liep, zat het spel op de kar en werd er gevlamd tot op het eind . Fweddy had nochtans aangegeven dat we hier ergens rechtsaf moesten, maar was de enige die het desbetreffende baantje had opgemerkt . Allemaal terug dus, en het suppersmalle wegje in ! Na nog een tweetal bochten lag hij daar, klein schakelen was de boodschap . El Pirato wist niet wat hij zag en vroeg zich luidop af ; "wad es dadde ier ???". Als je helemaal boven bent kom je trouwens uit op de kasseien van De Jagerij .

Via de minder gekende wegen langsheen Ename, Eine en Ooike naderden we stilaan bekend terrein . Geen minuut te vroeg trouwens, want de Leffe stond al luidkeels te roepen in het Traverke, en we waren nog lang niet terug op grondgebied Zwevegem .

Willem en El Pirato hadden kilometerslang koffieklets gehouden, en dus moest er wat gebeuren ...Fweddy vroeg ouderdomsdeken Christ om raad !Hij is namelijk niet alleen een prima boekhouder maar ook een begenadigd amateurcartograaf, hij is zowat de Mercator van Deerlijk en omstreken . Zonder aarzelen stuurde hij ons de goede richting uit, zijnde Wortegem ;"we goan sebiet uitkomen ip die valmboane" sprak de wijze man . Het woord 'Vlamboane' lokte direct de gepaste reactie uit en in geen tijd zat alles op het lint .

Eenmaal Anzegem binnengevlamd, zat het er op de achterkant van het Vossenhol weeral op ! De baan richting Otegem ...

ge moogt twee keer raden ! Fweddy liet zich zelfs even uitzakken om geëmotioneerd een traantje weg te pinken, dit was weer Chasse Patat zoals in 'the old days', de fatale combinatie van de zes Die Hards en vlambanen !

En dan moest het toetje nog komen, de laatste rechte lijn richting Zwevegem . Richting brug zetten we er nog een vijf voor en deden de benen helemaal dood . En dat nog na een goei 90 lastige kilometers, kwestie van een beetje uit te bollen . Het Traverke was ingepalmd door het Verada team, die hun afscheidsrit deden met de 'rijdenden toog' . Gelukkig lieten ze nog wat over voor ons !De potten gerstennat achteraf waren meer dan welkom, net als de hete hap tegen het hongerke . Johnny probeerde zelfs het sauspotje te blokkeren met zijn bitterbal zodat de rest zou blijven liggen, maar daar draait Daene zijn hand niet voor om en hij graaide voor hij weg moest nog eens in de schotel bitterballen (voor onderweg) . Johnny en El Pirato zetten nog een boompje op over de fietsplannen, Fweddy had groten dorst, Willem kon geen nee zeggen en Christ geraakte weer niet weg zodat we om half twee thuis binnenrolden .

Maar ja, me nin moar dadde !

 

19 September 2010  Afscheidsritje voor Becky

 

Becky zet officieel een punt achter zijn wielerseizoen ...

Nog één maal wou hij de Pro - Race van stal halen onder voorwaarde dat er een plat parcours op het menu stond .

Geen Vogezenbulten of Ronde van Vlaanderenwegen, zelfs de glooiingen in het Westvlaamse Heuvelland waren uit den boze !

We hielden dan ook rekening met zijn wens en planden een ritje langsheen de Leie en Schelde .

Daene, Christ, Henk, Fweddy, De Peet allen waren ze op het appel, alleen ... van Becky geen spoor !

We besloten nog even te wachten aan het Traverke want met Becky weet ge natuurlijk nooit .

Maar toen we merkten dat onze baard inmiddels al gegroeid was, gingen we dan maar van start met ons vijven .

 

Daene nam de rol van wegkapitein op zich en zette koers richting Kortrijk . Het was aandoenlijk om zien hoe hij waakte over onze

veiligheid, zoals aan dat kruispunt met voorrang van rechts waar hij vertraagde en keek of er LINKS geen auto afkwam !

Zonder kleerscheuren loodste hij ons toch naar het jaagpad langs de Leie om er richting Gent op te rijden .

Aan de sluis in Ooigem van het kanaal Roeselare - Leie, dachten we een bevoorrading te treffen met pils en Leffe, maar de Jeep

van mevrouw Penez was deze keer niet op de afspraak .

In de verte zagen we nog een groepje wielertoeristen, we besloten er naar toe te springen en een eindje mee te rijden in hun zog .

Toen we naderden herkenden we de Bavikuitrustingen van 'de schildpadden' van Bavikhove, na rondvraag bleken ze Ronald nog te kennen . 

Veel tijd om te kletsen was er niet want de mannen moesten afslaan en wensten ons nog een mooie rit toe .

Fweddy kreeg toestemming van Daene om een lijntje te trekken, en dus trok hij het tempo op naar een vette veertig .

Een man die al een tijdje in ons wielen hing vond het dan nodig om erover te komen en kreeg Dieter en Christ mee als waakhonden .

Daene was zwaar onder de indruk van die gast zijne grote plateau, naar het schijnt kon je bijna het verschil niet zien tussen zijn buitenblad en zijn wielen . Even voor Deinze lieten we de Leie achter ons liggen en namen de Deinse baan richting Gavere .

Weer aan een deftig tempo, toen we aan de verkeerslichten eens naar ons gemiddelde keken zagen we dan ook een moyene van 29.4 .

Dat kan ook te maken hebben met het feit dat Christ regelmatig kop deed met zijn Fast Forward wielen .

Hopelijk veranderd hij nooit naar Fast Rewind wielen !

Aan de kruising met de N60 sloegen we rechtsaf, vanaf hier bloes, blies of blaasde de wind in het nadeel .

Toch werd weer een treintje gevormd, en dan heb ik het niet over de trein achteraan onze uitrusting !

Het was aangewezen om niet achter de Peet te rijden want om de 10 kilometer verloor die zowat een halve liter snot .

Bij het binnenrijden van Oudenaarde kneep Daene zijn toeter zowat kapot toen we een fietster inhaalden .

De jury was het er unaniem over eens dat ze vanuit het niets op nummer één belandde in onze 'Babe top tien van het seizoen' .

Nu we toch in Oudenaarde waren passeerden we even langs het Centrum Ronde van Vlaanderen om Freddy Maertens gedag te zeggen .

Freddy wees zijn assistente met enige trots naar de vermelding van zijn peterschap op onze truitjes .

Zijn blonde hulpje leek fan van Chasse Patatters en trotseerde zelfs de koude om buiten een kijkje te komen nemen .

De terugweg liep langs de Schelde, vol tegen wind .Om nog dertig per uur te halen mocht je serieus je kas leegrijden !

Een wielertoerist kwam ons tegengewandeld met zijn fiets naast zich . Hij vroeg ons of we geen pomp bijhadden .

Gelukkig voor hem had de Christ er één bij . Al liep dat pompen niet van een leien dakje .Had Christ na het aanschaffen van zijn Wilier geen geld meer over voor een deftige pomp ? Of scheelde er toch wat aan 'de handtoave' gelijk da we zeggen .We zagen d at het maar niet wilde lukken en hielpen de man dan maar .

Maar met opblazen alleen kwamen we er niet er moest een nieuwe band gelegd worden, Daene trakteerde met een binnenband en Peet leende hem zijn aftrekkers . Toen het euvel hersteld was durfden we niet te vragen of het ging gaan, uit vrees dat we hem nog naar huis gingen mogen duwen . We hadden het zelf al lastig genoeg om nog thuis te geraken, Christ en de Peet namen afscheid en draaiden vroeger af, Daene, Fweddy en Henk trokken nog eens naar het Traverke dat weer uit zijn zomerslaap ontwaakt is .

Al had Henk ter hoogte van Moen nog enkel demarrages in petto, en dat tot krampens toe !

Hij verteerde deze rit ook weeral beter dan enkele weken geleden, hij was dan ook voorzien van krachtvoer voor onderweg .

Je ziet het, als je maar blijft volhouden en blijft komen verbeter je zienderogen .Eenmaal thuis duidde mijn kilometerteller 94 km aan tegen een gemiddelde van 29,5 . Tot slot nog een boodschap aan het adres van Becky ;

"Min nog enen tegoed !" Tot volgende week !

 

5 september 2010   De slag om Passendale

 

Aan 'de chicanne' te Deerlijk stond Fweddy voor de tweede week op rij serieus caroot te knallen . (wortel te schieten)

Gelukkig voor hem waren aan het Traverke nog drie sportieve zielen op de afspraak .

Freekie, Henk en de Peet voelden wel iets voor een ritje dat Fweddy vorige week in elkaar gebokst had .

Becky, Daene, Wilem , Christ en kersvers Chasse Patat - keizer Ronald zaten nog op het WK in de Vosgezen en ontbraken .

We namen in de Deerlijkstraat het fietspad richting Kortrijk . En meteen werd een lint gevormd .

Niet dat het fietspad zodanig smal was, maar doordat Fweddy meteen het tempo optrok tot zo een 35 per uur .

Blijkbaar had de niet - selectie van Carlo Bomans voor het WK in La Bresse hem geprikkeld !

Een zucht van opluchting weerklonk bij de volgers toen er in Marke van het fietspad werd afgegaan om richting Bissegem te rijden .

Via het jaagpad langs de Leie ging het dan richting Wevelgem om dan langsheen de gekende binnenwegen uit Gent - Wevelgem verder

richting Westen te trekken . We kregen daarbij de hulp van een ballonvaarder die ons de richting aanwees .

Toen we op grondgebied Zonnebeke kwamen herkenden we heel wat passages uit de Kemmel Trophy eerder op het seizoen ;

de Kasseiweg naar Beselare, en het kruispunt aan 'De Reutel' richting 'Nonnebos' onder andere . (een plek waar Roger Vangheluwe graag pleegde te komen)

Ons keerpunt lag in Passendale waar we langs het Tyne Cot Cemetery passeerden . Dat is de grootste Britse militaire begraafplaats op het Europese vasteland (12.000 graven) . Erg indrukwekkend om zien, we hielden dan ook even de benen stil .

Henk was intussen serieus aan het zweten, hij had zijn wintervest iets te vroeg uit de kast gehaald en chauffeerde in Barrie - stijl .

Toen enkele fietsers ons pad kruisten was het bezitten van een toeter aangewezen . We hielden het bij 'eventjes het hoofd omdraaien' .

Op de terugweg dienden de bordjes van het fietsnetwerk gevolgd worden, Fweddy zei ; "het is niet moeilijk nu 38 - 39" .

De Peet had dat misbegrepen en je zag aan de angst in zijn ogen dat hij dacht dat Fweddy de snelheid bedoelde .

We keerden terug langs Moorslede - Roeselare - Oekene - Lendelede - Kuurne - Harelbeke - Deerlijk .

Freekie Meersemanman sprak zijn bewondering uit voor Francesca Vanthielen, ze kon hem krijgen, verzekerde hij .

Henk die al gans de rit zijn grote molen ronddraaide begon vanaf Roeselare zwaar zijn peren te zien en trok in Kuurne even binnen bij

bakkerij Tompoes om zijn hongerklop te lijf te gaan . Helaas een beetje te laat, en onze Henk parkeerde volledig op het eind .

Hij had al enkele keren te kennen gegeven dat de rest verder mocht rijden en vanaf Deerlijk reden de overig drie alleen verder .

De finale van deze rit lag op de Ballon d'huile, (Olieberg) alwaar Freekie Fweddy probeerde te verrassen met een demarrage vanaf de voet .

Café St. Benedictus leek ons de ideale vervangplek voor ons lokaal dat nog steeds in verlof was,

maar toen we zagen dat het terras niet uitstond keerden we om en trokken naar de Gilde .

We verbroederden daar nog met De Lustige Boerkes, die ons natuurlijk vroegen naar El Pirato .

We moesten eens goed nadenken wie dat was, want het is weer al een heel tijdje geleden dat we hem nog zagen !

Nie plooien hé Piraat ! Volgende week een nieuwe kans ...

 

7 augustus 2010 Sean Kelly Classic

 

Er was eens een renner,.. een Ierse renner,.. een uitstekende Ierse renner ...

Sean James Kelly was één van de beste en succesvolste renners van de jaren 80 .

Zijn naam is eeuwig verbonden aan Parijs - Nice, daar hij deze 'rittenkoers naar de zon'

maar liefst zeven maal na elkaar op zijn naam wist te schrijven !

Vier keer kwam hij met de groene trui terug uit de Tour de France, en behaalde 5 ritzeges .

Zijn bijnaam ; King Kelly &  De Koning der klassiekers dankt hij aan zijn tien

klassieke overwinningen .

Drie maal De Ronde van Lombardije, twee keer Milaan - San Remo, twee keer Parijs - Roubaix,

twee keer Luik - Bastenaken - Luik, en  één keer Parijs - Tours .

De Ronde van Vlaanderen wist hij nooit te winnen al werd hij wel drie maal tweede en één keer derde .

Zo een groot kampioen verdient dan ook een Classic die zijn naam waardig mag dragen !

De Sean Kelly Classic dus, een toertocht over befaamde hellingen als de Côte de Wanne,

Côte de Stockeu en Côte de la Redoute .

Allemaal scherprechters uit Luik - Bastenaken - Luik, de koers die hij won in 1984 en 1989

Het Chasse Patat Cycling team vaardigde twee man af voor deze jubileum editie (25e maal) .

Daene en Fweddy hadden hun wekkertje op 'voornoene - ploeg' ingesteld, om rond iets over vier al te kunnen vertrekken

richting Baraque de Fraiture . (niet te verwarren met Frituur De Barakke)

De kofferinhoud van een Citroën C3 bleek perfect overeen te stemmen met één Cannondale, één Ridley, vier wielen en een sjaarze .(deken)

Het tweetal keek vol vertrouwen uit naar wat de dag brengen zou, ze hadden per slot van rekening donderdag reeds een bevredigende hoogtestage

te Tiegem achter de rug, in het hooggebergte van het Sint - Arnoldusmassief .

Hopend nut te hebben van een verhoogde VO2max trokken de twee dus richting derde hoogste punt van Belgie (652 meter) . 

Even voor Luik begonnen de benen te kietelen en stopten ze even aan een naftepompe . In de shop trokken ze op zoek naar een verkwikkende koffie, die vonden

ze aan een automaat in het hoekje van de winkel . Die automaat moest nogal hardhandig bediend worden om een koffie te bekomen,

Daene moest de jetons er als het ware inrammen ! De koffiehoek was trouwens vlak naast het rek met de vuil boekskes en sudoku's .

Terwijl Fweddy naarstig 'de Sudoku's trachtte in te vullen' werd Daene aangesproken door een duo uit Geraardsbergen dat net als ons op weg was naar de Sean - Kelly .

Het was blijkbaar hun eerste keer want, één van de twee vroeg bloedserieus of er "bergen inzaten" . Daene moest op zijn tanden bijten om niet in een slappe lach te schieten, de koffie kwam uit zijn neusgaten en hij wenste de twee vervolgens veel succes .

Toen we weer de snelweg opreden, kregen we meer en meer wagens met racefietsen op, in het vizier .Ver kon het dus niet meer zijn .

Stewards liepen al nerveus over en weer toen we arriveerden aan de skipiste van Baraque de Fraiture, wagens reden op, fietsers reden af ...

Aan de inschrijvingstafel hing een groot bord met 'tarief Leden : 5 euro (alle afstanden)', dus kozen we uiteraard voor de 160 km, zo hebt ge waar voor uw geld !

Professioneel als ze waren trokken ze eerst nog eens het klein kamertje in voor alle overtollige gewicht achter te laten, er kwam toen iemand buiten die naar het toilet

was geweest met zijn valhelm op ! Hij was waarschijnlijk al eens van den bril gesleerd, toen hij wou demareren !

Dan was het tijd om de fietsen uit de koffer te halen, de kaders werden uit elkaar gevlochten en de wielen erin gestoken .

Zo rond half acht konden ze dan vertrekken, de grote baan op en remmen in de aanslag want een acht kilometer lange afdaling tot aan de voet van de Côte de Jevigne, de eerste test

van de benen en ook de plaats waar een eerste maal de fotografen van firstfotofactory op de loer lagen . En het werd meteen een foto van twee Chasse Patatters en de rest, want ze hadden er weer van bij de start zin in, ze namen een ware Becky - start . Na deze eerste opwarmer volgden achtereenvolgens de Côte de Lierneux, de Côte de Goronne en de Côte de Rencheux, allen beklimmingen van vijfde categorie . Andere koek is dan weer de Côte de Wanne (2e categorie), hier voel je voor de eerste keer echt spanning op de kuiten !

De afdalingen daarentegen werden ook langer en steiler en gevaarlijker . Met snelheden van 75 km per uur naar beneden vliegen om dan een U turn van bijna 180° te nemen, je kan maar beter over goeie freinskes beschikken ! En het mag gezegd dat Fweddy en Daene beter daalden dan vorig jaar, ze moesten zelfs een paar keer afremmen voor 'traag' verkeer .

Na km 50 is het er boenk op... de Côte de Stockeu . Op de grens van Stavelot en Trois - Ponts ligt de verschrikking te wachten . 2300 meter ellende met een gemiddelde stijgingsgraad van 10% . Of om het met de woorden van een deelnemer te zeggen even voor het opdraaien ; "het zal hier subiet wel sjas patat gaan zijn !" .

En het was patat, maar dan wel bij een groep Hollanders, waar er enen in slaagde om in de bocht op zijn kanes te sodemieteren . Daene en Fweddy bleven recht en konden eraan beginnen .

Het steilste stuk (21, sommige bronnen spreken van 23 %) even voor het midden doet je bijna stilstaan . Iedereen probeert er wanhopig nog kleiner te schakelen om dan vast te stellen

dat je al op je kleinste verzetje zit . Onzen VO2max was precies VO1min geworden ! Als je dan al trekken en sleuren boven komt, kan je niets anders dan nederig het hoofd buigen voor het monument Eddy Merckx dat daar staat geposteerd .

De kanibaal won dan ook vijf keer Luik - Bastenaken - Luik, we mogen de Sean - Kelly nog dertig keer uitrijden op een driewieler, ik denk niet dat er gauw een Chasse Patat monument zal bijkomen . Over kanibalen gesproken, we kregen zo stilaan een hongertje en waren wat blij met de bevoorrading in Wanne .

Op het menu stond als voorgerecht suikerwafel, het hoofdgerecht vanilleprincekoeken op een bedje van banaan, en als desert cake en stukjes appelsien .

Daene maakte er ook even gebruik van de Shimano service om zijn versnellingsapparaat bij te regelen .

De mecanicien in kwestie leek eerst niet te verstaan wat het probleem was . Daene had nochtans perfect de technische diagnose gesteld ; "hij skiet nuij en ton deure ip de kleinen" .

Fweddy was net van plan te roepen dat je dat met Campagnolo niet tegenkomt, toen hij zag dat de stand van Shimano was, en z'n woorden nog net kon inslikken .

Nu alle mankementen achter de rug leken konden we zonder zorgen verder fietsen . Op de Côte de Brume speelde Daene zijn parcours kennis uit en wist te vertellen dat de klim slechts tot na die bocht reikte . Zes bochten verder waren we nog aan het klimmen !

Na de afdaling van de Côte de Habiemont reden we van groep naar groep om ons tempo te vinden . Toen we dachten ons tempo te hebben gevonden, wou Fweddy per sé zijn deel van het werk doen en begon stevig tempo te maken, Daene kon niet anders dan meedoen en de laatste 10 km voor Remouchamps bleef de teller tussen de 33 en de 44 per uur .

Het zweet liep van ons gezichten toen we stopten aan de tweede bevoorrading, het was dan ook een mooie dag daar in de Dardennen . Een lange rij schoof aan voor wat verfrissing en wat

krachtvoer, we konden het niet laten en vertelden luidop dat het op de Chasse Patat Classic in Zwevegem beter georganiseerd was . Kwestie van tijdig promo te maken voor volgende editie .

We waren nu 90km ver en stonden voor een zwaar deel dat er zat aan te komen, met twee Côtes van eerste en twee van tweede categorie verdeeld over 50 km . De eerste die we voor de wielen kregen was de Côte de la Redoute . Er stond daar nogal veel Phil op de weg geschilderd, (voor Gilbert die uitgerekend vandaag trouwde) Daene wist te vertellen dat Phille zijn vrouw nogal een konijn is . De herinneringen aan de titanen strijd tussen Michele Bartoli en Frank Vandenbroucke waren nooit veraf op La Redoute, maar zelf een demarage inzetten als de betreurde VDB zat er niet direct in . Al moet Daene toch fel tekeer hebben gegaan, daar zijn achterwiel leegliep na de klim . Het kan ook wel een beetje aan het feit hebben gelegen van zijn versleten buitenbanden ... Fweddy speelde toen voor MC Gayver, hij haalde zijn zakmes boven, sneed een stukje karton op maat en stak het tussen de binnen en versleten buitenband .

Daene speelde op zijn beurt The A - Team, en blies zijn band op, al was het dan niet met explosieven maar met de fietspomp !

Gelukkig was 'groene Willem' niet in de buurt toen het lekke bandje werd weggegooid of hij zou weleens van Hulkske kunnen gedaan hebben !

In ware Knight Rider stijl reden we verder en troffen 9 kilometer verderop de Côte de Chambralle . (cat. 1)  Menig wielertoerist schreeuwde hier weer om zijn moeder !

Het was echter nog het meest afzien op de Côte de Ferrières, tweede categorie maar lastig en vooral lang ...

En wat dan gezegd van de Col du Rideux,.. eigenlijk is deze klim optioneel en kan je zeven kilometer afsnijden tot aan de bevoorrading van Mormont .

Maar wij zijn er natuurlijk de mannen niet naar die opkijken van een bult min of meer . Dus, nikske afsnijden ... en hup de full option !

Al moeten we er wel bij zeggen dat we met een ei zaten . Onze vorige kennismaking had zoveel indruk gemaakt dat we er heel behoedzaam aan begonnen .

We waren trouwens niet de enigen die er ons peren zagen, of op hun appel kregen, of er als een citroen alles moesten uitpersen !

Het lijkt me een leuk idee moest Del Monte er volgend jaar een premie uitreiken op de top !

Geen Del Monte fruit op onze derde en laatste tussenstop maar Chiquita bananen en wafels . Naast de Etixx drankjes was ook Aquarius van de partij, de hostes hield eraan om aan alle ruim zesduizend deelnemers de "Aquarius keeps you going" slogan te verkondigen .

Onze aandacht werd plots getrokken naar de groene An Post Sean Kelly team wagen . Daar stond namelijk de one and only 'Sean' in zijn koersplunje .

We hadden nu 140 km in de benen, en al die kilometers op een hard zadel doen toch iets met een mansmens ...

Was het nu omdat we in Mormont waren, maar ons mormonen begonnen precies zwaar op te spelen . Hoog tijd dus om aan te zetten voor de laatste 20 km .

De Côte de Grand - Menil (3e cat.) is eigenlijk een vrij drukke weg die zo een achttal kilometer omhoog loopt .

We zetten onze cruise - control op 25 per uur en telden de kilometers af tot boven . Sean Kelly passeerde ons aan zeker 40 km per uur, al moet daar wel bij gezegd dat hij zich vasthield aan de An Post - wagen ! Vanaf de helft van de klim hadden we ons in het wiel gezet van een geit .

Ja, dat meisje kon echt wel klimmen hoor, een echte klimgeit ! We moesten zelfs enkele keren recht op de trappers om het niet onaantrekkelijke gat dicht te rijden .

Boven vroeg ze ons om over te nemen, wat we wel deden, maar niet echt van harte . Even bekomen was welkom geweest .

Op de Côte d'Odeigne lieten we ons nog eens in volle actie fotograferen en raapten er nog tientallen lijken op . In de afdaling waren ze net iemand in de ambulance aan het steken die het slachtoffer was van een valpartij . En dat op goed 5 km van de eindmeet !

Voor je echter onder de finishboog mag doorrijden moet eerst nog de saaiste helling van allemaal overwonnen worden, namelijk Baraque de Fraiture zelf .

Aan de aankomst kregen we het bezoek van Bommeke Bellegem Willem met zijn gezin . Zij verbleven enkele kilometers verderop op vakantie .

Ze kwamen op ons afgewandeld en hielden iets verborgen achter hun rug . Hadden ze bloemen geplukt voor de wielerhelden ? Neen, nog beter !

We kregen een koele buize aangerijkt . (voor de leken ; een buize, dat is een Jupilerblik van een halve liter)

(een 33 -er noemen we dan weer een granaatje, tot zover deze uiterst interessante uitweiding aangaande de vocabulaire van een lappie)

Fweddy en Daene trokken toen eerst even naar de douchetent om zich van hun zweetgeur te ontdoen . Jawel, u leest het goed een douchetent !

Dat bracht ons meteen op het idee om volgend jaar ook zo een douchetent te voorzien vlak naast de bartent, en die dan met de ramen richting bar te draaien, er zou nogal wa vrouwvolk aan de toog blijven plakken ! Na de opfrisser smeten we ons neer op de skipiste en hielden er een ware après ski, we lieten ons vollopen met Primus en lieten Lander (zoontje van Willem) infiltreren in de wachtrij voor de befaamde Sean - Kelly braadworsten .

Ons cadeautje van de VWB was dit jaar een muts . Goedgemutst zochten we dan ook de wagen op om huiswaarts te keren . Bij het wegrijden passeerden we nog even aan 'De Sean', we konden het niet laten om nog wat schunnige dingen te roepen naar hem . We zijn per slot van rekening kameraden hé, wij en 'De Sean' !

De terugreis verliep op zijn zachts gezegd een beetje vreemd ... ik weet nu niet of ik poepeloerezat was, of ik alles droomde, of het dan toch echt gebeurde, enfin ...

In Luik belandden we in een file, in de tunnel nog wel . Om de tijd iets aangenamer te laten verlopen had Daene de Paris - Roubaix ambie cd opgezet, na de Vlaamse meezingers zoals 'Ik voel mij vandaag zo hoempedapapa' en 'Onder de Toren', was het opeens van 'Bailando' . Toen we deze hit meezongen met het autoraampje open weerklonken door de tunnel prachtige echo's .

Iets minder prachtig zag het eruit toen Daene zijn autootje een beetje aan de kook ging, de temperatuurmeter tekende donkerrood en zo nu en dan voelden we de wagen een snokske doen .

Gelukkig daalde zijn koorts toen we weer vlotter konden rijden ! We stonden ook op een gegeven ogenblik naast een Nederlander met een gigantische remorque, het was net of hij met kernraketten op pad was . Om gerustgesteld te zijn draaide Fweddy het raampje naar beneden en vroeg hem wat hij in zijn kar zitten had . "Een zweefvliegtuig !"; zei de man .

We sloegen daarop ons hoofd even tegen het dashbord en reden verder .

We stopten weer even aan het benzinestation waar we s'ochtends al geweest waren . Daene parkeerde zijn auto naast een dame die stond te tanken alsof ze een fotoshoot voor Playboy deed .(als de Citroen C3 nu maar weer niet overhit raakt !) We gingen binnen en namen terug ons plaatsje in aan de koffieautomaat .

Sommige klanten dachten zelfs dat dat daar de kassa was en kwamen allerlei inlichtingen vragen . Daene heeft dan ook de looks van een verkoper, hij is niet voor niets dat hij een aanbieding op zak heeft van het D in Deerlijk winkelcentrum !

 

Tot zover deze samenvatting van alweer een geslaagde dag vol fietsplezier, leute, Côtes, buizen ...

 

Zondag 25 juli 2010:

 

Kortrijk congé is nu definitief gestart, dus iedereen is er vandoor voor een tripje naar het buitenland of naar de Belgische kust of naar de côte de la pelouse of ....

Maar congé of niet, de Chasse Patat Bikers blijven doorgaan, doorgaan en doorgaan en ...

 

Om 7u59min tekenden Willem, Henk, Nico, Lievin, Dieter en ikzelf présent. 6 thuisblijvers die goesting hadden om nog eens een chasse patatje te placeren.

Maar eh, er is toch nog een thuisblijverke? Onzen Bart, beter gekend als Barrie in het peleton en ver daarbuiten.

Zou hij nog op de Gentse Feesten zitten of ligt hij nog in zijn kribbe?

Niet aarzelen was de boodschap en het mobieltje aan het oor leggen en eens luisteren of er respons kwam aan de andere kant.

En jawel hoor, de kopman van het bergklassement was onderweg.

 

Dus, 8u07min, 7 Chasse Patat Bikers présent en ready voor een toerke in de streek van Zwevegem en ruime omstreken.

Er werd beslist om plat te starten. Nogal wiedes want kenners onder ons weten dat er in een straal van 500m rond het Traverke geen molshoop te zien is.

Barrie had het al in het snotje: het wordt geen rit waar hij punten zou haspelen voor het bergklassement, het wordt een ritje voor de platte hardrijders. Enfin, hij was er niet triestig om en startte met evenveel enthousiasme aan de rit.

Er werd koers gezet richting Leie. Iedereen volgde vlotjes en al gauw werden de beentjes los gereden aan een snelheid van 30km/uur. In een mum van tijd hadden we dan ook al heel wat andere 2-wielers achter ons gelaten. Slechts een 2-tal durfden het aan om hun voorwiel aan ons achterste wiel te hangen.

Toen iedereen goed en wel op dreef kwam en zijn plaatsje had gevonden, gebeurde wat niemand had durven voorspellen: Dieter slaagde erin om zijn achterband te laten leeglopen.

Gene paniek is de boodschap want iedereen paste onmiddellijk dé nieuwe regel van de Tour 2010 toe: bij pech (van welke aard ook) remmen toe en gedaan met tempo maken, en demarreren is al volledig uit den boze.

Dus, een 10cm verder stond iedereen stil.

Willem snelde onmiddellijk ter hulp maar Dieter vroeg vriendelijk of iedereen 5 minuutjes tijd had want nu wilde hij echt wel eens een gezonde poging ondernemen om zelf zijn reserveband te leggen. Iedereen stemde ermee in en Dieter begon met ietwat klamme handjes aan zijn onderneming. Mits enkele goede tips duurde het welgeteld 6 minuten en klaar was Kees (allez, Dieter maar soit). De zogenaamde minuut te lang wordt straks wel weer ingehaald.

Op hetzelfde moment werd een voorstel gelanceerd om eens een cursus 'banden vervangen en andere kleine technische herstellingen' te organiseren. Want laat ons eerlijk zijn, de meesten zijn  maar wat content als ze geholpen worden bij een lekke band, bij versnellingsproblemen,... Voorstel unaniem goedgekeurd! Een nog samen te stellen werkgroep zorgt voor de verdere uitwerking en organisatie. Wordt dus ongetwijfeld vervolgd.

Maar genoeg gepalaverd, tijd om weer op den vélo te springen en de rit verder te zetten. 

De snelheid zat nog in de benen en de teller stond in een mum van tijd opnieuw op 30km/uur.

 

Ter hoogte van Wervik voelden Dieter, Willem en Nico dat ze nog een paar versnellingen over hadden. Na een korte babbel van welgeteld 20 seconden namen Lievin, Henk, Barrie en ikzelf afscheid van het 3-tal. Het 3-tal begon harder te duwen op de trappers en foetsie waren ze richting ... Ja, naar waar reden ze eigenlijk?

Geen kat die het wist, maar gene paniek,  afspraak om 11u30 in Traverke. Verslag zou dan wel volgen.

 

We (vanaf nu is 'we' = Lievin, Henk, Barrie en ikke) vonden het nu ook nog te vroeg om al rechtsomkeer te maken en via omwegen richting Zwevegem af te zakken. Dus bolden we nog een bikke verder richting Frankrijk. Of waren we al op Frans grondgebied? Of net niet? Of...

Niemand die het zich eigenlijk afvroeg.

Enkele minuten later vereerden we Komen-Waasten, de thuishaven van wijlen VDB, met een bezoekje. Veel valt daar op een zondagmorgen precies niet te beleven want voor we het wisten hadden we Komen-Waasten verlaten en waren we op weg naar Menen.

Ook een passage door het centrum van Menen leerde ons dat ook hier niet veel ambiance was op een zondagmorgen tijdens Kortrijk congé. Dan maar vlug via Wevelgem opnieuw de Leie opzoeken. Daar komen we tenminste nog enkele sportievelingen tegen.

In den environ van Kuurne-aan-de-Leie reden we den Batoo binnen om de dorst te lessen. Onze bidons waren reeds geruime tijd leeg en gezien het warm en dorstig weer was...

Na een snelle dorstlesser sprongen we terug op de fiets voor de laatste kilometers tot aan de finish in Zwevegem. In Deerlijk begon Barrie zijn mobieltje kabaal te maken. T'was Dieter, om te zeggen dat ze reeds in het Traverke gearriveerd waren en met de vraag of we geen dorst hadden misschien.

Vol verbijstering keken we naar elkaar en checkten alle 4 ons horloge. T'was nog maar 11u20!

11u30 was de afspraak, dus waarom zouden we nu al de benen stil houden?
Enfin, een weinig later (ttz, klokslag 11u30) arriveerden we in Traverke.

 

Dieter en Willem waren aan het uitblazen met een Ice Tea en Leffe in de hand. Oe... En waar was Nico?

Bleek dat hij onderweg een spaakske had gebroken en hij was per direct naar Surplace gegaan voor een dringende herstelling.

Jawadde, als je dat al eens tegenkomt op een ritje, dan moet het wel een hels tempo geweest zijn!

Een kwartiertje later reed ook hij over de finish aan het Traverke.

 

Zo hadden we nog ruimschoots de tijd om rustig wat na te praten en te genieten van bitterballen met een Leffe, Ice Tea of iets anders(zannatta fredje voor verslag).

 

21 juli 2010

 

Liefste dagboek,

ik ben vandaag weer gaan fietsen met mijn Sjas Patatvriendjes .

Ronald had een nationale feestdagrit georganiseerd .

Normaal gezien moesten we naar Brussel rijden om daar een plaatselijke ronde af te leggen langsheen het atomium en de grote markt,

onze bidon konden we bijvullen bij manneke pis .

De finish lag dan voor het koninklijk paleis waar in de namiddag het militair defilé plaatsvond .

Maar we zijn er niet geraakt omdat de Peet tijdig thuis moest zijn !

We hielden het dan maar bij een ritje langs het water naar Oudenaarde .

Daene zei dat een ritje met veel plat ook ne keer geestig is, en reed tweehonderd meter verder plat .

We deden een beetje zottekes door een rondeke te rijden rond de markt en zochten daarna plaats op een terras .

Ik denk dat Ronald een drankprobleem heeft want hij bestelde om tien voor tien al ongegeneerd Leffe .

Becky heeft op het terras weer op Daene gemot !

Hij deed dat omdat Daene hem een klojo noemde .

We keerden terug langs binnen en trokken via Anzegem richting Deerlijk .

Ik stelde mijn terras open voor nog ne koelen en na te kaarten over deze leuke voormiddag .

In de namiddag heb ik dan een dutje gedaan want het ging weer goed voorruit vanmorgen .

En nu ga ik hetzelfde doen, slaapwel dagboek

 

Zondag 18 juli : De 1ste editie van de 'Chasse Patat Classic'

 

De maandenlange voorbereiding, de vele inspanningen vooraf, de flyer-promotochten op verschillende andere evenementen, de nachtelijke affichebeplakkingen,...

Het ligt allemaal achter de rug.

En het mag gezegd: de 1ste editie was een voltreffer!

 

De zaterdag werd gestart met het ombouwen van de parking rechtover 'Den Travère'.

De autoparking werd voor één weekend een geestige fietsenbedoening.

Tenten werden opgezet en waaiden weg (maar na zware discussies met de Carrefour werd nog 'last-minute tauw' bekomen om ervoor te zorgen dat de tenten toch op de grond bleven), de tapinstallatie en frigo's kregen hun plaatsje, het 'Chasse-Patat-museum' werd opgericht en was voor het eerst publiekelijk toegankelijk, de aankomstlijn werd vakkundig op de weg geschilderd, de alarmbeveiligde fietsstalling was op tijd klaar, het inschrijvingsblad was voldoende groot voor alle deelnemers, de bidons werden in het zakske gedropt,... en uiteraard mocht een groot terras niet ontbreken!

Ondertussen werd het parcours deskundig bepijld tot in de puntjes zodat er toch geen enkele deelnemer in zou slagen om een onbewust ommetoerke te doen (alhoewel er altijd zijn die met hun ogen dicht rijden, maar soit, daar kunnen wij niet aan doen). Ook de plaats van bevoorrading werd nogmaals bezocht en de geheime plaats van dé sleutel werd aan enkelingen meegedeeld.

 

Na een nachtje van weinig slaap was het zover: zondag 18/07/2010 - 1ste 'Chasse Patat Classic'!

Dat de promotochten hun nut hadden bewezen, werd onmiddellijk duidelijk. Om 6u35 stond de 1ste cyclist al te popelen om van start te gaan! Reeds het 1ste bewijs dat er volk zou zijn. Al vlug volgden de 2de, 3de, 4de,... deelnemer. Rond de klok van 9u was de kaap van de 400 man in zicht en een weinig daarna was het van dat: alle deelnamepakketten waren de deur uit!

Een tevreden gezicht (voorzover dit er al niet was) kwam bij iedereen tevoorschijn. Het 'streefcijfer' (voorzover we strevers zijn uiteraard) dat we voor ogen hadden was bereikt. 

Maar inschrijven bleef mogelijk tot 10u30, dus we deden rustig verder.

Rond 10u45 kwamen de 1ste deelnemers reeds over de aankomstlijn. De ene al wat frisser dan de andere, maar over 1 ding waren ze het eens: t'was een prachtige rit!

De aanduiding onderweg was goed, er was een nog-nooit-geziene bevoorrading, ze werden onderweg op professionele manier op de hoogte gebracht van de beklimmingen, de pers was alom aanwezig voor het nemen van foto's tijdens hun inspanningen,....  

Iedere deelnemer kon nog nagenieten op het zonnig terras en kon de beklimmingen en de afgelegde kilometers voldoende doorspoelen.

 

Ondertussen werd alles in gereedheid gebracht voor het 2de deel: de familiefietstocht.

Ook hier was stiptheid een zekerheid. Om 13u55 was de 1ste familie reeds gestart aan hun tocht van 15km. Of was het ietske meer of ietske veel meer of... Soit, misschien kan de afstand eens nagemeten worden met het 'carrefourtauw' als ijkingsreferentie.

T'was warm, dus een ijscrèmeverfrissing was zeer welgekomen in Bokkeslot. En terwijl vele ouders van een 2de verfrissing genoten, konden de kleinsten een bezoekje brengen aan alle diertjes, hetgeen ze uiteraard met veel plezier deden.

Ook hier waren de commentaren lovend: de families hadden een schitterende namiddag achter de rug en zien uit naar een 2de editie!

 

Na het genieten, moest nog een laatste maal op de tanden gebeten worden: het herstellen van de parking in zijn oorspronkelijke staat.

De echte die-hards treurden er niet om en sloegen de handen in elkaar.

Na goed 2 uur (met af en toe een kleine vloek omdat de ene tentenbuis niet los wilde of omdat de bewuste schaar niet onmiddellijk werd gevonden) was het zover. Alles dat van de parking moest verdwijnen, was weg...

Nadien werd de inwendige mens nog versterkt met een frietje en wat ander frietvetspul want voor velen was het van s'morgens geleden dat de maag nog iets had gezien.

Na het frietje en nog een kwartiertje keuvelen ging iedereen huiswaarts om te genieten van een welverdiende nachtrust.

Iedereen was moe maar voldaan.

18 juli 2010, een leuke dag om nooit te vergeten. (voor verslag zannattaaaaa)

 

Zondag 4 juli 2010

 

Stasegem-motreuil au bois- Stasegem: 65 -95 km, rit met mooi weer. 

 

Zondag 27 juni 2010  Freddy Maertens cycling tour

 

Druk, druk, druk,... hoe dichterbij onze Chasse Patat Classic, hoe drukker we het hebben . Het begon al vroeg, op zaterdagochtend om 7 uur, voor ons promoteam .

Aan de start van de Johan Museeuw Classic wreven ze zich de slaapbeestjes uit de ogen en nog voor de vroegste wielertoeristen arriveerden, waren ze al in de weer met het ophangen van

spandoeken en vlaggen . Toen de massa opdaagde, deelden ze stylo's en ballonnen uit, en verlootten een ballonvaart in de Chasse Patatballon .

Will Tura bracht ondertussen live het Chasse Patat Classic lied op onze praalwagen en er werden ook wel wat affiches opgehangen en flyers uitgedeeld . Alléé ja,... vooral dat laatste eigenlijk ! 

In de namiddag werd het nuttige aan het aangename gekoppeld, en reden Daene, Freekie en Bommeke Willem de mountainbiketocht van Sellewie beneden . (naar het schijnt ging het niet alleen naar beneden !) Ook El Pirato had deelgenomen, maar dan in de voormiddag .

Wat is dat toch trouwens tegenwoordig met die mountainbikes ? Ge kunt er niet mee buiten komen of ge rijdt er mee plat ! (weer 2 maal lek)

Fweddy kwam bij hun aankomst ook even piepen, en stak nog kilo's flyers tussen de ruitenwissers . Je kan die ook oprollen en in de sarzebuize steken, maar dat valt minder op en is niet zo sympathiek ! Daene en Freekie planden trouwens om s'avonds terug te komen en hadden wel zin in een vet feestje met studio Pink Panther . (rekening voor reclame wordt wel vereffend !!!)

 

En dan was er nog zondag ...

De tourtocht die de naam van ons peter draagt, namelijk de Freddy Maertens cycling tour . Daar konden, mochten we natuurlijk niet ontbreken en spraken iets vroeger af dan gewoonlijk .

Daene's warme oproep was niet in dovemansoren gevallen en dus was er nogal wat volk op de afspraak . Naast onze voorzitter tekenden present ; Becky, Fweddy, El Pirato, Henk, Joopie Doopie en (amfetam)Ine, Lievin, de Peet en Ronald .

Bommeke Willem zat op zijn kinderboerderij zelf met de passage van een fietstocht, en moest daar barvader spelen .(zoals ik al zei;druk, druk, druk)

Boekhouder (ook wel bompa) Christ zat dan weer op de Graspop Metal Meeting . De restjes haar die hij nog had staan, was hij gaan afheadbangen op de gitaarrifs van ondermeer; Billy Talent,

Channel Zero, Soulfly, Killswitch Engage, Atreyu, Exodus en Hatebreed . Het is eens wat anders dan het zoemend geluid van een set FastForward wielen !

Johnny Mottard kon er dan weer niet bij zijn wegens vaderlijke verplichtingen . Althans dat doet hij ons geloven ...

Het is immers zowat het best bewaard geheim sedert de outing van Luc Appelmond en Bart Kajil, dat Johnny in het weekend optreed onder de naam DANZEL !

Hij haalt dan zijn fluo T-shirt en lederen broek uit de kast, zet een brilletje op met blauwe glazen, legt zijn haar in piekjes, scheert de baart in een streepje en steekt iedere tent in de fik met zijn hits You're under arrest en Pump it up . Na drukke avonden met soms vijf optredens rust hij op zondagochtend dan ook liever uit .

 

Fweddy, Daene en El Pirato waren met de eigen wagen, alsook Ine die plaats had genomen achter het stuurwiel van de 'Doopie -Terror' machine .Ronald was ondertussen plaats aan het vrijmaken in zijn werkbusje, de metserskuipen en zakken cement vlogen naar buiten en zodoende konden heel wat fietsen tussen zijn mortelmachine en zijn stellingen opgeladen worden .Hij had zich deze week trouwens een Fabio Baldato - look aangemeten, al leek zijn dialect weer meer op dat van Museeuw .

Daene en Becky waren in ware Nicky Vankets - stijl, met de lintmeter Henk aan het opmeten voor zijn koerskleding .

Op naar Roeselare dan ...

Roeselare is best wel een eindje rijden, gelukkig maakten we een tussenstop aan het wegrestaurant van Oekene !

Toen we naderden aan de start kwamen we al heel wat fietsers tegen, het was dan ook even zoeken om een plaatsje te vinden voor de wagens .

Lange rijen auto's met fietsrekken, of met de zetels plat, ideaal voor nog een flyer sessie !

Aan de start was geen Freddy te bespeuren, wel zat zijn vrouwtje Carine aan de inschrijvingstafel . Het gerucht deed de ronde dat hij ziekjes was .

De Piraat, Fweddy, Daene en de Peet schreven zich in voor de volle 100km, de rest nam de 50km voor hun rekening .

Joopie en Ine zetten aan alsof ze nog in de Doopie Terror zaten en stuurden ons direct aan een lekker tempo op pad . Na de binnenbaantjes in het begin liep het al gauw over drukke straten waar nogal wat gedraaid en gekeerd moest worden en dus opperste concentratie vereist was . Zo coupeerde Henk een auto half vanaf links . (hebben we er zowaar een tweede Becky bij ?)

Via Moorsele - Gullegem ging het naar Marke alwaar we een min of meer eerste klim te verwerken kregen, de Kalvariestraat genaamd .

Voor ons tweede klimmetje moesten we in Aalbeke zijn, naast de E403 en naast een industriegebied . We kruisten trouwens nogal wat snelwegen en op en afritten, Daene zijn gedroomd parcours ! Na die klim lag de splitsing en namen we afscheid, voor zij die de 50km reden lag verderop hun bevoorrading, voor de deelnemers van de 100km was het wachten tot in Roubaix .

Daar lag namelijk het keerpunt, op de piste van Roubaix . Een leuk follieke, die passage halfweg, voor wie eens op deze legendarische plek wil fietsen en daar anders niet de kans toe krijgt .

In 1977 werd Freddy Maertens hier nog derde in Parijs - Roubaix en zorgde met winnaar Roger De Vlaeminck en tweede W. Teirlinck voor een volledig Belgisch podium .

Na de splitsing reden we niet al te lang alleen, we zagen achter ons de mannen van GMB (Gif Moa Buzze) uit Roeselare naderen . De rijders in lichtblauwe uitrusting kwamen we al eerder eens tegen in Moen . We lieten ze passeren en zouden ons laten meedrijven . Maar dat was buiten de Peet gerekend !

Hij had iemand zich horen afvragen; "Chasse Patat wat is dat voor clubke ?" En dus was hij erop gebrand ze van antwoord te dienen .

Hij nestelde zich voorin en stookte het boeltje zodanig op dat er slachtoffers vielen bij de GMB ploeg . Uiteindelijk schoot er nog een drietal van die mannen over .

Ter hoogte van Wattrelos lag zelfs hun Waterloo toen ook Fweddy en Daene meededen en er zwaar de pees werd opgelegd en 'er een vier voor stond' .

Eén hardnekkige overleefde, al had hij wel het schuim op de bek ! Hoe dichter we Roubaix naderden, hoe meer ronde punten er genomen moesten worden .

Herinneringen aan de film Hector kwamen spontaan naar boven, zeker toen de Peet aan een verkeerslicht domweg met fiets en al omviel .

Was het de zinderende hitte die hem parten speelde ? Was hij te diep gegaan in al zijn enthousiasme ? Wou hij nederig de heilige grond der klassiekers kussen ?

Had de man met de hamer hem een zijdelingse mokerslag verkocht ? Alleen de Peet zelf weet daarop het antwoord ...

Eénmaal weer op de fiets, stonden we snel aan de vélodrome . (voor de tweede maal in één maand tijd)

Maar was dat even schrikken toen we daar in volle vaart opdraaiden ...

De poort was dicht, en enkel een smalle doorgang aan de zijkant gaf toegang tot de piste . El Pirato die al enkele weken rondrijd met versleten remblokjes vloog bijna door de tralies van de poort heen . Onze grootste Chasse Patatter was bijna een portie versgesneden frietjes !

Toch raakten we zonder kleerscheuren over de streep . El Pirato keek mijmerend rond zich heen, in gedachten verzonken bij zijn topprestatie eerder deze maand .

Aan een camionetje temidden de piste konden we ons bevoorraden en keken we eens op het tellertje naar ons gemiddelde . 29.4, niet slecht me dunkt !

El Pirato legde ons ook nog even haarfijn uit hoe je eigenlijk op een piste moet rijden, en zei dat we helemaal bovenaan moesten rijden .

Al stond daar wel erg veel onkruid om echt snelheid te kunnen maken . Lang stilstaan aan deze tussenstop is geen goed idee bij dit warme weer, dus trokken we weer op pad .

De Buzze - Gif mannen bleven achter en maakten plaats voor de 'groene garde' van Frituur Zilverberg . Het tempo lag vrij hoog maar niet egaal, constant was het remmen en weer optrekken

met horten en stoten . Het leek ons verstandiger ze te laten rijden en solo verder te gaan . Zeker nu de Piraat zijn anker (rem) kapot was !

Ook zonder gangmakers hielden we het tempo hoog . In Aalbeke lag onze tweede bevoorrading, daar waar de deelnemers van de 50km afsloegen .

De bananensnijdster van dienst gaf Daene een vermaning toen hij twee stukken ineens wou nemen . Met de daver op het lijf kropen we weer op ons fietsen richting Roeselare .

Het was nu echt een loden zon die boven ons hoofd hing 's middags, Daene zocht wat verkoeling onder de vorm van waterspelen .

Hij spoot plagerig met zijn drinkbus rond zich heen, en kreeg een koekje van eigen deeg toen Fweddy er niks beters op vond dan de dop van zijn bidon af te halen en hem uit te kappen over de aanstoker . Op de koop toe kreeg hij verderop ook nog eens een leegloper .

Wat was dat een karwei om die band te vervangen zeg ! Het wiel zat vastgespannen met een kracht van wel zeker 500 newton .

De band zelf werd vrij vlot vervangen, maar dan dat pompen ! De Peet had zo een fameus bommetje mee, maar het leek veeleer een losse flodder want de band was zo mogelijk nog slapper .

El Pirato's mini pompje werd er dan bijgehaald en ook daar was heel wat arbeid voor nodig ! Of om het met de woorden van Danzel te zeggen ;"Dont you know pump it up, you got to pump it up". Het zweet liep werkelijk met sloten van ons af en we waren maar wat blij toen we weer verder konden bollen .

We kwamen naar het eind nu ook heel wat gezinstochtfietsers tegen op het parcours, gelukkig weken ze uit toen Daene op z'n onzichtbare fietstap sloeg .

Bij de aankomst kwamen we dan toch Freddy tegen en begroetten hem met een welgemeende Jooow Freddy !

Binnen leek het wel of we in een casino terecht waren gekomen, alles moest worden betaald met jetons . De braadworsten werden gesmaakt, WAGS van wielertoeristen gekeurd, en na het afhalen van ons souvenir (een poster van onze tweevoudige wereldkampioen in volle aktie) trokken we voldaan richting Zwevegem en Deerlijk .

We reden de 100 km met een gemiddelde van 29.5 en ik denk dat dat ook de gemiddelde temperatuur was . Volgende week op zaterdag de 3 provincies in Heestert, en op zondag Montreuil au bois van Stasegem . Tot dan

 

6 juni 2010  Parijs - Roubaix (een dag in de Hel van het noorden)

 

We waren er klaar voor, zoveel is duidelijk . Het materiaal werd zorgvuldig klaargemaakt, de dag voordien in het volgbusje opgeladen, en er werden extra wielen voorzien die snelle depannages mogelijk moesten maken .

Er werd ook tijdig (woensdagavond) een chauffeur gevonden voor het volgbusje in de persoon van Jurgen .

En ... niet onbelangrijk, we hadden de Sinksenrally in de benen !

 

Zondagochtend halfvier ... Het busje stopt ten huize Fweddy, alwaar hij en Jurgen als laatste worden opgepikt om koers te zetten richting Compiègne, of Cambronne - Les - Ribecourt om

precies te zijn . De groene Citroën Jumpy is volledig gepimpt met flyers en affiches van onze toertocht . Helemaal achteraan in het busje lag Becky languit in de driezit .

In de middenste rij hing Johnny Mottard tegen het raampje en probeerde wat slaap in te halen . Naast hem zat een opgewonden El Pirato die zijn droom in vervulling zag gaan,

eindelijk eens niet altijd maar dat klimmen maar eens gewoonweg rechttoe rechtaan op de macht kasseien stoempen ! Het voelde voor de piraat dan ook aan als een kind die op schoolreis naar de Meli mocht .(Ja ik weet het, het is nu Plopsaland, maar in onzen tijd ...)

Voorin zat Bellegem Willem en aan het stuur Daene . (als hij maar autostrades op kan)  Fweddy had gezorgd voor een viertal 'Paris - Roubaix Hits from Hell' cd's om de tijd wat te doden en de sfeer te zetten richting vertrekplaats . Er werd van 's morgens vroeg zelfs al een danske geplaceerd op de autozetels, het leek wel die Roemeense trucker op You tube .

De ingebouwde automatische stroboscoop achterin de camionet, zorgde dan ook voor een opzwepende sfeer .

Tijdens een kalmer moment vertelde Seba (JM) ons, hoe verbaasd zijn Meter reageerde toen hij vertelde dat hij 'sochtends ergens tegen Parijs zou vertrekken .

"Met de vélo ?" ; vroeg ze hem om daarna te vragen ; "Hoelang doe je daar nie over ? Wel een uur of vier zeker ?" ... Hilarisch !

Daene onderhield een vlot tempo, zeker toen hij door enkele verkeersborden werd aangemaand wat 'Rappel' te rijden . Enkel een péage en ronde punten aangegeven door de GPS, die er niet bleken te liggen konden ons wat afremmen . Na een reis van zo een tweetal uur waren we op onze bestemming, le depart de Paris - Roubaix, parcours des professionnels .

Oftewel de hele Parijs - Roubaix zoals de renners die voor de wielen krijgen . Een kleine 260 kilometer van Cambronne - Ribecourt naar de vélodrome van Roubaix, met onderweg 27 kasseistroken, goed voor zo een 50 km van die ellendige stenen . We reden een parking op, waar al heel wat wagens, camionetten en zelfs autobussen stonden .

Onder de deelnemers nogal wat nationaliteiten trouwens, naast Fransen en Belgen waren er ook; Nederlanders, Duitsers, Denen, Oostenrijkers, Zwitsers, Tsjechen, Italianen en Spanjaarden .

Verder ook Schotten, Engelsen, Amerikanen, Canadezen, Australiers en zelfs gasten die Engels spraken ! Er waren zelfs enkele negers op de afspraak .

Maar de meeste aandacht ging toch uit naar het groene busje van de bende zotten uit het Zwevegemse, die zich oplaadden met loeiharde muziek van ondermeer Rage Against the Machine .

Onze chauffeur Jurgen installeerde zijn metershoge antenne zodat we zelfs buiten het busje konden meegenieten van muziek . Fweddy liet zijn Moser al even voelen wat hem te wachten stond,

Daene testte even de omgekeerde pomp en Becky haalde z'n Prorace uit de sjakosse . Hij reikte ons ook een AA drankje aan, en deed er een verdacht wit poeder in .

Op slag werden de Zwevegemse zotten nog zotter, en waren ze niet meer te houden om te starten . El Pirato kreeg bijna nog startverbod wegens het dragen van een niet reglementair verkregen koersbroek, en wisselde die dan maar in voor die van de club . Op naar de inschrijvingen ...

Daar werden we direct aan het werk gezet en kregen we kaderplaatjes die moesten aanbinden . Ook de toeter van Daene moest trouwens een eerste keer aan het werk .

Na de officiële depart stempel te hebben ontvangen, waren we vertrokken voor een helse, lange dag in het zadel ...

 

Alsof de goden van hierboven ons wilden waarschuwen voor wat zou komen kregen we van bij aanvang al wat gedruppel gepresenteerd .

Om nu te zeggen dat we zwaar verontrust waren door die motregen is veel gezegd . Lang duurde dat trouwens ook niet echt .

De start van de koningin der klassiekers was alvast veelbelovend . Mooie glooiende streek, we moesten het ene bruggetje na het andere over en kruisten zo tal van waterlopen .

Als decor ook vele groene velden waarin dames in hurkzit probeerden te plassen .

Héél anders dan de aanvang van de Ronde van Vlaanderen die gerust saai genoemd mag worden, en in het niets vervalt met deze aanloop .

El Pirato was er alvast niet gerust in, en wist niet dat er nog zoveel geklommen moest worden . Als zijn droom nu maar geen nachtmerrie wordt .

We verzeilden al vlug in een mooi groepje dat een aardig tempo ontwikkelde . De zenuwen stonden blijkbaar bij velen gespannen, want bij de eerste de beste afdaling lagen er al tegen de grond . De groep waar we bij zaten groeide maar aan, een rode brigade vooraan bepaalde het tempo . Naast onze eigenste Johnny Mottard deed nog een zotteke mee met zijn mountain bike .

(al had die wel dunnere banden) Het was er bij wijlen weer ferm over bij sommigen, Belgische en Italiaanse kampioenentruien, wereldkampioenen, gouden stuurlinten .

Dan had je ook iemand die zijn stuur vol isolatierollen geplakt had om de schokken op te vangen, (toen lachten we daar nog mee)

En wat gezegd van dienen tiep met haar tot halverwege zijn kuiten, hij zat al even scheef op zijne vélo als onzen Johnny .

En niet te vergeten die kerel met 'De lekkerste pizza' op zijn kont .

Becky zou Becky niet zijn als hij niet van bij het begin voorin te vinden zou zijn, en onder het moto vanachter moet je harder trappen schoven we maar mee .

Het duurde dan ook niet lang vooraleer Johnny aan de kop verscheen en zomaar van de groep wegreed .

Om zich dan weer te laten afzakken en samen met Fweddy de groep op sleeptouw te nemen . Op de duur zat wel tweehonderd man op een lint met voorin steevast een Chasse Patatter .

Meerdere keren werden we aangesproken over die kerel op zijn mountainbike (JM) die zo klein reed maar verdomd goed vooruit ging, "dat es gene geweunen" vertrouwde een andere Vlaming me toe . Toen Johnny en Fweddy zich lieten uitzakken verscheen een verse kracht aan het front zijnde Daene . Van de moment dat het wat omhoog liep was het  bij enkelen alle hens aan dek .

Als je dan voor je uitkeek zag je dat dat onder impuls was van Daene's beukwerk . Hij vertoonde weer nogal veel Dhaentjesgedrag . Bevoorrading één was dus meer dan welkom . Die was gelegen in Bohain - en - Vermandois na 82 kilometer .

Toen we daar eens het gemiddelde bekeken op ons computerke, zagen we bijna 32 staan ! Eén ding was duidelijk, we hadden ons niet weg gestoken en onze verantwoordelijkheid opgenomen . Maar was dat allemaal wel verstandig ? Met nog ruim 170 kilometer te gaan en nog niet één kasseistrook gezien te hebben .

Wat we wel rap gezien hadden was 'de Liz Hatch van Parijs - Roubaix' in haar wit topje . Ook een eerste maal opgemerkt op die bevoorrading was iemand in wollen wieleruitrusting van de jaren stillekes, die reed op een vehikel met één (omkeerbare) pion . Het was nu stillaan uitkijken naar onze eerste stenen die we zouden te verwerken krijgen .

Die lagen in Troisvilles, twee stroken na elkaar goed voor 2200 meter . En op het eind van die eerste strook was het ook een eerste keer raak wat platte banden betreft .

Daene stond lek en moest aan de slag met de aftrekkers, Becky kwam nog af met een nieuw wiel, maar hij was al bezig en wou het afmaken .

Les Pavé de Troisvilles lagen er vrij goed bij, er lag veel aarde op de rug van de kasseien waardoor je bijna niet dokkerde, het was zelfs stof vreten .

Maar dat zou niet lang meer duren want het begon nu stilletjes aan te regenen . Acht kilometer verder kregen we de tweede strook voorgeschoteld en die was al van iets mindere kwaliteit !

De langste strook van het traject kregen we als nummer drie voor de wielen, Pavé de Quievy, maar liefst 3,7 kilometer en hier brak de hel pas echt los ...

Het liep er niet alleen voor geen meter, het was ook vals plat en de regen kreeg nu meer en meer de allures van een zondvloed . El Pirato's droom werd een natte droom, letterlijk dan .

Ergens gaan schuilen leek ons niet echt een optie en dus reden we als echte Flandriens gewoon verder, al was dat niet zonder gevaar, remmen die niet meer pakken, de kasseien die glad werden, en de striemende regen in je gezicht waardoor het zicht wordt beperkt . Het voelde aan alsof we met de fiets door de carwash heen reden .

In Solesmes kregen we de gelegenheid om wat krachtvoer tot ons te nemen en wat te schuilen, maar niet al te lang voor we het koud zouden krijgen .

Na deze bevoorrading regende het toch minder hard maar sloegen donder en bliksem ons nu om de oren . Fweddy reed lek op het asfalt en kreeg een tijdritwiel uit het Chaspatatbusje .

Toen we daar stilstonden viel de donder zowat op onze kop, Willem zijn gezicht sprak boekdelen, hij keek al even angstig als een passagier van Joopie bij het naderen van een stopbord !

Apocalyptisch, heroisch waren veel gebruikte termen tijdens deze waanzinnige periode . Tussen de voorbije bevoorrading en de stop in Arenberg moesten 40 km afgelegd worden, waarvan 7,4 km op de Franse kinderkoppen . Zo halverwege het traject sloegen Johnny, Fweddy en Daene verkeerdelijk een landwegel in . De gele pijl met de letters PR wees nochthans die richting uit en enkele avonturiers voor ons sloegen hier ook af, dit is per slot van rekening Parijs - Roubaix, en daar weet je maar nooit ! Maar het waren echter Becky, El Pirato en Willem die er het slimst aandeden door te rijden en de bocht verderop rechtsaf te slaan ! Maar bon, de drie musketiers dus door een krier waar je je met een crossmotor niet zou aan wagen . (ergens halverwege had een camion brokken asfalt gestort) Johnny Mottard, eigenaar van de breedste banden van het peloton, reed er zelfs lek ! Hij haalde een binnenband boven en probeerde er lucht in te blazen, maar er bleek een onderdeel van de pomp niet juist te zitten voor dat type supappe . Toen dat uiteindelijk lukte paste die binnenband wel niet zeker ! De ventiel raakte niet door het gaatje .

Al die moeite voor niets, stond hij daar bevend in de koude regen met engelengeduld het euvel te herstellen . We besloten dan maar op ons passen (of hoe zeg je dat met een fiets) terug te keren . Daene en Fweddy reden terug tot aan de asfaltweg en verwittigden Jurgen . Johnny nam de Trek op de schouder en liep terug als was hij Christus met zijn kruis .

Al goed dat we ons niet al te vlug uit ons lood laten slaan en dat we er nog mee konden lachen, ook al zaten we nu nog maar halverwege onze missie .

Even later arriveerde een natte Jurgen terplaatse met het busje .(bleek ook ons busje niet helemaal waterdicht te zijn)

Naast hem zat een Engelsman die dacht dat je Parijs - Roubaix op tubes moet rijden, en naar de volgende bevoorrading moest worden gebracht .

Johnny vond een passend bandje, al dacht hij wel dat hij de buitenband in de verkeerde richting had opgelegd . Maar toen hij de fiets weer rechtop zette, klopte het dan toch .

Na de eerstvolgende kasseien reed Daene een tweede en derde keer lek, hij ging duidelijk voor de pechtrofee . Al mag wel even onderstreept dat hij verdomd goed over kasseien rijdt . Om al die pech door te spoelen, grepen Fweddy en Johnny naar de frigobak in het busje voor ne koelen jupiler . In Arenberg stonden de andere drie hen op te wachten . Het nodige hoongelach werd hun deel . Lachen zou ons seffens wel vergaan in het befaamde bos van Wallers . De eerste stenen die je raakt wanneer je de eerste meters oprijdt, lig je bijna van je fiets . Gelukkig ligt er naast de kasseien een goed berijdbaar grindpad .

El Pirato weigerde echter en wou iedere steen voelen op de voor hem zo heilige grond . Na Wallers kregen we Pavé de Hornaing, een ellendige lange strook (3700m), waar vooral je polsen en armen het zwaar te verduren krijgen . In Warlaing en Tilloy lagen nog twee keer 2400 meter miserie, om in Beuvry - La - Foret nog een tussenstop te hebben en de eerste keer ons busje terug te zien na Arenberg . De stroken volgen mekaar zo snel op dat het quasi onmogelijk was voor Jurgen om bij te blijven . 188 km hadden we nu afgelegd, er werd al eens gehunkerd naar een cola . Zelfs eens op een stoel gaan zitten sloegen we niet af . Belegde boterhammetjes waren een meer dan welkomme afwisseling wat betreft voeding .

We zagen hier ook onze retro-vriend terug die er nog vrij proper bij liep, alsof hij niet had gereden . We keken eens op onze controlekaart en zagen dat we de volgende 40 km maar liefst acht Pavé's te verwerken kregen, waarvan twee van drie kilometer . De befaamste lagen rond kilometer 200 met Orchies en Mons en Pevèle . Bij Becky was het mannetje met zijn grote hamer reeds langs geweest en was iedere strook een calvarietocht . De spraakwaterval uit Moen viel op door zijn stilzwijgen . Gelukkig was er de muziek van Frank Sinatra vanuit het busje om ons op te monteren . Johnny danste zelfs met zijn fiets op 'Go to hell' van Milk Inc . Op één van die kortere stroken voor de laatste bevoorrading reed Daene voor de vierde maal plat . En het was en knaller van formaat, Fweddy voelde zelfs de lucht in zijn aangezicht blazen . Daene had trouwens ook veel last met zijn ketting die om de haverklap afliep .

De laatste stop lag in Cysoing na 228 km . Nu was het bijna binnen, nog een dertig kilometer te gaan maar we kregen wel nog de befaamde Carrefour de l'Arbre .

Becky trok een café binnen om zich nog wat moed in te drinken met een Limonade - noir . (dat is frans voor cola)

Dat zou trouwens goed van pas komen want we mochten direct proeven van Pavé Duclos Lassalle, een waanzinnig slechte weg gelegen naast een snelweg, gelukkig 'maar' een kilometer lang .

Na Pavé Calvaire en Pavé de la Justice et du Quênelet hadden we afspraak met de legende 'Carrefour' .

Daar waar Hoste gehinderd werd door Flecha, daar waar hij ooit een Vlaamse leeuwenvlag in zijn wiel kreeg, daar ook waar Pozzato vorig jaar bijna twee dames de hielen afreed en hij Boonen moest laten gaan op weg naar zijn derde overwinning . En weer drama op Carrefour, zij het dan op bescheidener niveau, waar Fweddy zijn klikpedaal kapot trok en verder moest op één been,

gelukkig voor hem was het dan maar een tien kilometer meer . Op het eind van de beroemdste passage uit Parijs - Roubaix, stonden ze met een deugddoende opkikker in de vorm van stukken sinaasappel . Naar het einde toe staken we ook meer en meer lijken voorbij die nog amper tien km per uur haalden, dat zo een zware klassieker iets doet met een mens was ook bij ons te merken ! Willem die in het begin zo vlot over de stenen vlamde stond nu bij momenten bijna stil, en had enorm veel last van de polsen . Daene kon zich maar net inhouden toen zijn ketting voor de zoveelste keer eraf ging, of zijn Cannondale lag ergens halverwege boer Jean - René zijn land . Becky zei na een plaspauze dat hij geen gevoel meer had in zijn losse medewerker .

El Pirato reed zigzaggend over de stenen alsof hij iedere kassei wou raken, hij wou echt waar voor zijn geld . En Johnny en Fweddy vergrepen zich zowaar aan het oeuvre van 'Gay - idool' Danzel en zongen van 'You're under arrest' . Na Pavé de Gruson en Pavé de Hem reden we recht naar de Vélodrome toe . Toen we daar opdraaiden stonden tientallen mensen ons toe te juichen, echt kippevel ! Wat moet dat niet zijn als je daar binnenrijd wanneer heel de tribune vol zit ! Dit is echt een heel speciaal moment, die piste ! Op slag vergeet je alle ellende die je de ganse dag doorstond ! El Pirato bleef maar rondjes draaien, we moetsen hem bijna van zijn fiets afhalen . De high fives werden uitgedeeld, we hadden het toch maar weer gelapt ... Met zes zotte geesten van start gegaan,.. ondanks pech, ondanks het weer SAMEN gearriveerd na een helse tocht . (ons gemiddelde bedroeg nog steeds 26 km per uur)

De Leffe's werden ontkurkt (ja het is nog steeds crisis dus geen champagne), en we smeten ons temidden de vélodrome op het gras . Jurgen organiseerde nog een fotosessie op de piste en

na het afhalen van onze souvenirs (kasseitrofee, diploma, drinkbussen) trokken we naar het busje met de fietsen en haalden het douchegerief .

Ook dat was een ware belevenis, we mochten ons verfrissen in de oude aftandse doucheblokken waar ook de renners zich wassen . De hokjes met bankje waar je je kan omkleden zijn voorzien van naamplaatje met een ex - winnaar . Zo stond Fweddy bij Francesco Moser (fietsleverancier van Fweddy) die in 1976 won en Becky zowaar bij J. Delbecque winnaar in 1926 !

Tijdens het douchen nam Johnny de fotocamera even ter hand om kopjes te trekken, ook Daene's kopje werd gefotografeerd maar de foto moest worden gewist omdat ... zijn haar niet goed lag .

Op weg terug bouwden we nog een feestje in het busje en zongen massaal mee met 'Dos Cervezas por favor'. Chauffeur Jurgen reed ons naar friture Martine waar we naar goede gewoonte

nog wat gefrituurden bazaar in ons hoofd duwden . Iedereen verlangde (om uiteenlopende redenen) naar zijn bed en trok voldaan huiswaarts .

Parijs - Roubaix samengevat ; heel mooi parcours, heel lastig parcours, veel leute gehad, veel afgezien, het was gewoonweg SUPER !

Als laatste nog een woordje van dank aan onze chauffeur - soigneur - mecanicien - steun en toeverlaat Jurgen ; MERCI !!! 

 

24 mei 2010  Sinksenrally te Moen

 

Nen hele nest deelnemers maandag voor de Sinksen rally ! Fweddy, El Pirato, Willem, De Peet, Ronald, Barrie, Het geslacht D'haene bestaande uit Dieter, Ine en 'Padré' Lievin die

zijn gloednieuwe Ridley kwam roderen . Aan de inschrijvingen in Moen kwamen daar ook nog eens bij ;Becky, Johnny Mottard en Frederiek De Meerseman die wij vroeger de Groene Heydens noemden omdat hij met een groene Heydens reed, maar nu hij met een zannata rijdt zou het belachelijk zijn om hem nog Groene Heydens te noemen, zo zou je hem even goed de blauwe Pinarello kunnen noemen, of de gele Toyota, of Het beest van Anzegem . Waar zat ik nu ook al weer met mijne zever ? Ah ja, aan de inschrijvingen .

Daene gooide alle asbakken in het café van de tafel om plaats te maken voor onze flyers terwijl zijn rechterhand Becky ons ging inschrijven .

Buiten was iemand van Super Chic een charme offensief begonnen om El Pirato terug te kunnen inlijven .

En dan waren we vertrokken voor een tocht van 50 of 80 km, daar waren we toen nog niet uit . We moesten de oranje pijlen volgen .( ze hadden die waarschijnlijk gekregen van de CD&V )

Het zonnetje was alweer vroeg van de partij, en zorgde ervoor dat Barrie nogal rap chauffeerde, maar ja wa wilt ge met 3 onderlijvekes, twee truitjes, een met lange mouwen, nen windtex en wat weet ik nog allemaal . En met vrouwvolk tussen de deelnemers, dat werd hem helemaal fataal .

Het parcours liep langs Warcoing, Mourcourt, Celles,  en Escanaffles terug naar Moen . We kozen aan de splitsing ervoor om met zijn allen de 50 km te rijden .

De Peet leek er veel zin in te hebben, op stukken bergop zat hij zelfs zijn fiets te kuisen . Hij riskeerde het zelfs om te vragen aan de piraat wat er scheelde omdat hij zo sip keek .

El Pirato antwoordde hem dat hij straks zelf wel sip zou kijken . Waar hebben we dat nog gehoord ? Het was iets over dromen en nachtmerries .

Daarna begon hij ook Johnny op te stoken, en die heeft natuurlijk maar een half woord nodig ...

In één ruk snelde hij van helemaal achterin iedereen voorbij, El Pirato en Fweddy sprongen op het wiel maar voelden al rap dat de benen niet draaiden als de dag voordien en hielden het voor bekeken, Becky probeerde op zijn eentje aan te sluiten en Frederiek deed een zuiver Chasse Patatje, Deane en Willem die wat vooruit reden konden wel inpikken .

Fweddy en El Pirato maakten een coalitie en namen Ine en Ronald mee op sleeptouw, daar kwamen ook De Peet en Frederiek nog bij .

We reden ons met z'n allen nog het pleuris en smeeten ons dan op het meer dan verdiende terrasje van het Oud Gemeentehuis .

Gezocht verslaggever voor volgende week ... 

 

23 mei 2010  Voeling met de kasseien

 

Chasse Patat Bikers zijn niet vies van een uitdaging . Zo reden we al twee maal De Ronde van Vlaanderen, Mons - Chimay - Mons, de Sean Kelly classic .

De Gouden Flandrien marathon werd tot een goed einde gebracht, Gent - Wevelgem staat op onze erelijst ...

We hadden voor dit jaar als ultieme uitdaging de Amstel Gold Race aangestipt . Helaas pindakaas, was deze enige Hollandse klassieker in no time volzet !

Maar we hadden natuurlijk een plan B ! En dit is zeker niet minder ambitieus ! Op 6 juni aanstaande staan we met zes Patatters aan de start van Parijs - Roubaix .

Een helletocht van 260 km met niet minder dan 50 (!) km kasseien . Om al eventjes wat voeling met de stenen te krijgen knutselde Fweddy een ritje in elkaar langsheen

enkel snelwegen die stammen uit de tijd van de Romeinen .

Johnny Mottard is van plan om de piste van Roubaix op te draaien met zijn mountain bike en testte deze vanmorgen een eerste keer grondig uit .

Andere strijders voor de Hel ; Willem, Fweddy, El Pirato en Becky tekenden ook present . Ronald wou weten of hij de dag na zijn verjaardag nog even snel kon fietsen,

of dat dat jaartje erbij al merkbaar zou zijn . Hij had zich geschoren en vroeg ons op wie hij nu leek .

Met stuurnummer 666 stond Richard Beef met zijn gele Heydens ook nog een keer aan de start samen met zijn vriend die graag eens zijn splinternieuwe Giant wou testen .

Hij kon geen betere dag uitkiezen ...

 

In een dichte ochtendmist leidde Fweddy de groep richting Tiegem, ons tempo werd enkel eventjes getemperd toen we in St. - Lodewijk op een smalle weg de dames van 'De scheve guidons' moesten inhalen .

Wie al eens een ritje meereed met de wegkapitein van dienst, weet dat de tocht garant staat voor veel draaien en keren, en dat hellingen een basisingrediënt zijn in zijn ritten .

Zo ook vandaag dus met De Kappeldedreef / Warandedreef, een kort maar neidig ding dat bovenkomt halverwege Tiegemberg .

Een afdaling later en even verder was het zover ... alsof het echt koers was werd gevochten om een mooie plaats voorin om veilig te kunnen opdraaien in de Varentstraat .

El Pirato schakelde naar het buitenblad, zette zich wat naar achter en liet zijn Ciocc kreunen als een maagd op haar huwelijksnacht . Johnny Mottard en Willem ontsnapten er ook maar net

aan een snelheidsovertreding . Na twee kilometer van dokkeren en schokken, leek de vaart er wat uit . De stenen hadden al enkele benen afgesneden .